الَّذِيْنَ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَ اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مِيْثَاقِهٖۖ وَيَقْطَعُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ
allażīna yanquḍūna ‘ahdallāhi mim ba‘di mīṡāqih(ī), wa yaqṭa‘ūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yufsidūna fil-arḍ(i), ulā'ika humul-khāsirūn(a).
(урӑхла каласан) (килӗшӳ) ҫирӗплетнӗ хыҫҫӑн Аллахӑн килӗшӗвне пӑсакансем, Аллах ҫыхӑнтарма хушнине пӑсакансем тата ҫӗр ҫинче усал ӗҫсем тӑвакансем. Вӗсемех ҫухатаҫҫӗ.
وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَكُمْ لَا تَسْفِكُوْنَ دِمَاۤءَكُمْ وَلَا تُخْرِجُوْنَ اَنْفُسَكُمْ مِّنْ دِيَارِكُمْ ۖ ثُمَّ اَقْرَرْتُمْ وَاَنْتُمْ تَشْهَدُوْنَ
wa iż akhażnā mīṡāqakum lā tasfikūna dimā'akum wa lā tukhrijūna anfusakum min diyārikum ṡumma aqrartum wa antum tasyhadūn(a).
Эпир сирӗн сӑмахӑра: «Хӑвӑрӑн юнӑра ан тӑкӑр (ҫынсене ан вӗлерӗр), хӑвӑра (хӑвӑрӑн ҫӗршыв ҫыннисене) тӑван хуларан хӑваласа кӑларӑр» тесе йышӑннине аса илӗр. Унтан эсир тупа тӑватӑр та ҫирӗплететӗр.
وَاِذْ اَخَذَ رَبُّكَ مِنْۢ بَنِيْٓ اٰدَمَ مِنْ ظُهُوْرِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَاَشْهَدَهُمْ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْۚ اَلَسْتُ بِرَبِّكُمْۗ قَالُوْا بَلٰىۛ شَهِدْنَا ۛاَنْ تَقُوْلُوْا يَوْمَ الْقِيٰمَةِ اِنَّا كُنَّا عَنْ هٰذَا غٰفِلِيْنَۙ
wa iż akhaża rabbuka mim banī ādama min ẓuhūrihim żurriyyatahum wa asyhadahum ‘alā anfusihim, alastu birabbikum, qālū balā - syahidnā - an taqūlū yaumal-qiyāmati innā kunnā ‘an hāżā gāfilīn(a).
Аса илӗр-ха, сирӗн Ҫӳлхуҫа Адамӑн йӑхӗсене ҫурӑм шӑмминчен (ҫурӑм шӑмминчен) кӑларнӑ чухне, Аллах вӗсен чунӗсене хирӗҫ ҫирӗплетсе каланӑ чухне: «Эпӗ сирӗн Ҫӳлхуҫа мар-и?» Вӗсем ҫапла хуравланӑ: «Ҫапла (Эсӗ пирӗн Ҫӳлхуҫамӑр), эпир ҫирӗплететпӗр». (Эпир ҫакна турӑмӑр) чӗрӗлсе тӑнӑ кун эсир: «Чӑнах та, ун чухне эпир ҫакна ним вырӑнне те хуман» тесе ан калӑр тесе турӑмӑр.
وَلَقَدْ عَهِدْنَآ اِلٰٓى اٰدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ لَهٗ عَزْمًا ࣖ
wa laqad ‘ahidnā ilā ādama min qablu fa nasiya wa lam najid lahū ‘azmā(n).
Чӑнах та, эпир Адама малтанах хушнӑччӗ, анчах вӑл манса кайнӑ, эпир унра ҫирӗп кӑмӑл тупаймарӑмӑр.
اِنَّا عَرَضْنَا الْاَمَانَةَ عَلَى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَالْجِبَالِ فَاَبَيْنَ اَنْ يَّحْمِلْنَهَا وَاَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا الْاِنْسَانُۗ اِنَّهٗ كَانَ ظَلُوْمًا جَهُوْلًاۙ
innā ‘araḍnal-amānata ‘alas-samāwāti wal-arḍi fa abaina ay yaḥmilnahā wa asyfaqna minhā wa ḥamalahal-insān(u), innahū kāna ẓalūman jahūlā(n).
Чӑнах та, Эпир тӳпене, ҫӗре тата тусене хыпар сӗнтӗмӗр; анчах пурте мандата пурнӑҫласшӑн пулман, вӗсем ӑна пурнӑҫлаймӑпӑр тесе пӑшӑрханнӑ (вӑл йывӑр пулнӑ), ҫавӑнпа та мандата ҫынсем йӑтса пынӑ. Чӑнах та, ҫынсем питӗ тӗрӗс мар, питӗ ухмах,
۞ اَلَمْ اَعْهَدْ اِلَيْكُمْ يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ اَنْ لَّا تَعْبُدُوا الشَّيْطٰنَۚ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ
alam a‘had ilaikum yā banī ādama allā ta‘budusy-syaiṭān(a), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).
Эп сире, Адам ачисемпе мӑнукӗсем, шуйттана ан пуҫҫапӑр тесе хушман-и вара? Чӑнах та, Сатана сирӗншӗн чӑн-чӑн тӑшман,