وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهٖمُ رَبِّ اَرِنِيْ كَيْفَ تُحْيِ الْمَوْتٰىۗ قَالَ اَوَلَمْ تُؤْمِنْ ۗقَالَ بَلٰى وَلٰكِنْ لِّيَطْمَىِٕنَّ قَلْبِيْ ۗقَالَ فَخُذْ اَرْبَعَةً مِّنَ الطَّيْرِ فَصُرْهُنَّ اِلَيْكَ ثُمَّ اجْعَلْ عَلٰى كُلِّ جَبَلٍ مِّنْهُنَّ جُزْءًا ثُمَّ ادْعُهُنَّ يَأْتِيْنَكَ سَعْيًا ۗوَاعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ ࣖ
wa iż qāla ibrāhīmu rabbi arinī kaifa tuḥyil-mautā, qāla awalam tu'min, qāla balā wa lākil liyaṭma'inna qalbī, qāla fakhuż arba‘atam minaṭ-ṭairi faṣurhunna ilaika ṡummaj‘al ‘alā kulli jabalim minhunna juz'an ṡummad‘uhunna ya'tīnaka sa‘yā(n), wa‘lam annallāha ‘azīzun ḥakīm(un).
Yɛ (an wla kpɛn su) kɛ Abraamu seli kɛ: “Min Min, kle min wafa nga a man be nga be wuli’n be nguan’n.” Allah seli kɛ: “?Amun nin a lafiman su?” Ɔ (Ibrahim) tɛli su kɛ: “N lafi su, sanngɛ naan min awlɛn’n w’a yo dĩn (w’a jran kekle).” Ɔ (Allah) seli kɛ: “Kɛ ɔ ko yo sɔ’n, fa anunman nnan, kpɛkun kpɛkpɛ be nun, kpɛkun fa bue kun sie oka kun su, kpɛkun flɛ be, bé bá ɔ wun lɔ ndɛndɛ.” Amun si kɛ Allah le kwlalɛ, ɔ si ngwlɛlɛ.