وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهٖمُ رَبِّ اَرِنِيْ كَيْفَ تُحْيِ الْمَوْتٰىۗ قَالَ اَوَلَمْ تُؤْمِنْ ۗقَالَ بَلٰى وَلٰكِنْ لِّيَطْمَىِٕنَّ قَلْبِيْ ۗقَالَ فَخُذْ اَرْبَعَةً مِّنَ الطَّيْرِ فَصُرْهُنَّ اِلَيْكَ ثُمَّ اجْعَلْ عَلٰى كُلِّ جَبَلٍ مِّنْهُنَّ جُزْءًا ثُمَّ ادْعُهُنَّ يَأْتِيْنَكَ سَعْيًا ۗوَاعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ ࣖ
wa iż qāla ibrāhīmu rabbi arinī kaifa tuḥyil-mautā, qāla awalam tu'min, qāla balā wa lākil liyaṭma'inna qalbī, qāla fakhuż arba‘atam minaṭ-ṭairi faṣurhunna ilaika ṡummaj‘al ‘alā kulli jabalim minhunna juz'an ṡummad‘uhunna ya'tīnaka sa‘yā(n), wa‘lam annallāha ‘azīzun ḥakīm(un).
Ma (cheta) mgbe Abraham sịrị, "Onyenwe m, gosi m otu Ị si enye ndị nwụrụ anwụ ndụ." Allah sịrị, "Ị kwebeghị?" O (Ibrahim) zara, "Ekwere m, mana ka obi m wee dị jụụ." O (Allah) kwuru, "Were nnụnụ anọ, bee ha n'akụkụ gị wee tinye otu iberibe n'elu ugwu ọ bụla, wee kpọọ ha, ha ga-abịakwute gị ozugbo." Mara na Allah nwere ike niile, mara ihe niile.