وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ جَاعِلٌ فِى الْاَرْضِ خَلِيْفَةً ۗ قَالُوْٓا اَتَجْعَلُ فِيْهَا مَنْ يُّفْسِدُ فِيْهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاۤءَۚ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ ۗ قَالَ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī jā‘ilun fil-arḍi khalīfah(tan), qālū ataj‘alu fīhā may yufsidu fīhā wa yasfikud-dimā'(a), wa naḥnu nusabbiḥu biḥamdika wa nuqaddisu lak(a), qāla innī a‘lamu mā lā ta‘lamūn(a).
ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོས་ལྷ་མོ་རྣམས་ལ་ "ངས་འཛམ་གླིང་ཐོག་ཁ་ལི་ཕ་ཞིག་བཟོ་རྒྱུ་ཡིན་" ཞེས་གསུངས་པ་དེ་དྲན་དགོས། ཁོང་ཚོས་ "ང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་བསྟོད་པ་དང་ཁྱེད་ཀྱི་མིང་དམ་པར་བཞག་པའི་སྐབས་ལྐོག་ཟ་རུལ་སུངས་དང་ཁྲག་གཏོང་མཁན་གྱི་མི་ཞིག་དེར་འཇོག་རྒྱུ་ཡིན་ནམ།" ཁྱེད་ཚོས་མི་ཤེས་པ་དེ་ངས་ཤེས་ཀྱི་ཡོད་”ཅེས་གསུངས།
يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوْا رَبَّكُمُ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ وَّخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيْرًا وَّنِسَاۤءً ۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِيْ تَسَاۤءَلُوْنَ بِهٖ وَالْاَرْحَامَ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيْبًا
yā ayyuhan-nāsuttaqū rabbakumul-lażī khalaqakum min nafsiw wāḥidatiw wa khalaqa minhā zaujahā wa baṡṡa minhumā rijālan kaṡīraw wa nisā'ā(n), wattaqullāhal-lażī tasā'alūna bihī wal-arḥām(a), innallāha kāna ‘alaikum raqībā(n).
ཀྱེ་མིའི་རིགས། ཁྱེད་རང་གི་གཙོ་བོ་ལ་འཇིགས་སྣང་བྱོས། ཁོང་གིས་ཁྱེད་རང་མི་གཅིག་ནས་(ཨ་དམ)བསྐྲུན་པ་དང་། དེ་ནས་དེ་གཉིས་ལས་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཕོ་མོ་མང་པོ་བསྐྲུན་ཡོད། ཁྱེད་རང་ཚོས་ཕན་ཚུན་དྲིས་མཁན་གྱི་མིང་ཐོག་ནས་ཨ་ལཱ་ལ་ལ་འཇིགས་སྣང་བྱེད་པ་དང་། ཁྱིམ་ཚང་གི་འབྲེལ་བ་(རྒྱུན་སྐྱོང་)བྱེད་དགོས། དོན་དངོས་ཐོག ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁྱེད་ལ་རྟག་ཏུ་སྲུང་སྐྱོབ་དང་ལྟ་རྟོག་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།
وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ فَمُسْتَقَرٌّ وَّمُسْتَوْدَعٌ ۗقَدْ فَصَّلْنَا الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّفْقَهُوْنَ
wa huwal-lażī ansya'akum min nafsiw wāḥidatin fa mustaqarruw wa mustauda‘(un), qad faṣṣalnal-āyāti liqaumiy yafqahūn(a).
ཁྱེད་རང་ཚོ་རང་ཉིད་གཅིག་ནས་(ཨ་དམ)བསྐྲུན་མཁན་དེ་ཡིན། དེར་བརྟེན་(ཁྱེད་རང་གི་ཆེད་དུ་)སྡོད་གནས་དང་ཉར་ཚགས་བྱེད་ས་ཡོད། དོན་དངོས་ཐོག ང་ཚོས་ཤེས་མཁན་ཚོར་(ང་ཚོའི་ཆེ་བ་)རྟགས་གསལ་བཤད་ཡོད།
۞ هُوَ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ وَّجَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا لِيَسْكُنَ اِلَيْهَاۚ فَلَمَّا تَغَشّٰىهَا حَمَلَتْ حَمْلًا خَفِيْفًا فَمَرَّتْ بِهٖ ۚفَلَمَّآ اَثْقَلَتْ دَّعَوَا اللّٰهَ رَبَّهُمَا لَىِٕنْ اٰتَيْتَنَا صَالِحًا لَّنَكُوْنَنَّ مِنَ الشّٰكِرِيْنَ
huwal-lażī khalaqakum min nafsiw wāḥidatiw waja‘ala minhā zaujahā liyaskuna ilaihā, falammā tagasysyāhā ḥamalat ḥamlan khafīfan fa marrat bih(ī), falammā aṡqalad da‘awallāha rabbahumā la'in ātaitanā ṣāliḥan lanakūnanna minasy-syākirīn(a).
ཁྱེད་རང་ཚོ་སེམས་ཅན་གཅིག་ནས་(ཨ་དམ)བསྐྲུན་པ་དང་། དེ་བས་ཁོང་གིས་དེ་བསྲེས་རྗེས་(ཁོང་གི་ཨམ་སྲུ་)ལ་མངལ་འཇམ་པོ་ཞིག་བྱུང་བ་དང་། མོ་རང་མུ་མཐུད་དུ་འོད་ཀྱི་ཚོར་བ་བྱུང་བ་རེད།(དུས་ཡུན་འགའ་ཤས་རིང་) དེ་ནས་ཁོ་ལ་ལྗིད་པོ་ཆགས་སྐབས་(ཁྱོ་ག་དང་ཨ་མ་གཉིས་ཀས་)ཁོང་ཚོའི་གཙོ་བོ་ཨ་ལ་ཧ་ལ་དྲིས་པ་དང་། "གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱིས་ང་ཚོར་ཆོས་ལུགས་ལ་དད་པ་ཅན་གྱི་ཕྲུ་གུ་ཞིག་སྤྲད་ན། ང་ཚོས་རྟག་ཏུ་བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཞུ་རྒྱུ་ཡིན།"
فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ
fa iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī fa qa‘ū lahū sājidīn(a).
དེར་བརྟེན་ངས་(བྱུང་རིམ་དེ་)ལེགས་འགྲུབ་བྱུང་རྗེས་ངའི་སེམས་(གསར་གཏོད་)དེའི་ནང་དུ་དབུགས་བཏང་རྗེས། དེ་ནས་མགོ་བོ་བསྒུར་ནས་དེ་ལ་མགོ་བོ་བསྒུར་དགོས།"