۞ وَاِذِ ابْتَلٰٓى اِبْرٰهٖمَ رَبُّهٗ بِكَلِمٰتٍ فَاَتَمَّهُنَّ ۗ قَالَ اِنِّيْ جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ اِمَامًا ۗ قَالَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِيْ ۗ قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِى الظّٰلِمِيْنَ
wa iżibtalā ibrāhīma rabbuhū bikalimātin fa atammahunn(a), qāla innī jā‘iluka lin-nāsi imāmā(n), qāla wa min żurriyyatī, qāla lā yanālu ‘ahdiẓ-ẓālimīn(a).
Ukat (amtañäni), kunapachatix Abrahamax Tatitupan mä qawqha arunakampi yant’atän ukhaxa, uka arunakax sum phuqäna. Jupax (Allah) akham sänwa: “Chiqpachansa, taqi jaqinakan p’iqinchiriparuw tukuyta” sasa. Jupax (Ibrahim) akham sänwa: “¿Ukat (ukhamarakiw) wawanakajat allchhinakajatsa?” Allah jupax siwa: “(Chiqawa, ukampis) Nayan arsutajax janiw jan wali luririnakarux apnaqkiti”.
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يٰبُنَيَّ اِنِّيْٓ اَرٰى فِى الْمَنَامِ اَنِّيْٓ اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰىۗ قَالَ يٰٓاَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُۖ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā balaga ma‘ahus-sa‘ya qāla yā bunayya innī arā fil-manāmi annī ażbaḥuka fanẓur māżā tarā, qāla yā abatif‘al mā tu'mar(u), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣābirīn(a).
Ukatwa jupamp irnaqtʼañ puedjjäna ukhajja, (Abraham) akham sänwa: “¡Wawa! Jupax (Ismael) sänwa: “¡Ay awkixa, kuntix sisktam uk luram, Diosan munañaparjamax usut jaqinak taypin jikxatapxita” sasa.