۞ وَاِذِ ابْتَلٰٓى اِبْرٰهٖمَ رَبُّهٗ بِكَلِمٰتٍ فَاَتَمَّهُنَّ ۗ قَالَ اِنِّيْ جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ اِمَامًا ۗ قَالَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِيْ ۗ قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِى الظّٰلِمِيْنَ
wa iżibtalā ibrāhīma rabbuhū bikalimātin fa atammahunn(a), qāla innī jā‘iluka lin-nāsi imāmā(n), qāla wa min żurriyyatī, qāla lā yanālu ‘ahdiẓ-ẓālimīn(a).
Futhi (khumbula), lokha u-Abrahama nakahlolwa yiKosi yakhe ngemisho embalwa, wayifeza ngokupheleleko. Yena (u-Allah) wathi, "Kwamambala, ngikwenze waba mrholi wabantu boke." Yena (u-Ibrahim) wathi, "Begodu (nakho) ebantwaneni bami nabazukulu bami?" U-Allah uthi, "(Kuliqiniso, kodwana) isithembiso sami asisebenzi ebantwini abambi."
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يٰبُنَيَّ اِنِّيْٓ اَرٰى فِى الْمَنَامِ اَنِّيْٓ اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰىۗ قَالَ يٰٓاَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُۖ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā balaga ma‘ahus-sa‘ya qāla yā bunayya innī arā fil-manāmi annī ażbaḥuka fanẓur māżā tarā, qāla yā abatif‘al mā tu'mar(u), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣābirīn(a).
Njeke lokha umntwana nakafika (eminyakeni) wakghona ukuzama naye, (u-Ibrahim) wathi, "O ndodana yami! Kwamambala, ngiphuphe ngikuhlaba. Njeke cabanga ngalokho okucabangako!" Yena (u-Ismail) waphendula wathi, "O baba! Yenza lokho (u-Allah) akuyala khona; uZimu nakavumako, uzongifumana hlangana nalabo ababekezelako."