اِنَّ مَثَلَ عِيْسٰى عِنْدَ اللّٰهِ كَمَثَلِ اٰدَمَ ۗ خَلَقَهٗ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ قَالَ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ
inna maṡala ‘īsā ‘indallāhi kamaṡali ādam(a), khalaqahū min turābin ṡumma qāla lahū kun fayakūn(u).
E gwirionez, barabolenn (krouidigezh) Jezuz evit Allah, a zo heñvel ouzh (krouidigezh) Adam. Krouet en deus anezhañ diwar an douar, ha goude-se e lavaras dezhañ : « Bez ! Setu petra eo.
هُوَ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ طِيْنٍ ثُمَّ قَضٰٓى اَجَلًا ۗوَاَجَلٌ مُّسَمًّى عِنْدَهٗ ثُمَّ اَنْتُمْ تَمْتَرُوْنَ
huwal-lażī khalaqakum min ṭīnin ṡumma qaḍā ajalā(n), wa ajalum musamman ‘indahū ṡumma antum tamtarūn(a).
Eñ eo en deus ho krouet diwar pri, goude-se en deus anvet ajal (ho marv), hag ur prantad amzer resis na anavez nemet Eñ. Koulskoude, douetañs hoc'h eus c'hoazh.
۞ وَاِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًا ۘ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗهُوَ اَنْشَاَكُمْ مِّنَ الْاَرْضِ وَاسْتَعْمَرَكُمْ فِيْهَا فَاسْتَغْفِرُوْهُ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ ۗاِنَّ رَبِّيْ قَرِيْبٌ مُّجِيْبٌ
wa ilā ṡamūda akhāhum ṣālihā(n), qāla yā qaumi‘budullāḥa mā lakum min ilāhin gairuh(ū), huwa ansya'akum minal-arḍi wasta‘marakum fīhā fastagfirūhu ṡumma tūbū ilaih(i), inna rabbī qarībum mujīb(un).
ha d'ar samud (hon eus kaset) o breur, Saleh. Lavarout a reas: "O ma fobl! Azeulit Allah, n'eus doue ebet evidoc'h nemet Eñ. Krouet en deus ac'hanoc'h diwar an douar (an douar) ha lakaet en deus ac'hanoc'h da vezañ pinvidik, neuze goulennit pardon digantañ, ha goude-se en em zizoloit dezhañ. E gwirionez, va Aotrou a zo tost-tre (e drugarez) hag a zegemer (pedennoù e servijerien)."
وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ
wa laqad khalaqnal-insāna min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
Hag e gwirionez, krouet hon eus an den (Adam) diwar pri sec'h diwar fank du a oa bet roet stumm dezhañ.
وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ خَالِقٌۢ بَشَرًا مِّنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ
wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī khāliqum basyaram min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
Ha (soñjit), pa lavaras ho Aotrou d'an aeled, “E gwirionez, e krouin un den diwar pri sec'h diwar fank du a zo bet roet stumm dezhañ.
فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ
fa iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī fa qa‘ū lahū sājidīn(a).
Setu, pa'm eus peurc'hraet (an darvoud), ha pa'm eus analañ ma spered (krouidigezh) ennañ, neuze stouit dirazañ en ur stouiñ."
قَالَ لَمْ اَكُنْ لِّاَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهٗ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍ
qāla lam akul li'asjuda libasyarin khalaqtahū min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
Eñ (Iblis) a lavaras, "Ne stouin ket dirak an den hoc'h eus krouet diwar pri sec'h diwar fank du a zo bet roet stumm dezhañ."
وَاللّٰهُ اَنْۢبَتَكُمْ مِّنَ الْاَرْضِ نَبَاتًاۙ
wallāhu ambatakum minal-arḍi nabātā(n).
Hag Allah a denn ac'hanoc'h eus an douar, o kreskiñ (tamm-ha-tamm),