وَنُوْحًا اِذْ نَادٰى مِنْ قَبْلُ فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَنَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيْمِ ۚ
wa nūḥan iż nādā min qablu fastajabnā lahū fa najjaināhu wa ahlahū minal-karbil-‘aẓīm(i).
I (kòrda e historia di) Noe, promé ku esei, ora el a hasi orashon. Nos a aseptá su (orashon), anto Nos a salba e i su siguidónan di un desaster grandi.
وَنَصَرْنٰهُ مِنَ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فَاَغْرَقْنٰهُمْ اَجْمَعِيْنَ
wa naṣarnāhu minal-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, innahum kānū qauma sau'in fa agraqnāhum ajma‘īn(a).
I Nos a yud’é for di esnan ku a desmenti Nos señalnan. En bèrdat, nan tabata hende malu, pues Nos a hoga nan tur.
فَاَنْجَيْنٰهُ وَمَنْ مَّعَهٗ فِى الْفُلْكِ الْمَشْحُوْنِ
fa anjaināhu wa mam ma‘ahū fil-fulkil-masyḥūn(i).
Despues Nos a reskatá Noe i esnan ku tabata huntu kuné den e barku pisá.
وَلَقَدْ نَادٰىنَا نُوْحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِيْبُوْنَۖ
wa laqad nādānā nūḥun falani‘mal-mujībūn(a).
I enbèrdat, Noe a hasi orashon na Nos, pues enbèrdat, Nos ta e mihónan ku ta permití orashon.
فَفَتَحْنَآ اَبْوَابَ السَّمَاۤءِ بِمَاۤءٍ مُّنْهَمِرٍۖ
fa fataḥnā abwābas-samā'i bimā'im munhamir(in).
Despues Nos a habri e portanan di shelu dor di (manda abou) awa ku a basha afó,
وَّفَجَّرْنَا الْاَرْضَ عُيُوْنًا فَالْتَقَى الْمَاۤءُ عَلٰٓى اَمْرٍ قَدْ قُدِرَ ۚ
wa fajjarnal-arḍa ‘uyūnan faltaqal-mā'u ‘alā amrin qad qudir(a).
i Nos a hasi e tera brota for di fuentenan di awa, di manera ku e (awanan) a topa di manera ku (nan a desbordá, kousando) un kondishon (desaster) ku a wòrdu determiná.