وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهٖمُ رَبِّ اَرِنِيْ كَيْفَ تُحْيِ الْمَوْتٰىۗ قَالَ اَوَلَمْ تُؤْمِنْ ۗقَالَ بَلٰى وَلٰكِنْ لِّيَطْمَىِٕنَّ قَلْبِيْ ۗقَالَ فَخُذْ اَرْبَعَةً مِّنَ الطَّيْرِ فَصُرْهُنَّ اِلَيْكَ ثُمَّ اجْعَلْ عَلٰى كُلِّ جَبَلٍ مِّنْهُنَّ جُزْءًا ثُمَّ ادْعُهُنَّ يَأْتِيْنَكَ سَعْيًا ۗوَاعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ ࣖ
wa iż qāla ibrāhīmu rabbi arinī kaifa tuḥyil-mautā, qāla awalam tu'min, qāla balā wa lākil liyaṭma'inna qalbī, qāla fakhuż arba‘atam minaṭ-ṭairi faṣurhunna ilaika ṡummaj‘al ‘alā kulli jabalim minhunna juz'an ṡummad‘uhunna ya'tīnaka sa‘yā(n), wa‘lam annallāha ‘azīzun ḥakīm(un).
און (געדענקט) ווען אברהם האט געזאגט, "מיין האר, ווייז מיר ווי דו געבסט לעבן צו די טויטע." האט אללא געזאגט, "גלייבסטו נאך נישט?" ער (אברהם) האט געענטפערט, "איך גלייב, אבער כדי מיין הארץ זאל זיין רואיג (שטאף)." ער (אללא) האט געזאגט, "נעמט דאן פיר פייגל, האקט זיי אויף, לייגט איין טייל אויף יעדן בארג, רופט זיי דאן, זיי וועלן גלייך קומען צו דיר." ווייסט אז אללא איז אלמעכטיג, אל-קלוג.