۞ وَاِذِ ابْتَلٰٓى اِبْرٰهٖمَ رَبُّهٗ بِكَلِمٰتٍ فَاَتَمَّهُنَّ ۗ قَالَ اِنِّيْ جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ اِمَامًا ۗ قَالَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِيْ ۗ قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِى الظّٰلِمِيْنَ
wa iżibtalā ibrāhīma rabbuhū bikalimātin fa atammahunn(a), qāla innī jā‘iluka lin-nāsi imāmā(n), qāla wa min żurriyyatī, qāla lā yanālu ‘ahdiẓ-ẓālimīn(a).
A (cofiwch), pan brofwyd Abraham gan ei Arglwydd gydag ychydig o frawddegau, yna fe'u cyflawnodd yn berffaith. Dywedodd (Allah), "Yn wir, rwyf wedi dy wneud yn arweinydd ar holl ddynolryw." Dywedodd (Ibrahim), "A (hefyd) o fy mhlant a'm hwyrion?" Meddai Allah, "(Gwir, ond) Nid yw fy addewid yn berthnasol i'r rhai sy'n gwneud camwedd."
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يٰبُنَيَّ اِنِّيْٓ اَرٰى فِى الْمَنَامِ اَنِّيْٓ اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰىۗ قَالَ يٰٓاَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُۖ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā balaga ma‘ahus-sa‘ya qāla yā bunayya innī arā fil-manāmi annī ażbaḥuka fanẓur māżā tarā, qāla yā abatif‘al mā tu'mar(u), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣābirīn(a).
Felly pan gyrhaeddodd oedran gallu gweithio gydag ef, dywedodd (Abraham), “O fy mab! Breuddwydiais fy mod yn dy ladd. Felly ystyriwch beth wyt ti’n ei feddwl!” Dywedodd yntau (Ishmael), “O fy nhad! Gwna’r hyn a orchmynnwyd i ti; os bydd Duw yn fodlon, fe’m cei ymhlith y cleifion.”