وَمَنْ يَّرْغَبُ عَنْ مِّلَّةِ اِبْرٰهٖمَ اِلَّا مَنْ سَفِهَ نَفْسَهٗ ۗوَلَقَدِ اصْطَفَيْنٰهُ فِى الدُّنْيَا ۚوَاِنَّهٗ فِى الْاٰخِرَةِ لَمِنَ الصّٰلِحِيْنَ
wa may yargabu ‘an millati ibrāhīma illā man safiha nafsah(ū), wa laqad-iṣṭafaināhu fid-dun-yā, wa innahū fil-ākhirati laminaṣ-ṣāliḥīn(a).
Hag an dud a gasa ar relijion abrahamek, n'int nemet tud a droc'h o-unan. Hag e gwirionez, hon eus dibabet anezhañ (Ibrahim) er bed-mañ. Hag evit gwir er vuhez all e vo e-touez an dud doujus.
اِذْ قَالَ لَهٗ رَبُّهٗٓ اَسْلِمْۙ قَالَ اَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ
iż qāla lahū rabbuhū aslim, qāla aslamtu lirabbil-‘ālamīn(a).
(Soñjit) pa lavaras Doue dezhañ (Ibrahim) “En em ginnig!” Respont a reas: "En em ginnig a ran da Aotrou an holl bedoù."
وَمَنْ اَحْسَنُ دِيْنًا مِّمَّنْ اَسْلَمَ وَجْهَهٗ لِلّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ وَّاتَّبَعَ مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًا ۗوَاتَّخَذَ اللّٰهُ اِبْرٰهِيْمَ خَلِيْلًا
wa man aḥsanu dīnam mimman aslama wajhahū lillāhi wa huwa muḥsinuw wattaba‘a millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wattakhażallāhu ibrāhīma khalīlā(n).
Ha piv en deus ur relijion gwelloc'h eget unan hag en em soumet a-greiz kalon da Allah, en ur ober oberoù mat, hag a heuilh relijion eeun Abraham ? Hag Allah en deus dibabet Abraham evit bezañ (e) karet.
وَتِلْكَ حُجَّتُنَآ اٰتَيْنٰهَآ اِبْرٰهِيْمَ عَلٰى قَوْمِهٖۗ نَرْفَعُ دَرَجٰتٍ مَّنْ نَّشَاۤءُۗ اِنَّ رَبَّكَ حَكِيْمٌ عَلِيْمٌ
wa tilka ḥujjatunā ātaināhā ibrāhīma ‘alā qaumih(ī), narfa‘u darajātim man nasyā'(u), inna rabbaka ḥakīmun ‘alīm(un).
Ha setu hon titouroù hon eus roet da Ibrahim evit en em gavout gant e bobl. Uhelaat a reomp renk an hini a fell deomp. E gwirionez, ho Aotrou a zo Hollfur, Holl-Gouzout.
وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ كُلًّا هَدَيْنَا وَنُوْحًا هَدَيْنَا مِنْ قَبْلُ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهٖ دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ وَاَيُّوْبَ وَيُوْسُفَ وَمُوْسٰى وَهٰرُوْنَ ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَۙ
wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), kullan hadainā wa nūḥan hadainā min qablu wa min żurriyyatihī dāwūda wa sulaimāna wa ayyūba wa yūsufa wa mūsā wa hārūna wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
Hag hon eus roet dezhañ Izaak ha Jakob. Da bep hini anezho hon eus roet hentenn ; hag a-raok se hon eus roet titouroù da Noe, ha da lod eus e ziskennidi (Ibrahim), da lâret eo Dawud, Sulayman, Ayyub, Yusuf, Musa hag Harun. Hag evel-se e reomp gopr d'ar re a ra ar mad,
قُلْ اِنَّنِيْ هَدٰىنِيْ رَبِّيْٓ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ ەۚ دِيْنًا قِيَمًا مِّلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًاۚ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ
qul innanī hadānī rabbī ilā ṣirāṭim mustaqīm(in), dīnan qiyamam millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).
Lavar (Mohammad) : "E gwirionez, va Aotrou en deus va renet war an hent eeun, ar gwir relijion, relijion eeun Abraham. N'emañ ket (Ibrahim) e-touez ar bolitiked."
وَمَا كَانَ اسْتِغْفَارُ اِبْرٰهِيْمَ لِاَبِيْهِ اِلَّا عَنْ مَّوْعِدَةٍ وَّعَدَهَآ اِيَّاهُۚ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهٗٓ اَنَّهٗ عَدُوٌّ لِّلّٰهِ تَبَرَّاَ مِنْهُۗ اِنَّ اِبْرٰهِيْمَ لَاَوَّاهٌ حَلِيْمٌ
wa mā kānastigfāru ibrāhīma li'abīhi illā ‘am mau‘idatiw wa‘adahā iyyāh(u), falammā tabayyana lahū annahū ‘aduwwul lillāhi tabarra'a minh(u), inna ibrāhīma la'awwāhun ḥalīm(un).
Evit ar pezh a sell ouzh goulenn pardon (ouzh Allah) Ibrahim evit e dad, ne oa netra all eget abalamour d'ur bromesa en doa graet d'e dad. Setu pa voe sklaer da Abraham e oa e dad enebour da Allah, Abraham a zispartias dioutañ. E gwirionez, Ibrahim a oa un den dous ha madelezhus-kenañ
قَالُوْٓا اَتَعْجَبِيْنَ مِنْ اَمْرِ اللّٰهِ رَحْمَتُ اللّٰهِ وَبَرَكٰتُهٗ عَلَيْكُمْ اَهْلَ الْبَيْتِۗ اِنَّهٗ حَمِيْدٌ مَّجِيْدٌ
qālū ata‘jabīna min amrillāhi raḥmatullāhi wa barakātuh(ū), ‘alaikum ahlal-bait(i), innahū ḥamīdum majīd(un).
Lavarout a rejont (an aeled) : "Perak e soñjit diwar-benn urzh Allah ? (Eñ eo) trugarez ha bennozhioù Allah, skuilhet warnoc'h, o pobl ar Bayt ! E gwirionez, Allah eo ar muiañ meuleudius, ar muiañ trugarezus."
وَكَذٰلِكَ يَجْتَبِيْكَ رَبُّكَ وَيُعَلِّمُكَ مِنْ تَأْوِيْلِ الْاَحَادِيْثِ وَيُتِمُّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكَ وَعَلٰٓى اٰلِ يَعْقُوْبَ كَمَآ اَتَمَّهَا عَلٰٓى اَبَوَيْكَ مِنْ قَبْلُ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَۗ اِنَّ رَبَّكَ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ ࣖ
wa każālika yajtabīka rabbuka wa yu‘allimuka min ta'wīlil-aḥādīṡi wa yutimmu ni‘matahū ‘alaika wa ‘alā āli ya‘qūba kamā atammahā ‘alā abawaika min qablu ibrāhīma wa isḥāq(a), inna rabbaka ‘alīmun ḥakīm(un).
Hag evel-se, Doue en deus ho dibabet (evit dont da vezañ ur Profed) hag en deus desket deoc'h lod eus displegadurioù an hunvreoù hag en deus peurfetaet (e c'hras) warnoc'h ha war familh Jakob, evel m'en doa peurc'hraet e c'hras war ho daou dad-kozh a-raok, (da lâret eo) Abraham hag Izaak. E gwirionez, ho Aotrou a zo hollc'houiziek, hollfur.
اِنَّ اِبْرٰهِيْمَ كَانَ اُمَّةً قَانِتًا لِّلّٰهِ حَنِيْفًاۗ وَلَمْ يَكُ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَۙ
inna ibrāhīma kāna ummatan qānital lillāhi ḥanīfā(n), wa lam yaku minal-musyrikīn(a).
E gwirionez, Ibrahim a oa un imam (a c'haller implijout evel skouer), sentus ouzh Allah ha hanif. Ha n'emañ ket e-touez ar bolitikourien (a gevre gant Allah),
شَاكِرًا لِّاَنْعُمِهِ ۖاجْتَبٰىهُ وَهَدٰىهُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
syākiral li'an‘umih(ī), ijtabāhu wa hadāhu ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
trugarekaet eo evit e vennozhioù. Allah en deus e zibabet hag e renet war an hent eeun.
وَاٰتَيْنٰهُ فِى الدُّنْيَا حَسَنَةً ۗوَاِنَّهٗ فِى الْاٰخِرَةِ لَمِنَ الصّٰلِحِيْنَ ۗ
wa ātaināhu fid-dun-yā ḥasanah(tan), wa innahū fil-ākhirati laminaṣ-ṣāliḥīn(a).
Hag hon eus roet dezhañ ar mad er bed-mañ, hag e gwirionez en amzer da zont e vo e-touez ar re reizh.
ثُمَّ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ اَنِ اتَّبِعْ مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًا ۗوَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ
Ṡumma auḥainā ilaika anittabi‘ millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).
Neuze hon eus diskuliet deoc'h (Mohammed), "Heuliit relijion reizh Abraham, ha n'emañ ket e-touez ar bolitikourien."
وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِبْرٰهِيْمَ ەۗ اِنَّهٗ كَانَ صِدِّيْقًا نَّبِيًّا
ważkur fil-kitābi ibrāhīm(a), innahū kāna ṣiddīqan nabiyyā(n).
Ha kontañ (Mohammed) istor Abraham el Levr (Al-Qur'an), e gwirionez e oa un den reizh-kenañ, ur Profed.
قَالَ سَلٰمٌ عَلَيْكَۚ سَاَسْتَغْفِرُ لَكَ رَبِّيْۗ اِنَّهٗ كَانَ بِيْ حَفِيًّا
qāla salāmun ‘alaik(a), sa'astagfiru laka rabbī, innahū kāna bī ḥafiyyā(n).
Lavarout a reas (Ibrahim) "Ra vo ar peoc'h ganeoc'h, goulenn a rin pardon evidoc'h digant va Aotrou. E gwirionez, mat-tre eo din."
۞ وَلَقَدْ اٰتَيْنَآ اِبْرٰهِيْمَ رُشْدَهٗ مِنْ قَبْلُ وَكُنَّا بِهٖ عٰلِمِيْنَ
wa laqad ātainā ibrāhīma rusydahū min qablu wa kunnā bihī ‘ālimīn(a).
Hag e gwirionez, dirazañ (Moizez hag Harun) hon eus roet titouroù da Abraham, hag anavezet hon eus anezhañ dija.
رَبِّ هَبْ لِيْ حُكْمًا وَّاَلْحِقْنِيْ بِالصّٰلِحِيْنَ ۙ
rabbi hab lī ḥukmaw wa alḥiqnī biṣ-ṣāliḥīn(a).
Ibrahim a bedas), « O va Aotrou, roit d’in anaoudegez ha lakait ac’hanon e-touez ar bobl doujus,
وَاجْعَلْ لِّيْ لِسَانَ صِدْقٍ فِى الْاٰخِرِيْنَ ۙ
waj‘al lī lisāna ṣidqin fil-ākhirīn(a).
ha grit d'in eur gomz vad evit an dud (a zeu) divezatoc'h,
وَاجْعَلْنِيْ مِنْ وَّرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيْمِ ۙ
waj‘alnī miw waraṡati janatin na‘īm(i).
ha grit ac’hanoun unan eus ar re a erbezo ur baradoz leun a blijadureziou,
وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَجَعَلْنَا فِيْ ذُرِّيَّتِهِ النُّبُوَّةَ وَالْكِتٰبَ وَاٰتَيْنٰهُ اَجْرَهٗ فِى الدُّنْيَا ۚوَاِنَّهٗ فِى الْاٰخِرَةِ لَمِنَ الصّٰلِحِيْنَ
wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūba wa ja‘alnā fī żurriyyatihin nubuwwata wal-kitāba wa ātaināhu ajrahū fid-dun-yā, wa innahū fil-ākhirati laminaṣ-ṣāliḥīn(a).
Ha roet hon eus da Abraham, Izaak ha Jakob, ha graet hon eus ur profed hag ul levr evit e ziskennidi, ha roet hon eus dezhañ e c'hopr er bed; hag evit gwir e vezo e-touez ar re deoliek er vuhez goude ar marv.
اِذْ جَاۤءَ رَبَّهٗ بِقَلْبٍ سَلِيْمٍۙ
iż jā'a rabbahū biqalbin salīm(in).
(Soñjit) pa zeuas da gavout e Aotrou gant ur galon glan,
فَنَظَرَ نَظْرَةً فِى النُّجُوْمِۙ
fa naẓara naẓratan fin-nujūm(i).
Neuze e taolas ur sell ouzh ar stered,
وَنَادَيْنٰهُ اَنْ يّٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۙ
wa nādaināhu ay yā ibrāhīm(u).
Neuze e c'halvjomp anezhañ : « O Ibrahim !
قَدْ صَدَّقْتَ الرُّءْيَا ۚاِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
qad ṣaddaqtar-ru'yā, innā każālika najzil-muḥsinīn(a).
e gwirionez, gwiriekaet hoc'h eus an hunvre-se.” E gwirionez, evel-se e reomp gopr d'ar re a ra ar mad.
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى الْاٰخِرِيْنَ ۖ
wa taraknā ‘alaihi fil-ākhirīn(a).
Hag hon eus miret evit Abraham (meuleudi) e-touez ar re a zeuas war e lerc'h,
كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
każālika najzil-muḥsinīn(a).
Evel-se e reomp gopr d'ar re a ra ar mad.
اِنَّهٗ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِيْنَ
innahū min ‘ibādinal-mu'minīn(a).
E gwirionez, emañ e-touez Hor servijerien kredus.
وَبٰرَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلٰٓى اِسْحٰقَۗ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَّظَالِمٌ لِّنَفْسِهٖ مُبِيْنٌ ࣖ
wa bāraknā ‘alaihi wa ‘alā isḥāq(a), wa min żurriyyatihimā muḥsinuw wa ẓālimul linafsihī mubīn(un).
Hag hon eus roet bennozhioù dezhañ ha da Izaak. Hag e-touez diskennidi an daou ez eus tud a ra ar mad hag ez eus (ivez) tud a ra droug dezho o-unan.
وَاذْكُرْ عِبٰدَنَآ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ اُولِى الْاَيْدِيْ وَالْاَبْصَارِ
ważkur ‘ibādanā ibrāhīma wa isḥāqa wa ya‘qūba ulil-aidī wal-abṣār(i).
Ha soñjit eus Hor servijerien : Abraham, Izaak ha Jakob o deus ur galloud bras hag ur ouiziegezh (uhel).
اِنَّآ اَخْلَصْنٰهُمْ بِخَالِصَةٍ ذِكْرَى الدَّارِۚ
innā akhlaṣnāhum bikhāliṣatin żikrad-dār(i).
E gwirionez, hon eus o c'hlanaet dre (reiñ) moralioù uhel dezho, da lâret eo o lakaat (an dud) da soñjal bepred e bro an amzer da zont.
وَاِنَّهُمْ عِنْدَنَا لَمِنَ الْمُصْطَفَيْنَ الْاَخْيَارِۗ
wa innahum ‘indanā laminal-muṣṭafainal-akhyār(i).
Hag evit gwir, eus Hon tu emaint e-touez an dud dibabet gwellañ.
وَجَعَلَهَا كَلِمَةً ۢ بَاقِيَةً فِيْ عَقِبِهٖ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَۗ
wa ja‘alahā kalimatam bāqiyatan fī ‘aqibihī la‘allahum yarji‘ūn(a).
Hag (Abraham) a reas anezhañ ur ger padus evit e ziskennidi, evit ma c'hellfent distreiñ (dezhi).
وَاِبْرٰهِيْمَ الَّذِيْ وَفّٰىٓ ۙ
wa ibrāhīmal-lażī waffā.
Ha (follennoù) Abraham a zalc'h bepred e bromesaoù ?
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا وَّاِبْرٰهِيْمَ وَجَعَلْنَا فِيْ ذُرِّيَّتِهِمَا النُّبُوَّةَ وَالْكِتٰبَ فَمِنْهُمْ مُّهْتَدٍۚ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ فٰسِقُوْنَ
wa laqad arsalnā nūḥaw wa ibrāhīma wa ja‘alnā fī żurriyyatihiman-nubuwwata wal-kitāba fa minhum muhtad(in), wa kaṡīrum minhum fāsiqūn(a).
Hag e gwirionez, hon eus kaset Noe hag Abraham ha roet hon eus ar brofeded hag al levr (diskuliadur) da ziskennidi an daou, en o zouez e oa tud o doa resevet skoazell ha kalz anezho a oa drouk.
قَدْ كَانَتْ لَكُمْ اُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗۚ اِذْ قَالُوْا لِقَوْمِهِمْ اِنَّا بُرَءٰۤؤُا مِنْكُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۖ كَفَرْنَا بِكُمْ وَبَدَا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَاۤءُ اَبَدًا حَتّٰى تُؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ وَحْدَهٗٓ اِلَّا قَوْلَ اِبْرٰهِيْمَ لِاَبِيْهِ لَاَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ وَمَآ اَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ رَبَّنَا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنَا وَاِلَيْكَ اَنَبْنَا وَاِلَيْكَ الْمَصِيْرُ
qad kānat lakum uswatun ḥasanatun fī ibrāhīma wal-lażīna ma‘ah(ū), iż qālū liqaumihim innā bura'ā'u minkum wa mimmā ta‘budūna min dūnillāh(i), kafarnā bikum wa badā bainanā wa bainakumul-‘adāwatu wal-bagḍā'u abadan ḥattā tu'minū billāhi waḥdahū illā qaula ibrāhīma li'abīhi la'astagfiranna laka wa mā amliku laka minallāhi min syai'(in), rabbanā ‘alaika tawakkalnā wa ilaika anabnā wa ilaikal-maṣīr(u).
E gwirionez, e oa ur skouer vat evidoc'h en Abraham hag er re a oa gantañ, pa lavarjont d'e bobl, "E gwirionez, dispartiet omp diouzhoc'h ha diouzh ar pezh a azeulit estreget Allah, nac'hañ a reomp ho (diskredenn) hag ez eus enebiezh ha kasoni etrezomp ha c'hwi da viken betek ma kredoc'h en Allah hepken," nemet evit komzoù Ibrahim d'e dad, "Goulenn a rin pardon deoc'h, met pardoniñ a rin Ne c'hellan ket enebiñ ouzh (boan) Allah a-enep deoc'h." (Ibrahim a lavaras) : « Hon Aotrou, ennoc'h hepken e lakaomp hor fiziañs hag ennoc'h hepken e kemeromp keuz hag ennoc'h hepken e tistroomp,