وَنُوْحًا اِذْ نَادٰى مِنْ قَبْلُ فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ فَنَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيْمِ ۚ
wa nūḥan iż nādā min qablu fastajabnā lahū fa najjaināhu wa ahlahū minal-karbil-‘aẓīm(i).
Kaj (memoru la historion de) Noa, antaŭ tio, kiam li preĝis. Ni akceptis lian (preĝon), poste Ni savis lin kaj liajn sekvantojn de granda malfeliĉo.
وَنَصَرْنٰهُ مِنَ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فَاَغْرَقْنٰهُمْ اَجْمَعِيْنَ
wa naṣarnāhu minal-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, innahum kānū qauma sau'in fa agraqnāhum ajma‘īn(a).
Kaj Ni helpis lin kontraŭ tiuj, kiuj malkonfesis Niajn signojn. Vere, ili estis malbonaj homoj, do Ni dronigis ilin ĉiujn.
فَاَنْجَيْنٰهُ وَمَنْ مَّعَهٗ فِى الْفُلْكِ الْمَشْحُوْنِ
fa anjaināhu wa mam ma‘ahū fil-fulkil-masyḥūn(i).
Tiam Ni savis Noaĥon kaj tiujn, kiuj estis kun li en la peze ŝarĝita ŝipo.
وَلَقَدْ نَادٰىنَا نُوْحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِيْبُوْنَۖ
wa laqad nādānā nūḥun falani‘mal-mujībūn(a).
Kaj vere Noa preĝis al Ni, do vere Ni estas la plej bonaj, kiuj permesas preĝon.
فَفَتَحْنَآ اَبْوَابَ السَّمَاۤءِ بِمَاۤءٍ مُّنْهَمِرٍۖ
fa fataḥnā abwābas-samā'i bimā'im munhamir(in).
Tiam Ni malfermis la pordojn de la ĉielo per (sendinte malsupren) akvon, kiu elverŝiĝis,
وَّفَجَّرْنَا الْاَرْضَ عُيُوْنًا فَالْتَقَى الْمَاۤءُ عَلٰٓى اَمْرٍ قَدْ قُدِرَ ۚ
wa fajjarnal-arḍa ‘uyūnan faltaqal-mā'u ‘alā amrin qad qudir(a).
kaj Ni igis la teron ŝprucigi fontojn de akvo, tiel ke la akvoj kuniĝis kaj (ili inundis) staton (katastrofon), kiu estis determinita.