رَبَّنَا وَاجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِنَآ اُمَّةً مُّسْلِمَةً لَّكَۖ وَاَرِنَا مَنَاسِكَنَا وَتُبْ عَلَيْنَا ۚ اِنَّكَ اَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ
rabbanā waj‘alnā muslimaini laka wa min żurriyyatinā ummatam muslimatal lak(a), wa arinā manāsikanā wa tub ‘alainā, innaka antat-tawwābur-raḥīm(u).
हे म्हारा प्रभु, म्हानै अस्या लोग बणाओ जका थारै अधीन रैवै, अर म्हारा टाबर अर पोता-पोती (भी) अस्या लोग बणाओ जका थारै अधीन रैवै अर म्हानै म्हारी पूजा (हज) करण रा तरीका दिखावै, अर म्हारी पश्चाताप नै स्वीकार करै। साची, थै पश्चाताप नै स्वीकार करण आळा अर दयालु हो।
وَاَذِّنْ فِى النَّاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوْكَ رِجَالًا وَّعَلٰى كُلِّ ضَامِرٍ يَّأْتِيْنَ مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَمِيْقٍ ۙ
wa ażżin fin-nāsi bil-ḥajji ya'tūka rijālaw wa ‘alā kulli ḍāmiriy ya'tīna min kulli fajjin ‘amīq(in).
अर लोगां नै हज करण सारू बुलाओ, वे थारै कनै पैदल आवैला, या हरेक पतला ऊंट माथै सवार हो'र, वे दूर-दूर सूं आवैला।