وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَقَفَّيْنَا مِنْۢ بَعْدِهٖ بِالرُّسُلِ ۖ وَاٰتَيْنَا عِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنٰتِ وَاَيَّدْنٰهُ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ اَفَكُلَّمَا جَاۤءَكُمْ رَسُوْلٌۢ بِمَا لَا تَهْوٰىٓ اَنْفُسُكُمُ اسْتَكْبَرْتُمْ ۚ فَفَرِيْقًا كَذَّبْتُمْ وَفَرِيْقًا تَقْتُلُوْنَ
wa laqad ātainā mūsal-kitāba wa qaffainā mim ba‘dihī bir-rusul(i), wa ātainā ‘īsabna maryamal-bayyināti wa ayyadnāhu birūḥil-qudus(i), afakullamā jā'akum rasūlum bimā lā tahwā anfusukumustakbartum, fafarīqan każżabtum wa farīqan taqtulūn(a).
ང་ཚོས་མོ་ཤེ་ལ་དེབ་(ཊོ་ར་)སྤྲད་པ་དང་། ང་ཚོས་སྐུ་ཚབ་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་ཁོང་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་དང་། ང་ཚོས་མར་ཡམ་གྱི་བུ་ཡེ་ཤུ་ལ་བདེན་པ་བདེན་དཔང་སྤྲད་པ་དང་། ང་ཚོས་ཁོང་ལ་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་(ཇིབ་རིལ་)གྱིས་ཤུགས་སྣོན་བརྒྱབ་པ་རེད། ཁྱེད་རང་ལ་མི་དགོས་པའི་དངོས་པོ་(སློབ་ཚན་)ཞིག་འཁྱེར་ནས་སྐུ་ཚབ་ཅིག་ཡོང་དུས་ཁྱེད་རང་གིས་དེ་ལ་སྤོབས་པ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།
وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ اٰمِنُوْا بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ قَالُوْا نُؤْمِنُ بِمَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا وَيَكْفُرُوْنَ بِمَا وَرَاۤءَهٗ وَهُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَهُمْ ۗ قُلْ فَلِمَ تَقْتُلُوْنَ اَنْۢبِيَاۤءَ اللّٰهِ مِنْ قَبْلُ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
wa iżā qīla lahum āminū bimā anzalallāhu qālū nu'minu bimā unzila ‘alainā wa yakfurūna bimā warā'ah(ū), wa huwal-ḥaqqu muṣaddiqal limā ma‘ahum, qul falima taqtulūna ambiyā'allāhi min qablu in kuntum mu'minīn(a).
དེ་ནས་ཁོང་ཚོར་"ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་བསྟན་པའི་དངོས་པོ་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་དགོས"ཞེས་བཤད་སྐབས་ཁོང་ཚོས་ལན་དུ་"ང་ཚོས་ང་ཚོར་བསྟན་པའི་དངོས་པོ་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།" དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་རྗེས་སུ་འབྱུང་བ་དེ་ཁས་མི་ལེན་པར་(ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ)ནི་ཁོང་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་དེ་བདེན་པ་ཡིན་པའི་བདེན་པ་ཡིན་ནའང་། ཁྱེད་རང་ཚོ་དད་པ་ཅན་ཡིན་ན་སྔོན་ཆད་ཨ་ལཱ་ཧའི་ལུང་སྟོན་པ་ཚོ་ཅིའི་ཕྱིར་བསད་པ་རེད་དམ།
زُيِّنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَيَسْخَرُوْنَ مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۘ وَالَّذِيْنَ اتَّقَوْا فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَاللّٰهُ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ
zuyyina lil-lażīna kafarul-ḥayātud-dun-yā wa yaskharūna minal-lażīna āmanū, wal-lażīnattaqau fauqahum yaumal-qiyāmah(ti), wallāhu yarzuqu may yasyā'u bigairi ḥisāb(in).
འཇིག་རྟེན་གྱི་འཚོ་བ་ནི་དད་པ་མི་བྱེད་མཁན་གྱི་མིག་ལ་མཛེས་སྡུག་ལྡན་པ་ཞིག་ཏུ་བཟོས་ནས་དད་པ་བྱེད་མཁན་ལ་དམའ་འབེབས་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། ཆོས་ལ་དད་པ་ཅན་རྣམས་འཆི་བའི་ཉིན་མོར་ཁོང་ཚོའི་སྟེང་དུ་ཡོད་ནའང་། དེ་བཞིན་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་རྩིས་མེད་པར་ཁོང་གིས་འདོད་པའི་མི་ལ་འཚོ་བཅུད་སྤྲོད་ཀྱི་ཡོད།
اَمْ حَسِبْتُمْ اَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَأْتِكُمْ مَّثَلُ الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ ۗ مَسَّتْهُمُ الْبَأْسَاۤءُ وَالضَّرَّاۤءُ وَزُلْزِلُوْا حَتّٰى يَقُوْلَ الرَّسُوْلُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ مَتٰى نَصْرُ اللّٰهِ ۗ اَلَآ اِنَّ نَصْرَ اللّٰهِ قَرِيْبٌ
am ḥasibtum an tadkhulul-jannata wa lammā ya'tikum maṡalul-lażīna khalau min qablikum, massathumul-ba'sā'u waḍ-ḍarrā'u wa zulzilū ḥattā yaqūlar-rasūlu wal-lażīna āmanū ma‘ahū matā naṣrullāh(i), alā inna naṣrallāhi qarīb(un).
ཡང་ན་ཁྱེད་རང་གིས་ལྷ་ཡུལ་དུ་འཛུལ་རྒྱུ་ཡིན་པར་བསམ་གྱི་ཡོད་དམ། དེ་དག་དབུལ་ཕོངས་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་(ཚོད་ལྟ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་དབང་གིས་)གཡོ་འགུལ་ཐེབས་པས་སྐུ་ཚབ་དང་ཁོང་དང་མཉམ་དུ་དད་པ་བྱེད་མཁན་ཚོས་"ཨ་ལཱ་ཧའི་རོགས་རམ་ག་དུས་ཡོང་ངམ།" དྲན་དགོས། དངོས་གནས་ཨ་ལཱ་ཧའི་རོགས་རམ་ཉེ་འགྲམ་དུ་ཡོད།
يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرَامِ قِتَالٍ فِيْهِۗ قُلْ قِتَالٌ فِيْهِ كَبِيْرٌ ۗ وَصَدٌّ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَكُفْرٌۢ بِهٖ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَاِخْرَاجُ اَهْلِهٖ مِنْهُ اَكْبَرُ عِنْدَ اللّٰهِ ۚ وَالْفِتْنَةُ اَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ ۗ وَلَا يَزَالُوْنَ يُقَاتِلُوْنَكُمْ حَتّٰى يَرُدُّوْكُمْ عَنْ دِيْنِكُمْ اِنِ اسْتَطَاعُوْا ۗ وَمَنْ يَّرْتَدِدْ مِنْكُمْ عَنْ دِيْنِهٖ فَيَمُتْ وَهُوَ كَافِرٌ فَاُولٰۤىِٕكَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۚ وَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ
yas'alūnaka ‘anisy-syahril-ḥarāmi qitālin fīh(i), qul qitālun fīhi kabīr(un), wa ṣaddun ‘an sabīlillāhi wa kufrum bihī wal-masjidil-ḥarām(i), wa ikhrāju ahlihī minhu akbaru ‘indallāh(i), wal-fitnatu akbaru minal-qatl(i), wa lā yazālūna yuqātilūnakum ḥattā yaruddūkum ‘an dīnikum inistaṭā‘ū, wa may yartadid minkum ‘an dīnihī fa yamut wa huwa kāfirun fa ulā'ika ḥabiṭat a‘māluhum fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).
ཁོང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་(མུ་ཧ་མཱད་)བཀག་སྡོམ་ཟླ་བ་ནང་འཐབ་རྩོད་བྱེད་པའི་སྐོར་དྲིས་པ་རེད། ཟླ་བ་དེའི་ནང་འཛིང་རྒྱུ་ནི་སྡིག་པ་ཆེན་པོ་ཞིག་རེད། འོན་ཀྱང་། མི་རྣམས་ཨ་ལཱ་ཧའི་ལམ་ནས་བཀག་འགོག་བྱེད་པ་དང་། ཁོང་ལ་མཉན་མེད་པ། ཁ་ཆེའི་ལྷ་ཁང་ཆེན་པོའི་ནང་དུ་མི་རྣམས་འཛུལ་རྒྱུ་བཀག་འགོག་བྱེད་པ། ཁྱེད་ཚོའི་ནང་ནས་མི་སུ་ཞིག་གིས་ཆོས་ལུགས་ལས་ཕྱིར་འཐེན་བྱས་ཏེ་ཡིད་ཆེས་མེད་པར་ཤི་ན། ཁོང་ཚོའི་བྱ་བ་དེ་འཇིག་རྟེན་འདི་དང་འཇིག་རྟེན་འདི་ལ་སྟོང་ཆ་ཡིན། ཁོང་ཚོ་དམྱལ་བའི་མི་ཡིན་པས་ཁོང་ཚོ་དེར་རྟག་ཏུ་གནས་རྒྱུ་རེད།"
اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ النَّبِيّٖنَ بِغَيْرِحَقٍّۖ وَّيَقْتُلُوْنَ الَّذِيْنَ يَأْمُرُوْنَ بِالْقِسْطِ مِنَ النَّاسِۙ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍ
innal-lażīna yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnan nabiyyīna bigairi ḥaqq(in), wa yaqtulūnal-lażīna ya'murūna bil-qisṭi minan-nās(i), fabasysyirhum bi‘ażābin alīm(in).
དོན་དངོས་ཐོག་ཨ་ལཱ་ཧའི་ཚིག་དུམ་ཁས་མི་ལེན་མཁན་དང་ལུང་སྟོན་པ་རྣམས་ཐོབ་ཐང་མེད་པར་བསད་མཁན་དང་། མི་རྣམས་ལ་དྲང་བདེན་བྱེད་དགོས་ཞེས་བཤད་མཁན་གྱི་མི་བསད་མཁན་ཚོས་ཁོང་ཚོར་གསར་འགྱུར་བཟང་པོ་དེ་བརྒྱུད་སྤྲོད་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།
وَمَكَرُوْا وَمَكَرَ اللّٰهُ ۗوَاللّٰهُ خَيْرُ الْمٰكِرِيْنَ ࣖ
wa makarū wa makarallāh(u), wallāhu khairul-mākirīn(a).
དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་(དད་པ་མེད་མཁན་ཚོས་)མགོ་སྐོར་བཏང་བས་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་མགོ་སྐོར་བཏང་བ་དེ་ལ་ལན་བཏབ་པ་རེད། དེ་བཞིན་ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་མགོ་སྐོར་གཏོང་བའི་དགྲ་ལན་ཡག་ཤོས་དེ་རེད།
لَنْ يَّضُرُّوْكُمْ اِلَّآ اَذًىۗ وَاِنْ يُّقَاتِلُوْكُمْ يُوَلُّوْكُمُ الْاَدْبَارَۗ ثُمَّ لَا يُنْصَرُوْنَ
lay yaḍurrūkum illā ażā(n), wa iy yuqātilūkum yuwallūkumul-adbār(a), ṡumma lā yunṣarūn(a).
དེ་དག་གིས་ཁྱེད་ལ་གནོད་སྐྱོན་མི་གཏོང་། གལ་ཏེ་ཁོང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་འཐབ་རྩོད་བྱས་ན། ཁོང་ཚོ་ངེས་པར་དུ་ཕྱིར་ལོག་རྒྱུ་རེད། དེ་མིན་ཁོང་ཚོར་རོགས་རམ་ཐོབ་མེད།
اِنْ تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْۖ وَاِنْ تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَّفْرَحُوْا بِهَا ۗ وَاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا لَا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْـًٔا ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِمَا يَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ ࣖ
in tamsaskum ḥasanatun tasu'hum, wa in tuṣibkum sayyi'atuy yafraḥū bihā, wa in taṣbirū wa tattaqū lā yaḍurrukum kaiduhum syai'ā(n), innallāha bimā ya‘malūna muḥīṭ(un).
གལ་ཏེ་ཁྱེད་ལ་ཡག་པོ་ཐོབ་ན། (མཐའ་གཅིག་ཏུ་)ཁོང་ཚོ་སེམས་སྐྱོ་པོ་ཆགས་རྒྱུ་རེད། འོན་ཀྱང་ཁྱེད་ལ་གོད་ཆག་བྱུང་ན་ཁོང་ཚོ་དེ་ལ་དགའ་པོ་ཆགས་རྒྱུ་རེད། གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་བཟོད་སྒོམ་དང་ཆོས་ལྡན་ཡིན་ན། ཁོང་ཚོའི་གཡོ་ཐབས་ཀྱིས་ཁྱེད་རང་ལ་དཀའ་ངལ་ཕྲན་བུ་ཡང་བཟོ་མི་སྲིད། དོན་དངོས་ཐོག ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་ཁོང་ཚོས་བྱེད་པའི་བྱ་བ་ཚང་མར་ཁྱབ་ཡོད།
وَمَا كَانَ لِنَبِيٍّ اَنْ يَّغُلَّ ۗوَمَنْ يَّغْلُلْ يَأْتِ بِمَا غَلَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۚ ثُمَّ تُوَفّٰى كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ
wa mā kāna linabiyyin ay yagull(a), wa may yaglul ya'ti bimā galla yaumal-qiyāmah(ti), ṡumma tuwaffā kullu nafsim mā kasabat wa hum lā yuẓlamūn(a).
ལུང་སྟོན་པ་ཞིག་གིས་(དམག་འཁྲུག་གི་འཕྲོག་བཅོམ་གྱི་གནད་དོན་ནང་)མགོ་སྐོར་གཏོང་བ་དེ་མི་སྲིད་པ་རེད། སུ་ཞིག་གིས་མགོ་སྐོར་གཏོང་བ་ཡིན་ན། ངེས་པར་དུ་ཁོ་རང་གིས་མགོ་སྐོར་བཏང་བའི་དངོས་པོ་དེ་འཁྱེར་ནས་འཆི་བའི་ཉིན་མོར་ཡོང་རྒྱུ་རེད། དེ་ནས་མི་རེ་རེར་རང་རང་གི་ལས་དང་བསྟུན་ནས་བྱ་དགའ་ཡང་དག་པ་ཞིག་སྤྲོད་ཅིང་ནོར་འཁྲུལ་མི་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ།
وَمَآ اَصَابَكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِ فَبِاِذْنِ اللّٰهِ وَلِيَعْلَمَ الْمُؤْمِنِيْنَۙ
wa mā aṣābakum yaumal-taqal-jam‘āni fa bi'iżnillāhi wa liya‘lamal-mu'minīn(a).
དམག་དཔུང་གཉིས་ཀྱི་བར་ལ་མཇལ་འཛོམས་(དམག་འཁྲུག་)བྱུང་སྐབས་ཁྱེད་ལ་གང་འབྱུང་བ་དེ་ཨ་ལཱ་ཧའི་ཆོག་མཆན་ཐོབ་པ་དེ་རེད།
اَلَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ عَهِدَ اِلَيْنَآ اَلَّا نُؤْمِنَ لِرَسُوْلٍ حَتّٰى يَأْتِيَنَا بِقُرْبَانٍ تَأْكُلُهُ النَّارُ ۗ قُلْ قَدْ جَاۤءَكُمْ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِيْ بِالْبَيِّنٰتِ وَبِالَّذِيْ قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوْهُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
al-lażīna qālū innallāha ‘ahida ilainā allā nu'mina lirasūlin ḥattā ya'tiyanā biqurbānin ta'kuluhun-nār(u), qul qad jā'akum rusulum min qablī bil-bayyināti wa bil-lażī qultum falima qataltumūhum in kuntum ṣādiqīn(a).
༼དེ་ཡང་༽ ཡ་ཧུ་དཱ་པ་ཚོས་ "དོན་དངོས་ཐོག་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ང་ཚོར་བཀའ་བཏང་ཡོད། ང་ཚོས་སྐུ་ཚབ་ལ་ཡིད་ཆེས་མ་བྱེད་ཅེས་ཁོང་གིས་ང་ཚོར་མེ་ཡིས་བསྲེགས་པའི་མཆོད་འབུལ་ཞིག་མ་འཁྱེར་བར་དུ།" ངའི་སྔོན་ལ་སྐུ་ཚབ་འགའ་ཤས་ཁྱེད་ཀྱི་དྲུང་དུ་ཡོང་ཡོད། ཁྱེད་ཀྱིས་བཤད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་གསལ་པོ་འཁྱེར་ནས་ཡོང་ཡོད། འོན་ཀྱང་ཁྱེད་རང་བདེན་པ་བཤད་མཁན་གྱི་མི་ཡིན་ན་ཁྱེད་ཀྱིས་ཁོང་ཚོ་ཅིའི་ཕྱིར་བསད་པ་རེད་དམ།
فَاِنْ كَذَّبُوْكَ فَقَدْ كُذِّبَ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَ جَاۤءُوْ بِالْبَيِّنٰتِ وَالزُّبُرِ وَالْكِتٰبِ الْمُنِيْرِ
fa in każżabūka faqad kużżiba rusulum min qablika jā'ū bil-bayyināti waz-zuburi wal-kitābil-munīr(i).
གལ་ཏེ་ཁོང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་(མུ་ཧ་མཱད་)རྫུན་བཤད་ན། ཁྱེད་ཀྱི་སྔོན་གྱི་སྐུ་ཚབ་རྣམས་ལ་ཡང་རྫུན་བཤད་པ་ཤེས་དགོས། ཁོང་ཚོས་ཡ་མཚན་ཅན་གྱི་བྱ་བ་ངོ་མ་འཁྱེར་ཡོང་།
۞ لَتُبْلَوُنَّ فِيْٓ اَمْوَالِكُمْ وَاَنْفُسِكُمْۗ وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَمِنَ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْٓا اَذًى كَثِيْرًا ۗ وَاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ ذٰلِكَ مِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ
latublawunna fī amwālikum wa anfusikum, wa latasma‘unna minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wa minal-lażīna asyrakū ażan kaṡīrā(n), wa in taṣbirū wa tattaqū fa inna żālika min ‘azmil-umūr(i).
ཁྱོད་རང་གི་རྒྱུ་ནོར་དང་རང་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པར་ཚོད་ལྟ་བྱེད་ངེས་ཡིན། ཁྱེད་རང་གིས་ཁྱེད་རང་གི་སྔོན་ལ་དེབ་དེ་སྤྲད་མཁན་དང་ལྷ་མང་པོ་ལ་དད་པ་བྱེད་མཁན་ཚོའི་མདུན་ནས་ཧ་ཅང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྐད་ཆ་མང་པོ་ཐོས་རྒྱུ་ཡིན། གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་བཟོད་སྒོམ་དང་ཆོས་ལུགས་ལ་དད་པ་ཅན་ཞིག་ཡིན་ན། དེ་ནས་དངོས་གནས་དེ་དག་གཙོ་གནད་དུ་བཟུང་དགོས་པའི་དངོས་པོ་ཡིན།
فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ اَنِّيْ لَآ اُضِيْعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِّنْكُمْ مِّنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى ۚ بَعْضُكُمْ مِّنْۢ بَعْضٍ ۚ فَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا وَاُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ وَاُوْذُوْا فِيْ سَبِيْلِيْ وَقٰتَلُوْا وَقُتِلُوْا لَاُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَلَاُدْخِلَنَّهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۚ ثَوَابًا مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الثَّوَابِ
fastajāba lahum rabbuhum annī lā uḍī‘u ‘amala ‘āmilim minkum min żakarin au unṡā, ba‘ḍukum mim ba‘ḍ(in), fal-lażīna hājarū wa ukhrijū min diyārihim wa ūżū fī sabīlī wa qātalū wa qutilū la'ukaffiranna ‘anhum sayyi'ātihim wa la udkhilannahum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), ṡawābam min ‘indillāh(i), wallāhu ‘indahū ḥusnuṡ-ṡawāb(i).
དེར་བརྟེན་ཁོང་ཚོའི་གཙོ་བོས་ཁོང་ཚོའི་རེ་འདུན་དེ་སྤྲད་པ་རེད། ཆུ་བོ་རྒྱུག་པའི་ལྡུམ་ར་དེ་ཚོ་ཨ་ལཱ་ཧའི་བྱ་དགའ་ལྟར་ཡིན། ཨ་ལཱ་ཧ་དང་མཉམ་དུ་བྱ་དགའ་ཡག་པོ་ཡོད།"
وَمَا لَكُمْ لَا تُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالْمُسْتَضْعَفِيْنَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاۤءِ وَالْوِلْدَانِ الَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اَخْرِجْنَا مِنْ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ اَهْلُهَاۚ وَاجْعَلْ لَّنَا مِنْ لَّدُنْكَ وَلِيًّاۚ وَاجْعَلْ لَّنَا مِنْ لَّدُنْكَ نَصِيْرًا
wa mā lakum lā tuqātilūna fī sabīlillāhi wal-mustaḍ‘afīna minar-rijāli wan-nisā'i wal-wildānil-lażīna yaqūlūna rabbanā akhrijnā min hāżihil-qaryatiẓ-ẓālimi ahluhā, waj‘al lanā mil ladunka waliyyā(n), waj‘al lanā mil ladunka naṣīrā(n).
ཁྱེད་རང་ཚོས་ཨ་ལཱ་ཧའི་ལམ་དུ་འཐབ་རྩོད་བྱེད་འདོད་མེད་པ་དང་།
۞ وَمَنْ يُّهَاجِرْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ يَجِدْ فِى الْاَرْضِ مُرٰغَمًا كَثِيْرًا وَّسَعَةً ۗوَمَنْ يَّخْرُجْ مِنْۢ بَيْتِهٖ مُهَاجِرًا اِلَى اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ اَجْرُهٗ عَلَى اللّٰهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ
wa may yuhājir fī sabīlillāhi yajid fil-arḍi murāgaman kaṡīraw wa sa‘ah(tan), wa may yakhruj mim baitihī muhājiran ilallāhi wa rasūlihī ṡumma yudrik-hul-mautu faqad waqa‘a ajruhū ‘alallāh(i), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).
སུ་ཞིག་གིས་ཨ་ལཱ་ཧའི་ལམ་ལ་གནས་སྤོ་བྱེད་ན། ཁོང་ཚོས་འཛམ་གླིང་འདིའི་སྟེང་དུ་གནས་སྤོ་བྱེད་སའི་ས་ཆ་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་(འཚོ་བའི་)མང་པོ་རྙེད་རྒྱུ་ཡིན། གལ་ཏེ་སུ་ཞིག་གིས་ཨ་ལཱ་ཧ་དང་ཁོང་གི་སྐུ་ཚབ་ཀྱི་ཆེད་དུ་གནས་སྤོ་བྱེད་པའི་བསམ་ཚུལ་གྱིས་ཁོ་རང་གི་ཁྱིམ་ནས་ཕྱིར་ཐོན་ན། ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་དགོངས་ཡང་གནང་མཁན་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེ་ཤོས་ཡིན།
وَّقَوْلِهِمْ اِنَّا قَتَلْنَا الْمَسِيْحَ عِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ رَسُوْلَ اللّٰهِۚ وَمَا قَتَلُوْهُ وَمَا صَلَبُوْهُ وَلٰكِنْ شُبِّهَ لَهُمْ ۗوَاِنَّ الَّذِيْنَ اخْتَلَفُوْا فِيْهِ لَفِيْ شَكٍّ مِّنْهُ ۗمَا لَهُمْ بِهٖ مِنْ عِلْمٍ اِلَّا اتِّبَاعَ الظَّنِّ وَمَا قَتَلُوْهُ يَقِيْنًاۢ ۙ
wa qaulihim innā qatalnal-masīḥa ‘īsabna maryama rasūlallāh(i), wa mā qatalūhu wa mā ṣalabūhu wa lākin syubbiha lahum, wa innal-lażīnakhtalafū fīhi lafī syakkim minh(u), mā lahum bihī min ‘ilmin illattibā‘aẓ-ẓanni wa mā qatalūhu yaqīnā(n).
དེ་བཞིན་(ང་ཚོས་ཉེས་ཆད་ཡང་བཏང་ཡོད།) རྒྱུ་མཚན་ནི་ཁོང་ཚོས་"དོན་དངོས་ཐོག་ང་ཚོས་མ་ཤི་ཀ་ཡེ་ཤུ་བསད་པ་རེད། མར་ཡམ་གྱི་བུ་ཨ་ལཱ་ཧའི་སྐུ་ཚབ་ཡིན།" དོན་དངོས་ཐོག ཡེ་ཤུའི་བསད་པའི་སྐོར་ལ་མོས་མཐུན་མེད་མཁན་ཚོས་སུ་བསད་པ་དེ་ལ་རྟག་ཏུ་ཐེ་ཚོམ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། ཁོང་ཚོས་དངོས་གནས་ཤེས་ཀྱི་མེད་པ་རེད། (སུ་བསད་པ་ཏག་ཏག་ཡིན།) འོན་ཀྱང་ཚོད་དཔག་ཙམ་ལ་གཞི་བཅོལ་ནས་ཁོང་ཚོས་ཁོང་བསད་པ་ངེས་གཏན་མེད་པ་རེད།
۞ يٰٓاَيُّهَا الرَّسُوْلُ لَا يَحْزُنْكَ الَّذِيْنَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْكُفْرِ مِنَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِاَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِنْ قُلُوْبُهُمْ ۛ وَمِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا ۛ سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ سَمّٰعُوْنَ لِقَوْمٍ اٰخَرِيْنَۙ لَمْ يَأْتُوْكَ ۗ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ مِنْۢ بَعْدِ مَوَاضِعِهٖۚ يَقُوْلُوْنَ اِنْ اُوْتِيْتُمْ هٰذَا فَخُذُوْهُ وَاِنْ لَّمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُوْا ۗوَمَنْ يُّرِدِ اللّٰهُ فِتْنَتَهٗ فَلَنْ تَمْلِكَ لَهٗ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَمْ يُرِدِ اللّٰهُ اَنْ يُّطَهِّرَ قُلُوْبَهُمْ ۗ لَهُمْ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ ۖوَّلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
yā ayyuhar-rasūlu lā yaḥzunkal-lażīna yusāri‘ūna fil-kufri minal-lażīna qālū āmannā bi'afwāhihim wa lam tu'min qulūbuhum - wa minal-lażīna hādū - sammā‘ūna lil-każibi sammā‘ūna liqaumin ākharīna lam ya'tūk(a), yuḥarrifūnal-kalima mim ba‘di mawāḍi‘ih(ī), yaqūlūna in ūtītum hāżā fa khużhu wa illam tu'tauhu faḥżarū, wa may yuridillāhu fitnatahū falan tamlika lahū minallāhi syai'ā(n), ulā'ikal-lażīna lam yuridillāhu ay yuṭahhira qulūbahum, lahum fid-dun-yā khizyuw wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).
ཨོ་རཱ་སུལ་(མུ་ཧ་མཱད་)! ཁོང་ཚོས་ཡིད་མི་ཆེས་པའི་འགྲན་རྩོད་བྱེད་བཞིན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སེམས་སྡུག་མ་བྱེད། དེ་ཡང་ཁོང་ཚོའི་སེམས་ཀྱིས་ད་དུང་ཡིད་ཆེས་མེད་ཀྱང་ཁ་ནས་"ང་ཚོས་ཡིད་ཆེས་བྱས་ཡོད་"ཅེས་ཤོད་མཁན་གྱི་(རྫུན་གཏམ་ཅན་)དེ་བཞིན་(གསར་འགྱུར་)རྫུན་གཏམ་ཉན་རྒྱུར་དགའ་པོ་ཡོད་མཁན་དང་། ཁོང་ཚོས་(Torah)ཞེས་པའི་ཚིག་དེ་དོན་ངོ་མ་ལས་བསྒྱུར་ཡོད། གལ་ཏེ་འདི་ཁྱེད་ལ་སྤྲད་པ་དེ་ཡིན་ན། (བསྒྱུར་ཟིན་པ་) དེ་ངོས་ལེན་བྱོས་དང་། གལ་ཏེ་ཁྱེད་ལ་འདི་མིན་པའི་དངོས་པོ་ཞིག་སྤྲད་ན་གཟབ་གཟབ་བྱེད་དགོས། སུ་ཞིག་ལ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོ་ལ་ལམ་ནོར་ལ་འགྲོ་བཅུག་འདོད་ཡོད་ན། ཁྱེད་ཀྱིས་ཨ་ལཱ་ཧ་ནས་(ཁོ་ལ་རོགས་རམ་བྱེད་པ)གང་ཡང་ཁས་མི་ལེན་ཐུབ། ཁོང་ཚོ་ནི་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོང་ཚོའི་སེམས་གཙང་མ་བཟོ་འདོད་མེད་པའི་མི་ཡིན། འཇིག་རྟེན་འདིར་ཁོ་ཚོ་དམའ་འབེབས་དང་ཕྱི་མའི་ཚེ་སྲོག་ལ་ཉེས་ཆད་ཆེན་པོ་ཕོག་པར་འགྱུར་རོ།
وَاَنِ احْكُمْ بَيْنَهُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَهُمْ وَاحْذَرْهُمْ اَنْ يَّفْتِنُوْكَ عَنْۢ بَعْضِ مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ اِلَيْكَۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاعْلَمْ اَنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّصِيْبَهُمْ بِبَعْضِ ذُنُوْبِهِمْ ۗوَاِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ النَّاسِ لَفٰسِقُوْنَ
wa aniḥkum bainahum bimā anzalallāhu wa lā tattabi‘ ahwā'ahum waḥżarūhum ay yaftinūka ‘am ba‘ḍi mā anzalallāhu ilaik(a), fa in tawallau fa‘lam annamā yurīdullāhu ay yuṣībahum biba‘ḍi żunūbihim, wa inna kaṡīram minan-nāsi lafāsiqūn(a).
དེ་བཞིན་ཁོང་ཚོའི་བར་གྱི་གནད་དོན་དེ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་གསལ་བསྒྲགས་བྱས་པ་ལྟར་ཐག་གཅོད་བྱེད་དགོས། ཁོང་ཚོའི་འདོད་པ་ལྟར་མ་བྱེད། དེ་བཞིན་ཁོང་ཚོ་ལ་གཟབ་གཟབ་བྱོས། དེ་མིན་ཁོང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁྱེད་ལ་བསྟན་པའི་ཆ་ཤས་ཤིག་མགོ་སྐོར་གཏོང་བ་རེད། གལ་ཏེ་ཁོང་ཚོས་(ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་བསྟན་པའི་ཁྲིམས་ལུགས་ལས་)ཕྱིར་ལོག་བྱས་ན། དངོས་གནས་མིའི་རིགས་མང་ཆེ་བ་མི་ངན་པ་རེད།
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَكُمْ هُزُوًا وَّلَعِبًا مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَالْكُفَّارَ اَوْلِيَاۤءَۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-lażīnattakhażū dīnakum huzuwaw wa la‘ibam minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wal-kuffāra auliyā'(a), wattaqullāha in kuntum mu'minīn(a).
ཀྱེ་དད་པ་ཅན་ཁྱེད། ཁྱེད་རང་གི་འགོ་ཁྲིད་ཚོ་ཁྱེད་རང་གི་ཆོས་ལུགས་ལ་འཕྱ་སྨོད་དང་རྩེད་མོའི་དངོས་པོ་བཟོ་མཁན་གྱི་མི་མ་བཟོས། གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་དད་པ་ཅན་ཡིན་ན།
لَقَدْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ وَاَرْسَلْنَآ اِلَيْهِمْ رُسُلًا ۗ كُلَّمَا جَاۤءَهُمْ رَسُوْلٌۢ بِمَا لَا تَهْوٰٓى اَنْفُسُهُمْۙ فَرِيْقًا كَذَّبُوْا وَفَرِيْقًا يَّقْتُلُوْنَ
laqad akhażnā mīṡāqa banī isrā'īla wa arsalnā ilaihim rusulā(n), kullamā jā'ahum rasūlum bimā lā tahwā anfusuhum, farīqan każżabū wa farīqay yaqtulūn(a).
ང་ཚོས་ཨིསི་རཱཨེལ་གྱི་བུ་ཕྲུག་ཚོའི་ལག་ནས་ཆིངས་ཡིག་དེ་བླངས་ནས་ཁོང་ཚོའི་ཕྱོགས་སུ་སྐུ་ཚབ་བཏང་ཡོད། ཡིན་ནའང་སྐུ་ཚབ་ཚང་མ་ཁོང་ཚོའི་འདོད་པ་དང་མི་མཐུན་པའི་དངོས་པོ་འཁྱེར་ནས་ཡོང་བ་དང་།
اِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَتِيْ عَلَيْكَ وَعَلٰى وَالِدَتِكَ ۘاِذْ اَيَّدْتُّكَ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ تُكَلِّمُ النَّاسَ فِى الْمَهْدِ وَكَهْلًا ۚوَاِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ ۚوَاِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّيْنِ كَهَيْـَٔةِ الطَّيْرِ بِاِذْنِيْ فَتَنْفُخُ فِيْهَا فَتَكُوْنُ طَيْرًاۢ بِاِذْنِيْ وَتُبْرِئُ الْاَكْمَهَ وَالْاَبْرَصَ بِاِذْنِيْ ۚوَاِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتٰى بِاِذْنِيْ ۚوَاِذْ كَفَفْتُ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَنْكَ اِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ
iż qālallāhu yā ‘īsabna maryamażkur ni‘matī ‘alaika wa ‘alā wālidatik(a), iż ayyattuka birūḥil-qudus(i), tukallimun-nāsa fil-mahdi wa kahlā(n), wa iż ‘allamtukal-kitāba wal-ḥikmata wat-taurāta wal-injīl(a), wa iż takhluqu minaṭ-ṭīni kahai'atiṭ-ṭairi bi'iżnī fa tanfukhu fīhā fa takūnu ṭairam bi'iżnī wa tubri'ul-akmaha wal-abraṣa bi'iżnī, wa iż tukhrijul-mautā bi'iżnī, wa iż kafaftu banī isrā'īla ‘anka iż ji'tahum bil-bayyināti fa qālal-lażīna kafarū minhum in hāżā illā siḥrum mubīn(un).
དེ་ནས་ཨ་ལཱ་ཧྥ་ཡིས་"ཨོ་ཡེ་ཤུ། མར་ཡམ་གྱི་བུ་ཡིས། ངས་ཁྱོད་དང་ཁྱོད་ཀྱི་ཨ་མ་ལ་ངའི་བཀའ་དྲིན་དྲན་དགོས། ཁྱོད་རང་ད་དུང་བྱིས་པའི་ནང་དུ་ཡོད་པའི་སྐབས་དང་ཁྱོད་རང་རྒན་རྒོན་དུ་གྱུར་སྐབས་མི་རྣམས་ལ་སྐད་ཆ་བཤད་ཐུབ་པ་རེད། ངའི་ཆོག་མཆན་ཐོབ་ནས་བྱིའུ་ཞིག་འཕུར་བ་དང་། དེ་ནས་ངའི་ཆོག་མཆན་ཐོབ་ནས་བྱིའུ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་བ་དང་། ཁྱོད་ཀྱིས་སྐྱེས་པ་ནས་མིག་རྒྱབ་པའི་མི་དེ་དང་ངའི་ཆོག་མཆན་ཐོབ་ནས་མཛེ་ནད་ཕོག་པའི་མི་དེ་ངའི་ཆོག་མཆན་འོག་ནས་ཕྱིར་འཐེན་བྱས་པ་དྲན་དགོས། ཁྱེད་རང་གིས་ཁོང་ཚོར་གནས་ཚུལ་ངོ་མ་སྤྲད་པའི་སྐབས་ཁོང་ཚོའི་ནང་ནས་ཡིད་ཆེས་མེད་མཁན་ཚོས་"འདི་ནི་མདའ་རྩེད་ངོ་མ་ལས་གཞན་གང་ཡང་མ་རེད"ཅེས་བཤད།
وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ
wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
ཁྱེད་ཀྱི་སྔོན་གྱི་སྐུ་ཚབ་ཁ་ཤས་(མུ་ཧ་མཱད་)ལ་འཕྱ་སྨོད་བྱས་པས་ཁོང་ཚོའི་འཕྱ་དམོད་ལ་ལན་དུ་འཕྱ་དམོད་བྱེད་མཁན་ཚོར་ཉེས་ཆད་ཕོག་ཡོད།
وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّسْتَمِعُ اِلَيْكَ ۚوَجَعَلْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اَكِنَّةً اَنْ يَّفْقَهُوْهُ وَفِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرًا ۗوَاِنْ يَّرَوْا كُلَّ اٰيَةٍ لَّا يُؤْمِنُوْا بِهَا ۗحَتّٰٓى اِذَا جَاۤءُوْكَ يُجَادِلُوْنَكَ يَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ
wa minhum may yastami‘u ilaik(a), wa ja‘alnā ‘alā qulūbihim akinnatan ay yafqahūhu wa fī āżānihim waqrā(n), wa iy yarau kulla āyatil lā yu'minū bihā, ḥattā iżā jā'ūka yujādilūnaka yaqūlul-lażīna kafarū in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).
དེ་བཞིན་ཁོང་ཚོའི་ནང་དུ་ཁྱེད་ཀྱི་(མུ་ཧ་མཱད་)ཀློག་པར་ཉན་མཁན་ཡོད་པ་དང་། ང་ཚོས་ཁོང་ཚོའི་སེམས་ཁ་བརྒྱབ་ནས་(ཁོང་ཚོས་དེ་ཧ་གོ་མི་ཐུབ་པའི་ཆེད་དུ་)ཁོང་ཚོའི་རྣ་བ་བཀག་ཡོད། གལ་ཏེ་ཁོང་ཚོས་(བདེན་པ)རྟགས་མཚན་ཚང་མ་མཐོང་ནའང་། ཁོང་ཚོས་དེ་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཀྱི་མེད། དེར་བརྟེན་ཁོང་ཚོ་ཁྱེད་ལ་ཁ་གཏད་གཅོག་པར་ཡོང་སྐབས་མི་དད་པ་ཅན་ཚོས་ "འདི་(ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་)ནི་སྔོན་ཆད་ཀྱི་མི་ཚོའི་གཏམ་རྒྱུད་ལས་གཞན་གང་ཡང་མ་རེད།"
وَلَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَ فَصَبَرُوْا عَلٰى مَا كُذِّبُوْا وَاُوْذُوْا حَتّٰٓى اَتٰىهُمْ نَصْرُنَا ۚوَلَا مُبَدِّلَ لِكَلِمٰتِ اللّٰهِ ۚوَلَقَدْ جَاۤءَكَ مِنْ نَّبَإِ۟ى الْمُرْسَلِيْنَ
wa laqad kużżibat rusulum min qablika fa ṣabarū ‘alā mā kużżibū wa ūżū ḥattā atāhum naṣrunā, wa lā mubaddila likalimātillāh(i), wa laqad jā'aka min naba'il-mursalīn(a).
ཁྱེད་ཀྱི་སྔོན་གྱི་སྐུ་ཚབ་རྣམས་ལ་རྫུན་བཤད་ཡོད་ཀྱང་། ང་ཚོའི་རོགས་རམ་ཁོང་ཚོར་མ་སླེབས་བར་དུ་ཁོང་ཚོས་རྫུན་བཤད་པ་དང་གནོད་འཚེ་གཏོང་བར་བཟོད་སྒོམ་བྱས། དེ་བཞིན་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡི་ཚིག་གྲུབ་(བཀའ་རྒྱ་)གང་གིས་ཀྱང་བསྒྱུར་མི་ཐུབ། དོན་དངོས་ཐོག་སྐུ་ཚབ་རྣམས་ཀྱི་གསུང་གི་ཆ་ཤས་ཤིག་ཁྱེད་ཚོའི་སར་འབྱོར་ཡོད།
وَكَذٰلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا شَيٰطِيْنَ الْاِنْسِ وَالْجِنِّ يُوْحِيْ بَعْضُهُمْ اِلٰى بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُوْرًا ۗوَلَوْ شَاۤءَ رَبُّكَ مَا فَعَلُوْهُ فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُوْنَ
wa każālika ja‘alnā likulli nabiyyin ‘aduwwan syayāṭīnal-insi wal-jinni yūḥī ba‘ḍuhum ilā ba‘ḍin zukhrufal-qauli gurūrā(n), wa lau syā'a rabbuka mā fa‘alūhu fa żarhum wa mā yaftarūn(a).
དེ་ལྟར་ལུང་སྟོན་པ་རེ་རེ་ལ་ང་ཚོས་མི་དང་འདྲེ་གདོན་ལས་དགྲ་བོ་ཞིག་བསྐོ་བཞག་བྱས་ཡོད། དེ་དག་ལས་ཁ་ཤས་ཀྱིས་གཞན་ལ་མགོ་སྐོར་གཏོང་བའི་ཚིག་མཛེས་པོ་བཤད་ཀྱི་ཡོད། གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོའི་འདོད་པ་ཡོད་ན་ཁོང་ཚོས་དེ་ལྟར་བྱེད་མི་སྲིད་པས་ཁོང་ཚོས་གསར་གཏོད་བྱས་པ་དེ་ཁོང་ཚོར་བཞག་རོགས།
قَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِهٖٓ اِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
qālal mala'u min qaumihī innā lanarāka fī ḍalālim mubīn(in).
ཁོང་གི་མི་དམངས་ཀྱི་འགོ་ཁྲིད་ཚོས་ "ང་ཚོས་ཁྱེད་རང་ཚོ་དངོས་གནས་ནོར་འཁྲུལ་གསལ་པོ་ནང་ཡོད་པ་མཐོང་གི་འདུག" ཅེས་བཤད།
قَالَ يٰقَوْمِ لَيْسَ بِيْ ضَلٰلَةٌ وَّلٰكِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ
qāla yā qaumi laisa bī ḍalālatuw wa lākinnī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).
ཁོས་(ནོ་ཨ་)ལན་དུ་ "ཨོ་ངའི་མི་རིགས་ལགས། ང་ནི་ལམ་ནོར་མ་རེད། འོན་ཀྱང་ང་ནི་འཇིག་རྟེན་ཚང་མའི་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གི་སྐུ་ཚབ་ཡིན།"
قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖٓ اِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْ سَفَاهَةٍ وَّاِنَّا لَنَظُنُّكَ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ
qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī innā lanarāka fī safāhatiw wa innā lanaẓunnuka minal-kāżibīn(a).
ཁོང་གི་མི་རིགས་ནས་དད་པ་མི་བྱེད་མཁན་གྱི་འགོ་ཁྲིད་ཚོས་ "དོན་དངོས་ཐོག་ང་ཚོས་ཁྱེད་རང་ཧ་ཅང་སྨྱོན་པ་ཞིག་ཏུ་བརྩི་བཞིན་ཡོད་ལ། ང་ཚོས་ཁྱེད་རང་རྫུན་བཤད་མཁན་གྱི་གྲས་སུ་ཚུད་ཡོད་པར་བསམ་གྱི་ཡོད།"
قَالَ يٰقَوْمِ لَيْسَ بِيْ سَفَاهَةٌ وَّلٰكِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ
qāla yā qaumi laisa bī safāhatuw wa lākinnī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).
ཁོང་གིས་(ཧུད་)ལན་དུ་ "ཀྱེ་ངའི་མི་རིགས་ལགས། ང་སྨྱོན་པ་མིན་པར་ང་ནི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོའི་སྐུ་ཚབ་ཡིན།"
فَعَقَرُوا النَّاقَةَ وَعَتَوْا عَنْ اَمْرِ رَبِّهِمْ وَقَالُوْا يٰصٰلِحُ ائْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ
fa ‘aqarun-nāqata wa ‘atau ‘an amri rabbihim wa qālū yā ṣāliḥu'tinā bimā ta‘idunā in kunta minal-mursalīn(a).
དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་རྔ་མོང་མོ་དེ་བསད་ནས་ཁོང་ཚོའི་གཙོ་བོའི་བཀའ་ལ་འགལ་བའི་ཆེ་འདོད་ཀྱི་བྱ་སྤྱོད་སྤེལ་ཡོད། ཁོང་ཚོས་ "ཨོ་སཱ་ལེ། ཁྱེད་རང་སྐུ་ཚབ་ཀྱི་གྲས་ཤིག་ཡིན་པ་བདེན་པ་ཡིན་ན། ཁྱེད་རང་གིས་ང་ཚོར་འཇིགས་སྐུལ་བྱས་པ་དེ་བདེན་དཔང་བྱེད་རོགས།"
وَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اَخْرِجُوْهُمْ مِّنْ قَرْيَتِكُمْۚ اِنَّهُمْ اُنَاسٌ يَّتَطَهَّرُوْنَ
wa mā kāna jawāba qaumihī illā an qālū akhrijūhum min qaryatikum, innahum unāsuy yataṭahharūn(a).
དེ་ནས་ཁོང་གི་མི་དམངས་ཀྱི་ལན་དེ་གཞན་ཞིག་མ་རེད། "ཁོང་ཚོ་(ལུཊ་དང་ཁོང་གི་རྗེས་འཇུག་པ་ཚོ་)ཁྱེད་ཀྱི་རྒྱལ་ཁབ་ནས་ཕྱིར་འབུད་བྱོས། ཁོང་ཚོ་ནི་རང་ཉིད་དམ་པར་བརྩི་མཁན་གྱི་མི་ཡིན།"
۞ قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَنُخْرِجَنَّكَ يٰشُعَيْبُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَكَ مِنْ قَرْيَتِنَآ اَوْ لَتَعُوْدُنَّ فِيْ مِلَّتِنَاۗ قَالَ اَوَلَوْ كُنَّا كٰرِهِيْنَ
qālal-mala'ul-lażīnastakbarū min qaumihī lanukhrijannaka yā syu‘aibu wal-lażīna āmanū ma‘aka min qaryatinā au lata‘ūdunna fī millatinā, qāla awalau kunnā kārihīn(a).
ཤུའེབ་རིགས་རྒྱུད་ཀྱི་ཆེ་འདོད་ཆེ་བའི་འགོ་ཁྲིད་ཚོས་ "ཨོ་ཤུའེབ། ཁྱེད་རང་ང་ཚོའི་ཆོས་ལུགས་ལ་ལོག་མ་ཐུབ་ན་ང་ཚོས་ཁྱོད་དང་དད་ལྡན་པ་རྣམས་ང་ཚོའི་རྒྱལ་ཁབ་ནས་ཕྱིར་འབུད་གཏོང་རྒྱུ་ཡིན།" ཤུའུ་ཡིབ་ཀྱིས་"ང་ཚོ་དགའ་པོ་མེད་ཀྱང་(ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ཚོ་ཕྱིར་འབུད་གཏོང་རྒྱུ་ཡིན་ནམ།)
وَقَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَىِٕنِ اتَّبَعْتُمْ شُعَيْبًا اِنَّكُمْ اِذًا لَّخٰسِرُوْنَ
wa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī la'inittaba‘tum syu‘aiban innakum iżal lakhāsirūn(a).
དེ་ནས་ཁོང་གི་མི་རིགས་ཀྱི་(ཤུ་ཡིབ་)དད་པ་མ་ཡིན་པའི་འགོ་ཁྲིད་ཚོས་(ཕན་ཚུན་ལ་) "གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཚོས་ཤུ་ཡིབ་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ན་ཁྱེད་རང་ཚོ་ཕམ་མཁན་ཡིན་པ་གཏན་ནས་མ་རེད།"
قَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ عَلِيْمٌۙ
qālal-mala'u min qaumi fir‘auna inna hāżā lasāḥirum ‘alīm(un).
རྒྱལ་པོའི་མི་མང་གི་འགོ་འཁྲིད་ཚོས་“མི་འདི་ནི་དངོས་གནས་སྒྱུ་མ་མཁས་པ་ཞིག་ཡིན་ནོ།
لَاُقَطِّعَنَّ اَيْدِيَكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ مِّنْ خِلَافٍ ثُمَّ لَاُصَلِّبَنَّكُمْ اَجْمَعِيْنَ
la'uqaṭṭi‘anna aidiyakum wa arjulakum min khilāfin ṡumma la'uṣallibannakum ajma‘īn(a).
ངས་ཁྱོད་ཚོའི་ལག་པ་དང་རྐང་པ་གཡས་གཡོན་གཉིས་ཀར་གཅོད་རྒྱུ་ཡིན།
وَقَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اَتَذَرُ مُوْسٰى وَقَوْمَهٗ لِيُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ وَيَذَرَكَ وَاٰلِهَتَكَۗ قَالَ سَنُقَتِّلُ اَبْنَاۤءَهُمْ وَنَسْتَحْيٖ نِسَاۤءَهُمْۚ وَاِنَّا فَوْقَهُمْ قٰهِرُوْنَ
wa qālal-mala'u min qaumi fir‘auna atażaru mūsā wa qaumahū liyufsidū fil-arḍi wa yażaraka wa ālihatak(a), qāla sanuqattilu abnā'ahum wa nastaḥyī nisā'ahum, wa innā fauqahum qāhirūn(a).
ཕ་རོན་གྱི་མི་དམངས་ཀྱི་འགོ་ཁྲིད་ཚོས་ཁྱོད་ཚོས་མོ་ཤེ་དང་ཁོང་གི་མི་དམངས་ཚོས་ཡུལ་འདིར་(ཨི་ཇིབ་)གཏོར་བརླག་གཏོང་དུ་འཇུག་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཁྱོད་དང་ཁྱོད་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་བསྐྱུར་རྒྱུ་ཡིན་ནམ། ང་ཚོས་ཁོང་ཚོའི་བུ་རྣམས་བསད་ནས་བུ་མོ་ཚོ་གསོན་པོར་བཞག་རྒྱུ་དང་། ང་ཚོས་ཁོང་ཚོའི་ཐོག་ལ་དབང་ཆ་ཆ་ཚང་ཡོད།
فَاِذَا جَاۤءَتْهُمُ الْحَسَنَةُ قَالُوْا لَنَا هٰذِهٖ ۚوَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَّطَّيَّرُوْا بِمُوْسٰى وَمَنْ مَّعَهٗۗ اَلَآ اِنَّمَا طٰۤىِٕرُهُمْ عِنْدَ اللّٰهِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ
fa iżā jā'athumul-ḥasanatu qālū lanā hāżihī, wa in tuṣibhum sayyi'atuy yaṭṭayyarū bimūsā wa mam ma‘ah(ū), alā innamā ṭā'iruhum ‘indallāhi wa lākinna aksṡarahum lā ya‘lamūn(a).
དེ་ནས་ཁོང་ཚོའི་མདུན་དུ་ཡག་པོ་(ཡར་རྒྱས་)ཡོང་སྐབས་ཁོང་ཚོས་"འདི་ང་ཚོའི་(འབད་བརྩོན)ལས་བྱུང་བ་རེད།" གལ་ཏེ་ཁོང་ཚོར་དཀའ་ངལ་འཕྲད་ན་ཁོང་ཚོས་དཀའ་ངལ་དེ་མོ་ཤེ་དང་ཁོང་གི་རྗེས་འཇུག་པ་ཚོར་སྐྱོན་བརྗོད་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། ཁོང་ཚོའི་ལས་དབང་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡི་ལག་ཏུ་ཡོད་པ་ཤེས་དགོས། འོན་ཀྱང་ཁོང་ཚོ་ཕལ་ཆེ་བས་ཤེས་ཀྱི་མེད།
وَاِذْ يَمْكُرُ بِكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِيُثْبِتُوْكَ اَوْ يَقْتُلُوْكَ اَوْ يُخْرِجُوْكَۗ وَيَمْكُرُوْنَ وَيَمْكُرُ اللّٰهُ ۗوَاللّٰهُ خَيْرُ الْمٰكِرِيْنَ
wa iż yamkuru bikal-lażīna kafarū liyuṡbitūka au yaqtulūka au yukhrijūk(a), wa yamkurūna wa yamkurullāh(u), wallāhu khairul-mākirīn(a).
དེ་བཞིན་(དྲན་དགོས།) དད་པ་མི་བྱེད་མཁན་ཚོས་(ཁུ་རེ་ཤི་)ཁྱེད་རང་(མུ་ཧ་མཱད་)ལ་འཛིན་བཟུང་དང་བཙོན་འཇུག་བྱེད་རྒྱུའི་འཆར་གཞི་བརྩམས་པའམ་ཡང་ན་ཁྱེད་རང་བསད་རྒྱུའམ་ཡང་ན་ཁྱེད་རང་ཕྱིར་འབུད་གཏོང་རྒྱུའི་འཆར་གཞི་བཏོན་སྐབས། ཁོང་ཚོས་མགོ་སྐོར་བཏང་བ་དང་། ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་མགོ་སྐོར་དེ་བཀག་འགོག་བྱས། ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་མགོ་སྐོར་གཏོང་བའི་དགྲ་ལན་ཡག་ཤོས་དེ་རེད།
اِلَّا تَنْصُرُوْهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللّٰهُ اِذْ اَخْرَجَهُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا ثَانِيَ اثْنَيْنِ اِذْ هُمَا فِى الْغَارِ اِذْ يَقُوْلُ لِصَاحِبِهٖ لَا تَحْزَنْ اِنَّ اللّٰهَ مَعَنَاۚ فَاَنْزَلَ اللّٰهُ سَكِيْنَتَهٗ عَلَيْهِ وَاَيَّدَهٗ بِجُنُوْدٍ لَّمْ تَرَوْهَا وَجَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِيْنَ كَفَرُوا السُّفْلٰىۗ وَكَلِمَةُ اللّٰهِ هِيَ الْعُلْيَاۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ
illā tanṣurūhu faqad naṣarahullāhu iż akhrajahul-lażīna kafarū ṡāniyaṡnaini iż humā fil-gāri iż yaqūlu liṣāḥibihī lā taḥzan innallāha ma‘anā, fa anzalallāhu sakīnatahū ‘alaihi wa ayyadahū bijunūdil lam tarauhā wa ja‘ala kalimatal-lażīna kafarus-suflā, wa kalimatullāhi hiyal-‘ulyā, wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).
གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཁོང་ལ་(མུ་ཧ་མཱད་)རོགས་རམ་མ་བྱས་ན། དེ་དུས་ཁོང་གཉིས་བྲག་ཕུག་ནང་དུ་ཡོད་པའི་སྐབས་ཁོང་མི་གཉིས་ཀྱི་གྲས་ཤིག་ཡིན་པ་དང་། སྐབས་དེར་ཁོང་གིས་གྲོགས་པོ་ལ "སེམས་སྡུག་མ་བྱེད། དངོས་གནས་ཨ་ལཱ་ཧ་ང་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་ཡོད།" དེར་བརྟེན་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོང་ལ་(མུ་ཧ་མཱད་)ཞི་བདེ་བཏང་བ་དང་། ཁྱེད་ཀྱིས་མ་མཐོང་བའི་དམག་དཔུང་(ཕོ་ཉ་)དང་མཉམ་དུ་རོགས་རམ་བྱས་པ་དང་། དེ་བཞིན་ཨ་ལཱ་ཧའི་བཀའ་དེ་མཐོ་པོ་ཡོད། ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་སྟོབས་ཤུགས་ཅན་དང་ཤེས་རབ་ཅན་ཡིན།
وَمِنْهُمُ الَّذِيْنَ يُؤْذُوْنَ النَّبِيَّ وَيَقُوْلُوْنَ هُوَ اُذُنٌ ۗقُلْ اُذُنُ خَيْرٍ لَّكُمْ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَيُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِيْنَ وَرَحْمَةٌ لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْكُمْۗ وَالَّذِيْنَ يُؤْذُوْنَ رَسُوْلَ اللّٰهِ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
wa minhumul-lażīna yu'żūnan nabiyya wa yaqūlūna huwa użun(un), qul użunu khairil lakum yu'minu billāhi wa yu'minu lil-mu'minīna wa raḥmatul lil-lażīna āmanū minkum, wal-lażīna yu'żūna rasūlallāhi lahum ‘ażābun alīm(un).
དེ་བཞིན་ཁོང་ཚོའི་ནང་ལ་(རྫུན་མ་)ལུང་སྟོན་པ་(མུ་ཧ་མཱད་)ལ་ཁོང་ཁྲོ་བསླངས་ནས་"ལུང་སྟོན་པས་ཁོང་གིས་ཐོས་པ་ཚང་མར་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཀྱི་ཡོད་"ཅེས་བརྗོད་མཁན་ཡང་ཡོད། "ཁོང་གིས་ཁྱེད་ལ་ཕན་ཐོགས་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ཚང་མར་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། ཁོང་གིས་ཨ་ལཱ་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། དད་པ་ཅན་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། ཁྱེད་ཀྱི་ནང་ནས་དད་པ་ཅན་ཚོར་སྙིང་རྗེ་ཡོད།" དེ་བཞིན་ཨ་ལཱ་ཧའི་སྐུ་ཚབ་ལ་རྨས་སྐྱོན་བཟོ་མཁན་ཚོར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཉེས་ཆད་ཕོག་རྒྱུ་རེད།
وَلَا يَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْۘ اِنَّ الْعِزَّةَ لِلّٰهِ جَمِيْعًاۗ هُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ
wa lā yaḥzunka qauluhum, innal-‘izzata lillāhi jamī‘ā(n), huwas-samī‘ul-‘alīm(u).
ཁྱེད་རང་(མུ་ཧ་མཱད་)ཁོང་ཚོའི་སྐད་ཆ་ལ་སེམས་ཁྲལ་མ་བྱེད། དོན་དངོས་ཐོག དབང་ཆ་ཚང་མ་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་དབང་ཡོད། ཁོང་ནི་ཉན་ཐོས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡིན།
فَلَمَّا جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِنَا قَالُوْٓا اِنَّ هٰذَا لَسِحْرٌ مُّبِيْنٌ
falammā jā'ahumul-ḥaqqu min ‘indinā qālū inna hāżā lasiḥrum mubīn(un).
དེར་བརྟེན་ང་ཚོའི་ཕྱོགས་ནས་བདེན་པ་དེ་ཁོང་ཚོར་སླེབས་སྐབས་ཁོང་ཚོས་"འདི་ནི་ངོ་མ་མཚོན་ཆ་ཞིག་རེད།"
فَمَآ اٰمَنَ لِمُوْسٰىٓ اِلَّا ذُرِّيَّةٌ مِّنْ قَوْمِهٖ عَلٰى خَوْفٍ مِّنْ فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهِمْ اَنْ يَّفْتِنَهُمْ ۗوَاِنَّ فِرْعَوْنَ لَعَالٍ فِى الْاَرْضِۚ وَاِنَّهٗ لَمِنَ الْمُسْرِفِيْنَ
famā āmana limūsā illā żurriyyatum min qaumihī ‘alā khaufim min fir‘auna wa mala'ihim ay yaftinahum, wa inna fir‘auna la‘ālin fil-arḍ(i), wa innahū laminal-musrifīn(a).
དེར་བརྟེན་ཁོང་གི་མི་རིགས་ཀྱི་རྒྱུད་པ་མ་གཏོགས་སུ་ཞིག་གིས་ཀྱང་མོ་ཤེ་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཀྱི་མེད། ཕ་རོ་ཡིས་འཛམ་གླིང་ཐོག་ལ་དབང་བསྒྱུར་བྱས་པ་དང་། ཁོང་ནི་ཁྲིམས་འགལ་བྱེད་མཁན་གྱི་གྲས་ཤིག་རེད།
فَلَعَلَّكَ تَارِكٌۢ بَعْضَ مَا يُوْحٰىٓ اِلَيْكَ وَضَاۤىِٕقٌۢ بِهٖ صَدْرُكَ اَنْ يَّقُوْلُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ كَنْزٌ اَوْ جَاۤءَ مَعَهٗ مَلَكٌ ۗ اِنَّمَآ اَنْتَ نَذِيْرٌ ۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ وَّكِيْلٌ ۗ
fa la‘allaka tārikum ba‘ḍa mā yūḥā ilaika wa ḍā'ikum bihī ṣadruka ay yaqūlū lau lā unzila ‘alaihi kanzun au jā'a ma‘ahū malak(un), innamā anta nażīr(un), wallāhu ‘alā kulli syai'in wakīl(un).
ཁྱེད་རང་གིས་(མུ་ཧ་མཱད་)ཁྱེད་ལ་གསལ་བསྒྲགས་བྱས་པའི་དངོས་པོ་ཁ་ཤས་སྤོང་འདོད་ཡོད་སྲིད་པ་དང་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཁྱེད་རང་གི་བྲང་ཁོག་དེ་ཧ་ཅང་ཆུང་ཆུང་ཆགས་སྲིད་པ་རེད། དོན་དངོས་ཐོག་ཁྱེད་རང་ཉེན་བརྡ་གཏོང་མཁན་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དང་། ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་དངོས་པོ་ཚང་མ་སྲུང་སྐྱོབ་བྱེད་མཁན་ཡིན།
فَقَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ مَا نَرٰىكَ اِلَّا بَشَرًا مِّثْلَنَا وَمَا نَرٰىكَ اتَّبَعَكَ اِلَّا الَّذِيْنَ هُمْ اَرَاذِلُنَا بَادِيَ الرَّأْيِۚ وَمَا نَرٰى لَكُمْ عَلَيْنَا مِنْ فَضْلٍۢ بَلْ نَظُنُّكُمْ كٰذِبِيْنَ
fa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī mā narāka illā basyaram miṡlanā wa mā narākattaba‘aka illal-lażīna hum arāżilunā bādiyar-ra'y(i), wa mā narā lakum ‘alainā min faḍlim bal naẓunnukum kāżibīn(a).
དེར་བརྟེན་ཁོ་ཚོའི་མི་དམངས་ཁྲོད་ཀྱི་དད་པ་མི་བྱེད་མཁན་གྱི་འགོ་ཁྲིད་ཚོས་ "ང་ཚོས་ཁྱོད་མི་མཐོང་། ང་ཚོ་ལྟ་བུའི་མི་(སྤྱིར་བཏང་)ཞིག་ཡིན། ང་ཚོས་ཁྱོད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་མཁན་མི་མཐོང་། ང་ཚོའི་ནང་ནས་ཡིད་ཆེས་མགྱོགས་པོ་བྱེད་མཁན་གྱི་མི་དམའ་བ་རྣམས་མཐོང་། ང་ཚོས་ཁྱོད་ལ་ང་ཚོའི་སྟེང་ནས་ཁེ་ཕན་གང་ཡང་མེད་པ་མཐོང་། དོན་དངོས་ཐོག ང་ཚོས་ཁྱོད་རྫུན་མ་ཞིག་ཏུ་བརྩི་བཞིན་ཡོད།"
قَالُوْا يٰنُوْحُ قَدْ جَادَلْتَنَا فَاَ كْثَرْتَ جِدَالَنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
qālū yā nūḥu qad jādaltanā fa akṡarta jidālanā fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).
ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་རྩོད་པ་བརྒྱབ་སྟེ་ང་ཚོའི་རྩོད་པ་ཡུན་རིང་དུ་བཏང་བས་ཁྱོད་བདེན་པ་བཤད་མཁན་གྱི་གྲས་སུ་ཡོད་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་ཉེན་བརྡ་བཏང་བའི་ཉེས་ཆད་དེ་ང་ཚོའི་སྟེང་ལ་བཀལ་རོགས་ཞེས་བཤད།
قَالُوْا يٰهُوْدُ مَاجِئْتَنَا بِبَيِّنَةٍ وَّمَا نَحْنُ بِتَارِكِيْٓ اٰلِهَتِنَا عَنْ قَوْلِكَ وَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِيْنَ
qālū yā hūdu mā ji'tanā bibayyinatiw wa mā naḥnu bitārikī ālihatinā ‘an qaulika wa mā naḥnu laka bimu'minīn(a).
ཁོང་ཚོས་(ཨད་ཀྱིས་"ཨོ་ཧུད་ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ཚོར་བདེན་དཔང་གསལ་པོ་གང་ཡང་མ་འཁྱེར་ཡོང་བས་ང་ཚོས་ཁྱོད་ཀྱི་སྐད་ཆ་ལ་བརྟེན་ནས་ང་ཚོའི་ཕྱག་འཚལ་བ་སྤོང་མི་སྲིད་ལ་ཁྱོད་ལ་ཡིད་ཆེས་མི་བྱེད་"ཅེས་བཤད།
اِنْ نَّقُوْلُ اِلَّا اعْتَرٰىكَ بَعْضُ اٰلِهَتِنَا بِسُوْۤءٍ ۗقَالَ اِنِّيْٓ اُشْهِدُ اللّٰهَ وَاشْهَدُوْٓا اَنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُشْرِكُوْنَ
in naqūlu illa‘tarāka ba‘ḍu ālihatinā bisū'(in), qāla innī usyhidullāha wasyhadū annī barī'um mimmā tusyrikūn(a).
ང་ཚོའི་ལྷ་ཁ་ཤས་ཀྱིས་ཁྱེད་ལ་སྨྱོན་པ་བཟོས་ཡོད་ཅེས་བཤད་ཀྱི་ཡོད།