۞ وَاِذِ ابْتَلٰٓى اِبْرٰهٖمَ رَبُّهٗ بِكَلِمٰتٍ فَاَتَمَّهُنَّ ۗ قَالَ اِنِّيْ جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ اِمَامًا ۗ قَالَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِيْ ۗ قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِى الظّٰلِمِيْنَ
wa iżibtalā ibrāhīma rabbuhū bikalimātin fa atammahunn(a), qāla innī jā‘iluka lin-nāsi imāmā(n), qāla wa min żurriyyatī, qāla lā yanālu ‘ahdiẓ-ẓālimīn(a).
Àti (rántí), nígbà tí Olúwa rẹ̀ dán Ábúráhámù wò pẹ̀lú àwọn gbólóhùn díẹ̀, lẹ́yìn náà ó ṣe wọ́n ní pípé. Ó (Allah) wí pé, “Dájúdájú, mo ti fi ọ́ ṣe olórí gbogbo aráyé.” Ó (Ibrahim) wí pé, “Àti (láti) láti ọ̀dọ̀ àwọn ọmọ mi àti àwọn ọmọ ọmọ mi?” Ó wí pé, “(Òótọ́, ṣùgbọ́n) ìlérí mi kò kan àwọn aláìṣòótọ́.”
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يٰبُنَيَّ اِنِّيْٓ اَرٰى فِى الْمَنَامِ اَنِّيْٓ اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰىۗ قَالَ يٰٓاَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُۖ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā balaga ma‘ahus-sa‘ya qāla yā bunayya innī arā fil-manāmi annī ażbaḥuka fanẓur māżā tarā, qāla yā abatif‘al mā tu'mar(u), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣābirīn(a).
Nígbà tí ó dé ọjọ́ orí tí ó lè bá a ṣiṣẹ́, (Ábúráhámù) sọ pé, “Ọmọ mi! Mo lá àlá pé mo ń pa ọ́. Nítorí náà, ronú nípa ohun tí o rò!” Ó (Íṣímáẹ́lì) sọ pé, “Bàbá mi! Ṣe ohun tí a pa láṣẹ fún ọ; bí Ọlọ́run bá fẹ́, ìwọ yóò rí mi láàrín àwọn aláìsàn.”