۞ وَاِذِ ابْتَلٰٓى اِبْرٰهٖمَ رَبُّهٗ بِكَلِمٰتٍ فَاَتَمَّهُنَّ ۗ قَالَ اِنِّيْ جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ اِمَامًا ۗ قَالَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِيْ ۗ قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِى الظّٰلِمِيْنَ
wa iżibtalā ibrāhīma rabbuhū bikalimātin fa atammahunn(a), qāla innī jā‘iluka lin-nāsi imāmā(n), qāla wa min żurriyyatī, qāla lā yanālu ‘ahdiẓ-ẓālimīn(a).
Kadi (siftor), nde Ibraahiima jarribaama e joom mum e konnguɗi seeɗa, ndeen o waɗi ɗi haa timmi. O (Alla) wiyi, “ko goonga mi waɗii ma hooreejo yimɓe fof.” O (Ibraahiima) wiyi, “e (kadi) gila e ɓiɓɓe am e taaniraaɓe am?” Alla wiyi, “(goonga, kono) fodoore am fawaaki e tooñooɓe.”
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يٰبُنَيَّ اِنِّيْٓ اَرٰى فِى الْمَنَامِ اَنِّيْٓ اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰىۗ قَالَ يٰٓاَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُۖ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā balaga ma‘ahus-sa‘ya qāla yā bunayya innī arā fil-manāmi annī ażbaḥuka fanẓur māżā tarā, qāla yā abatif‘al mā tu'mar(u), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣābirīn(a).
So tawii cukalel ngel yettiima (duuɓi) o waawii ƴeewndaade e makko, (Ibraahiima) wiyi: "Eeh ɓiɗɗo am! Goonga, mi hoyɗii miɗo hirsana ma. Waɗde miijoɗaa ko cikkuɗaa!" O (Ismaa’il) jaabii, “Eeh baaba am! Waɗ ko (Alla) yamiri ma koo; so Alla jaɓii, aɗa tawa mi e muñɓe.”