فَاِنْ لَّمْ تَفْعَلُوْا وَلَنْ تَفْعَلُوْا فَاتَّقُوا النَّارَ الَّتِيْ وَقُوْدُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ ۖ اُعِدَّتْ لِلْكٰفِرِيْنَ
fa'illam taf‘alū wa lan taf‘alū fattaqun-nāral-latī waqūduhan-nāsu wal-ḥijārah(tu), u‘iddat lil-kāfirīn(a).
Na cïï lëu ba looi, ku (ë yic) acïï bï lëu, ke yï riɔ̈ɔ̈c many ë mac ë mac ë kɔc ku ajer, cï guiir tënë kɔc këc gam.
وَبَشِّرِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ اَنَّ لَهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ۗ كُلَّمَا رُزِقُوْا مِنْهَا مِنْ ثَمَرَةٍ رِّزْقًا ۙ قَالُوْا هٰذَا الَّذِيْ رُزِقْنَا مِنْ قَبْلُ وَاُتُوْا بِهٖ مُتَشَابِهًا ۗوَلَهُمْ فِيْهَآ اَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَّهُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ
wa basysyiril-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti anna lahum jannātin tajrī min taḥtihal- anhār(u), kullamā ruziqū minhā min ṡamaratir rizqā(n), qālū hāżal-lażī ruziqnā min qablu wa utū bihī mutasyābihā(n), wa lahum fīhā azwājum muṭahharatuw wa hum fīhā khālidūn(a).
Ku lëkkë wël path tënë kɔc cï gam ku loikë käpath, lɔn bï kek (acï keek gäm) dom ë wɛ̈ɛ̈r ë pïu tɔ̈ piiny. Na cï keek gäm mïïth ë tim bɔ̈ nhial, ke ka ye lueel, "Kënë yenë ka cï ɣok gäm thɛɛr." Ku keek aacï yiɛ̈n kä thöŋ (mïïth). Ku tɛ̈ɛ̈n aye (yök) kɔc cï röt thiaak ë path. Ku rëërkë thïn.
الَّذِيْنَ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَ اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مِيْثَاقِهٖۖ وَيَقْطَعُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ
allażīna yanquḍūna ‘ahdallāhi mim ba‘di mīṡāqih(ī), wa yaqṭa‘ūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yufsidūna fil-arḍ(i), ulā'ika humul-khāsirūn(a).
(ye cɔl) kɔc cï lööŋ ke Nhialic dhoŋkɔ̈ɔ̈th wën cï (lööŋ) thök, ku dhoŋkɔ̈ɔ̈thkë kë cï Allah lööŋ tääu bïk röt rek ku loikë kärac pinynhom. Ku keek aa kɔc cï määr.
فَاَزَلَّهُمَا الشَّيْطٰنُ عَنْهَا فَاَخْرَجَهُمَا مِمَّا كَانَا فِيْهِ ۖ وَقُلْنَا اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚ وَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ
fa'azallahumasy-syaiṭānu ‘anhā fa akhrajahumā mimmā kānā fīh(i), wa qulnahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).
Ku ëcï jɔŋrac ke thɛl kedhie bïk bɛ̈n bei Paradith yic, ku cuɔpkë keek thïn ke ŋoot ke tɔ̈ thïn. Ku lueelku an, "Lak piny, kɔc kɔ̈k kamkun aa kɔc atɛ̈ɛ̈r ke kɔc kɔ̈k, ku pinynhom abï naŋ ɣän ke rëër ku miɛt de piɔ̈u tënë we agut cï thaar bï thök."
قُلْنَا اهْبِطُوْا مِنْهَا جَمِيْعًا ۚ فَاِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِّنِّيْ هُدًى فَمَنْ تَبِعَ هُدَايَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ
qulnahbiṭū minhā jamī‘ā(n), fa'immā ya'tiyannakum minnī hudan faman tabi‘a hudāya falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
Ku luelku, “Lak piny Paradise, wek ëbɛ̈n! Ku na bɔ̈ lööŋ tënë we, ke raan ëbɛ̈n bï lööŋkiɛ̈ kuanycök, acïn kë bï riɔ̈ɔ̈c tënë keek, ku acïn kë bï keek dhiau.”
قَالَ اهْبِطَا مِنْهَا جَمِيْعًاۢ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚفَاِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِّنِّيْ هُدًى ەۙ فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَايَ فَلَا يَضِلُّ وَلَا يَشْقٰى
qālahbiṭā minhā jamī‘am ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), fa immā ya'tiyannakum minnī hudā(n), fa manittaba‘a hudāya falā yaḍillu wa lā yasyqā.
Acï (Allah) lueel, "Bäärkë piny nhial ëtök, kɔc kɔ̈k kamkun aabï ya kɔc atɛ̈ɛ̈r tënë kɔc kɔ̈k. Na bɔ̈ lööŋ tënë we tënë ɣɛn, ke (ŋic) raan bï lööŋkiɛ̈ kuanycök, acïï bï jäl ku acïï bï yök ke cï riääk."