وَعَلَّمَ اٰدَمَ الْاَسْمَاۤءَ كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلٰۤىِٕكَةِ فَقَالَ اَنْۢبِـُٔوْنِيْ بِاَسْمَاۤءِ هٰٓؤُلَاۤءِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
wa ‘allama ādamal-asmā'a kullahā ṡumma ‘araḍahum ‘alal-malā'ikati faqāla ambi'ūnī bi'asmā'i hā'ulā'i in kuntum ṣādiqīn(a).
Yɛ ɔ kleli Adam be kwlaa be dunman (ninnge mun), kpɛkun ɔ kleli be anzi mun, ɔ seli be kɛ: “Sɛ amun ti nanwlɛfuɛ’n, amun kan ninnge sɔ’m be kwlaa be dunman’n kle min!”
قَالَ يٰٓاٰدَمُ اَنْۢبِئْهُمْ بِاَسْمَاۤىِٕهِمْ ۚ فَلَمَّآ اَنْۢبَاَهُمْ بِاَسْمَاۤىِٕهِمْۙ قَالَ اَلَمْ اَقُلْ لَّكُمْ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ غَيْبَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۙ وَاَعْلَمُ مَا تُبْدُوْنَ وَمَا كُنْتُمْ تَكْتُمُوْنَ
qāla yā ādamu ambi'hum bi'asmā'ihim, falammā amba'ahum bi'asmā'ihim, qāla alam aqul lakum innī a‘lamu gaibas-samāwāti wal-arḍ(i), wa a‘lamu mā tubdūna wa mā kuntum taktumūn(a).
Ɔ (Allah) seli kɛ: "O Adam! Kan be dunman'n!" Kɛ ɔ (Adam) kannin i dunman’n, ɔ seli kɛ: “?N seliman amun kɛ n si ɲanmiɛn su lɔ nin asiɛ’n be su ndɛ fiɛnfiɛn mun, yɛ n si like nga amun yi i nglo’n, ɔ nin like nga amun fiɛ’n?”