لَآ اِكْرَاهَ فِى الدِّيْنِۗ قَدْ تَّبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ ۚ فَمَنْ يَّكْفُرْ بِالطَّاغُوْتِ وَيُؤْمِنْۢ بِاللّٰهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقٰى لَا انْفِصَامَ لَهَا ۗوَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ
lā ikrāha fid-dīn(i), qat tabayyanar-rusydu minal-gayy(i), famay yakfur biṭ-ṭāgūti wa yu'mim billāhi fa qadistamsaka bil-‘urwatil-wuṡqā, lanfiṣāma lahā, wallāhu samī‘un ‘alīm(un).
Kāore he mea e akiakihia ai te whakapono (Ihirama), engari he mārama te rerekētanga i waenganui i te ara tika me te ara hē. Ko te tangata e kore e whakapono ki a Tākuta, ā, e whakapono ana ki a Allah, kua mau pūmau ia ki tētahi taura kaha rawa e kore e motu. He Atua Whakarongo, he Atua Mātau.
اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْ حَاۤجَّ اِبْرٰهٖمَ فِيْ رَبِّهٖٓ اَنْ اٰتٰىهُ اللّٰهُ الْمُلْكَ ۘ اِذْ قَالَ اِبْرٰهٖمُ رَبِّيَ الَّذِيْ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۙ قَالَ اَنَا۠ اُحْيٖ وَاُمِيْتُ ۗ قَالَ اِبْرٰهٖمُ فَاِنَّ اللّٰهَ يَأْتِيْ بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِهَا مِنَ الْمَغْرِبِ فَبُهِتَ الَّذِيْ كَفَرَ ۗوَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَۚ
alam tara ilal-lażī ḥājja ibrāhīma fī rabbihī an ātāhullāhul-mulk(a), iż qāla ibrāhīmu rabbiyal-lażī yuḥyī wa yumīt(u), qāla ana uḥyī wa umīt(u), qāla ibrāhīmu fa innallāha ya'tī bisy-syamsi minal-masyriqi fa'ti bihā minal-magribi fabuhital-lażī kafar(a), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
Kāore koe i kite i te hunga i totohe ki a Āperahāma mō tōna Ariki, nā te mea kua hoatu e Allah he rangatiratanga ki a ia (mana). I te kīnga a Āperahāma, "Ko tōku Ariki te Kaiwhakaora me te Kaiwhakamate," ka mea ia, "Ka taea hoki e au te whakaora me te whakamate." Ka mea a Āperahāma, "Nā Allah i whakaara ake te rā i te rawhiti, nō reira i whakaarahia ake e ia i te hauauru." Nō reira, ka pōhēhē te tangata e kore e whakapono. Kāore a Allah e ārahi i te hunga hara.
وَلْتَكُنْ مِّنْكُمْ اُمَّةٌ يَّدْعُوْنَ اِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ ۗ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ
waltakum minkum ummatuy yad‘ūna ilal-khairi wa ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkar(i), wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
Ā, kia noho i roto i a koutou tētahi rōpū tāngata e karanga ana ki te pai, e whakahau ana i te pai, e ārai ana i te kino. Ko rātou hoki te hunga waimarie.
كُنْتُمْ خَيْرَ اُمَّةٍ اُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَتُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ ۗ وَلَوْ اٰمَنَ اَهْلُ الْكِتٰبِ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗ مِنْهُمُ الْمُؤْمِنُوْنَ وَاَكْثَرُهُمُ الْفٰسِقُوْنَ
kuntum khaira ummatin ukhrijat lin-nāsi ta'murūna bil-ma‘rūfi wa tanhauna ‘anil-munkari wa tu'minūna billāh(i), wa lau āmana ahlul-kitābi lakāna khairal lahum, minhumul-mu'minūna wa akṡaruhumul-fāsiqūn(a).
Ko koutou (ngā Mahometa) te iwi pai rawa atu i whānau mai i te tangata, (nā te mea) e whakahau ana koutou i te mea tika, e ārai ana i te mea kino, e whakapono ana hoki ki a Allah. Me i whakapono ngā tāngata o te Pukapuka, he pai ake mō rātou. Kei roto i a rātou ētahi e whakapono ana, engari ko te nuinga o rātou he hunga kino.
فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ لِنْتَ لَهُمْ ۚ وَلَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيْظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوْا مِنْ حَوْلِكَ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِى الْاَمْرِۚ فَاِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِيْنَ
fabimā raḥmatim minallāhi linta lahum, wa lau kunta faẓẓan galīẓal-qalbi lanfaḍḍū min ḥaulik(a), fa‘fu ‘anhum wastagfir lahum wa syāwirhum fil-amr(i), fa iżā ‘azamta fa tawakkal ‘alallāh(i), innallāha yuḥibbul-mutawakkilīn(a).
Nā reira, nā te atawhai o Allah, i ngāwari koe (Muhammad) ki a rātou. Ki te kaha tō mahi, ā, ki te pakari tō ngākau, ka tino wehe atu rātou i te hunga e karapoti ana i a koe. Nō reira, murua ō rātou hara, me te tono kia murua ō rātou hara, me te kōrero ki a rātou mō tēnei mea. Kātahi, ina oti i a koe te whakatau, me whakawhirinaki ki a Allah. He pono, e aroha ana a Allah ki te hunga e whakawhirinaki ana ki a ia.
اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ يَعْلَمُ اللّٰهُ مَا فِيْ قُلُوْبِهِمْ فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَعِظْهُمْ وَقُلْ لَّهُمْ فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ قَوْلًا ۢ بَلِيْغًا
ulā'ikal-lażīna ya‘lamullāhu mā fī qulūbihim fa a‘riḍ ‘anhum wa ‘iẓhum wa qul lahum fī anfusihim qaulam balīgā(n).
He iwi rātou e mōhio ana a Allah ki ngā mea o roto i ō rātou ngākau. Nō reira tahuri ke atu i a rātou, hoatu he tohutohu ki a rātou, me te kōrero ki a rātou i ngā kupu e pārekareka ai ō rātou wairua.
وَلَا تَطْرُدِ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ ۗمَا عَلَيْكَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّمَا مِنْ حِسَابِكَ عَلَيْهِمْ مِّنْ شَيْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُوْنَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa lā taṭrudil-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhah(ū), mā ‘alaika min ḥisābihim min syai'iw wa mā min ḥisābika ‘alaihim min syai'in fa taṭrudahum fa takūna minaẓ-ẓālimīn(a).
Kaua e peia atu te hunga e karanga ana ki tō rātou Ariki i te ata me te ahiahi, e tumanako ana rātou ki Tōna pai. Kāore koe e whai kawenga mō ā rātou mahi, ā, kāore rātou e whai kawenga mō ā koutou mahi, koia koe (e whai mana ana) ki te pei i a rātou, kia noho ai koe i roto i te hunga hara.
وَمَا عَلَى الَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّلٰكِنْ ذِكْرٰى لَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ
wa mā ‘alal-lażīna yattaqūna min ḥisābihim min syai'iw wa lākin żikrā la‘allahum yattaqūn(a).
Ko te hunga e wehi ana i a Allah, kāore he kawenga mō ā rātou hara; engari ko tā rātou mahi he whakamahara i a rātou kia wehi i a Allah.
۞ وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ لِاَبِيْهِ اٰزَرَ اَتَتَّخِذُ اَصْنَامًا اٰلِهَةً ۚاِنِّيْٓ اَرٰىكَ وَقَوْمَكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
wa iż qāla ibrāhīmu li'abīhi āzara atattakhiżu aṣnāman ālihah(tan), innī arāka wa qaumaka fī ḍalālim mubīn(in).
Kia mahara ki te wā i mea ai a Ihāperamā ki tōna matua, ki a Ātara, "He tika rānei kia hanga e koe aua whakapakoko hei atua? He pono, e kite ana ahau i a koe me tō iwi i roto i te hē mārama."
اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ هَدَى اللّٰهُ فَبِهُدٰىهُمُ اقْتَدِهْۗ قُلْ لَّآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ اَجْرًاۗ اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٰى لِلْعٰلَمِيْنَ ࣖ
ulā'ikal-lażīna hadallāhu fa bihudāūhumuqtadih, qul lā as'alukum ‘alaihi ajrā(n), in huwa illā żikrā lil-‘ālamīn(a).
Ko rātou (ngā poropiti) kua arahina e Allah, nō reira whaia ā rātou tohutohu. Mea atu (Muhammad), "Kāore au e tono ana i tetahi mea māu hei utu mō te kawe mai (i te Qur'an)." Ko te Qur'an he whakatūpato noa iho ki (ngā tāngata katoa) o te ao katoa.
وَمَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖٓ اِذْ قَالُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ عَلٰى بَشَرٍ مِّنْ شَيْءٍۗ قُلْ مَنْ اَنْزَلَ الْكِتٰبَ الَّذِيْ جَاۤءَ بِهٖ مُوْسٰى نُوْرًا وَّهُدًى لِّلنَّاسِ تَجْعَلُوْنَهٗ قَرَاطِيْسَ تُبْدُوْنَهَا وَتُخْفُوْنَ كَثِيْرًاۚ وَعُلِّمْتُمْ مَّا لَمْ تَعْلَمُوْٓا اَنْتُمْ وَلَآ اٰبَاۤؤُكُمْ ۗقُلِ اللّٰهُ ۙثُمَّ ذَرْهُمْ فِيْ خَوْضِهِمْ يَلْعَبُوْنَ
wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrihī iż qālū mā anzalallāhu ‘alā basyarim min syai'(in), qul man anzalal-kitābal-lażī jā'a bihī mūsā nūraw wa hudal lin-nāsi taj‘alūnahū qarāṭīsa tubdūnahā wa tukhfūna kaṡīrā(n), wa ‘ullimtum mā lam ta‘lamū antum wa lā ābā'ukum, qulillāh(u), ṡumma żarhum fī khauḍihim yal‘abūn(a).
Kāore rātou e whakakororia ana i a Allah e ai ki tā rātou e mea nei, "Kāore a Allah i whakakite i tetahi mea ki te tangata." Mea atu (Muhammad), "Nā wai i tuku iho te Pukapuka (Torah) i kawea mai e Mohi hei māramatanga, hei arataki hoki mō te tangata, i hanga e koutou te Pukapuka hei pepa marara, i whakakitea e koutou (ngā wāhanga) ā, i huna e koutou te nuinga, ahakoa i whakaakona ki a koutou ngā mea kāore i mōhiotia, e koutou, e ō koutou tūpuna rānei." Mea atu, "Nā Allah (nāna i tuku iho)," kātahi (i muri i tēnā), tukua rātou kia takaro noa i roto i ō rātou hē.
وَلَا تَسُبُّوا الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ فَيَسُبُّوا اللّٰهَ عَدْوًاۢ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ كَذٰلِكَ زَيَّنَّا لِكُلِّ اُمَّةٍ عَمَلَهُمْۖ ثُمَّ اِلٰى رَبِّهِمْ مَّرْجِعُهُمْ فَيُنَبِّئُهُمْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
wa lā tasubbul-lażīna yad‘ūna min dūnillāhi fa yasubbullāha ‘adwam bigairi ‘ilm(in), każālika zayyannā likulli ummatin ‘amalahum, ṡumma ilā rabbihim marji‘uhum fa yunabbi'uhum bimā kānū ya‘malūn(a).
Kaua hoki e whakatoi i te hunga e karakiatia ana e rātou i tua atu i a Allah, kei nui rawa atu tā rātou whakatoi i a Allah, me te kore matauranga. Nō reira, kua meinga e mātou ia iwi kia whakaaro he pai ā rātou mahi. Kātahi ka hoki rātou ki tō rātou Ariki, ā, māna rātou e whakamōhio ki ngā mea i mahia e rātou.
ثَمٰنِيَةَ اَزْوَاجٍۚ مِنَ الضَّأْنِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْمَعْزِ اثْنَيْنِۗ قُلْ ءٰۤالذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ اَمِ الْاُنْثَيَيْنِ اَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ اَرْحَامُ الْاُنْثَيَيْنِۗ نَبِّـُٔوْنِيْ بِعِلْمٍ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
Ṡamāniya azwāj(in), minaḍ-ḍa'niṡnaini wa minal-ma‘ziṡnain(i), qul āżżakaraini ḥarrama amil-unṡayaini ammasytamalat ‘alaihi arḥāmul-unṡayain(i), nabbi'ūnī bi‘ilmin in kuntum ṣādiqīn(a).
E waru ngā kararehe pāmu takirua (e whā ngā takirua); he takirua hipi me he takirua koati. Mea atu, "He aha te mea i āraia e Allah i waenganui i ngā toa e rua, i ngā uwha e rua rānei, i ngā mea rānei kei roto i te kōpū o ngā uwha e rua? Whakamāramahia mai ki ahau i runga i te mātauranga mēnā he pono koutou."
وَمِنَ الْاِبِلِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْبَقَرِ اثْنَيْنِۗ قُلْ ءٰۤالذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ اَمِ الْاُنْثَيَيْنِ اَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ اَرْحَامُ الْاُنْثَيَيْنِۗ اَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاۤءَ اِذْ وَصّٰىكُمُ اللّٰهُ بِهٰذَاۚ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا لِّيُضِلَّ النَّاسَ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ
wa minal-ibiliṡnaini wa minal-baqariṡnain(i), qul āżżakaraini ḥarrama amil-unṡayaini ammasytamalat ‘alaihi arḥāmul-unṡayain(i), am kuntum syuhadā'a iż waṣṣākumullāhu bihāżā, faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibal liyuḍillan-nāsa bigairi ‘ilm(in), innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
Ā, mai i te kamera he takirua, mai i te kau he takirua. Mea atu, "He aha te mea e tapu ana i waenganui i ngā toa e rua, i ngā uwha e rua rānei, i ngā mea rānei kei roto i te kōpū o ngā uwha e rua? He kaiwhakaatu koutou i te wā i whakaritea ai tēnei e Allah mā koutou? Ko wai te mea he nui ake te hē i te hunga e tito teka ana ki a Allah hei ārahi i te tangata ki te hē, me te kore mātauranga?" He pono, e kore a Allah e ārahi i te hunga he.
سَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْا لَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَآ اَشْرَكْنَا وَلَآ اٰبَاۤؤُنَا وَلَا حَرَّمْنَا مِنْ شَيْءٍۗ كَذٰلِكَ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ حَتّٰى ذَاقُوْا بَأْسَنَاۗ قُلْ هَلْ عِنْدَكُمْ مِّنْ عِلْمٍ فَتُخْرِجُوْهُ لَنَاۗ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا تَخْرُصُوْنَ
sayaqūlul-lażīna asyrakū lau syā'allāhu mā asyraknā wa lā ābā'unā wa lā ḥarramnā min syai'(in), każālika każżabal-lażīna min qablihim ḥattā żāqū ba'sanā, qul hal ‘indakum min ‘ilmin fa tukhrijūhu lanā, in tattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa in antum illā takhruṣūn(a).
Ka mea te hunga karakia ki ngā atua, "Me i pai a Allah, e kore mātou e hono atu ki a Ia, e kore hoki ō mātou tūpuna, ā, e kore mātou e aukati i tetahi mea." Waihoki ko te hunga i mua i a rātou i teka (ngā karere) tae noa ki te wā i pāngia ai rātou e tō mātou whiu. Mea atu (Muhammad), "He mātauranga kei a koutou hei kawe mai ki a mātou? Ko tā koutou e whai nei he whakaaro noa iho, ā, ko tā koutou e whakaaro ana anake."
قُلْ فَلِلّٰهِ الْحُجَّةُ الْبَالِغَةُۚ فَلَوْ شَاۤءَ لَهَدٰىكُمْ اَجْمَعِيْنَ
qul fa lillāhil-ḥujjatul-bāligah(tu), fa lau syā'a lahadākum ajma‘īn(a).
Mea atu (Muhammad), "Ko Allah anake te take. Nō reira, ki te pai ia, ka arahina koutou katoa."
قُلْ اَمَرَ رَبِّيْ بِالْقِسْطِۗ وَاَقِيْمُوْا وُجُوْهَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَّادْعُوْهُ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۗ كَمَا بَدَاَكُمْ تَعُوْدُوْنَۗ
qul amara rabbī bil-qisṭ(i), wa aqīmū wujūhakum ‘inda kulli masjidiw wad‘ūhu mukhliṣīna lahud-dīn(a), kamā bada'akum ta‘ūdūn(a).
Mea atu, "I mea mai taku Ariki kia tika taku mahi. Anga atu tō koutou mata (ki a Allah) i roto i ngā inoi katoa, me te karakia ki a Ia mā te tuku i tā koutou karakia ki a Ia anake. Ka whakahokia koutou ki a Ia i te āhua o tō koutou hanganga i te tīmatanga."
لَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ
laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī fa qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).
He pono, kua tonoa e mātou a Noa ki tana iwi, kātahi ia ka mea, "E taku iwi! Me karakia ki a Allah! Kāore he atua (me karakia) mā koutou engari ko Ia anake. He pono, e wehi ana ahau kei whakamamaetia koutou e te whiu i te rā whakamataku (te rā whakawā).
قَالَ يٰقَوْمِ لَيْسَ بِيْ ضَلٰلَةٌ وَّلٰكِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ
qāla yā qaumi laisa bī ḍalālatuw wa lākinnī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).
Ka whakahoki ia (Noa), "E taku iwi! Kāore ahau i te he; engari he Karere ahau nā te Ariki o ngā ao katoa."
۞ وَاِلٰى عَادٍ اَخَاهُمْ هُوْدًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ
wa ilā ‘ādin akhāḥum hūdā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).
Ā, ki te iwi o 'Ad (i tonoa e mātou) a Hūta, tō rātou teina. I mea ia, "E taku iwi! Me karakia ki a Allah! Kāore he atua (me karakia) mā koutou engari ko Ia. Nō reira, he aha koutou te wehi ai i a Allah?"
وَاِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًاۘ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْۗ هٰذِهٖ نَاقَةُ اللّٰهِ لَكُمْ اٰيَةً فَذَرُوْهَا تَأْكُلْ فِيْٓ اَرْضِ اللّٰهِ وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْۤءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
wa ilā ṡamūda akhāhum ṣāliḥā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum, hāżihī nāqatullāhi lakum āyatan fa żarūhā ta'kul fī arḍillāhi wa lā tamassūhā bisū'in fa ya'khużakum ‘ażābun alīm(un).
Ā, ki te iwi o Hāmud (i tonoa e mātou) tō rātou teina, a Hāre. I mea ia, "E taku iwi! Me karakia ki a Allah! Kāore he atua (me karakia) mā koutou engari ko Ia. He pono, kua tae mai ki a koutou he tohu mārama mai i tō koutou Ariki. Ko tēnei (a) kāmera wahine a Allah he tohu mā koutou. Tukua kia kai i te whenua o Allah, kaua e whara, kei pāngia koutou e te mamae."
وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ عَادٍ وَّبَوَّاَكُمْ فِى الْاَرْضِ تَتَّخِذُوْنَ مِنْ سُهُوْلِهَا قُصُوْرًا وَّتَنْحِتُوْنَ الْجِبَالَ بُيُوْتًا ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ
ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di ‘ādiw wa bawwa'akum fil-arḍi tattakhiżūna min suhūlihā quṣūraw wa tanḥitūnal-jibāla buyūtā(n), fażkurū ālā'allāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
Kia mahara ki te wā i meinga ai koutou e ia hei kāripa i muri i te iwi o 'Ad, ā, i whakanohoia ai koutou ki te whenua. I runga i ngā papatahi ka hanga whare kingi koutou, ā, i runga i ngā pukepuke ka whakairohia e koutou hei whare. Nō reira, kia mahara ki ngā manaakitanga a Allah, kaua hoki e whakatupu kino i runga i te whenua.
وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ اَحَدٍ مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ
wa lūṭan iż qāla liqaumihī ata'tūnal-fāḥisyata mā sabaqakum bihā min aḥadim minal-‘ālamīn(a).
Ā, (i tonoa atu anō hoki e mātou) a Ruta, i tana kīnga atu ki tōna iwi, "He aha koutou ka mahi ai i tētahi mahi whakarihariha, kāore anō kia mahia e tētahi i mua i a koutou (i tēnei ao).
اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُوْنَ
innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumum musrifūn(a).
He pono, kua whakaputahia e koutou tō koutou hiahia ki ngā tāne, ehara i te wahine. He iwi tino hiahia rawa koutou.”
وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَاۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ
wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum fa auful-kaila wal-mīzāna wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā, żālikum khairul lakum in kuntum mu'minīn(a).
Ā, ki te iwi o Madyan, i tonoa e mātou a Shuaib, tō rātou teina. I mea ia, "E taku iwi! Me karakia ki a Allah. Kāore he atua (me karakia) mā koutou engari ko Ia. He pono, kua tae mai ki a koutou he taunakitanga mārama mai i tō koutou Ariki. Whakapaia ngā mehua me ngā pauna, kaua hoki e whara tetahi i tetahi mea. Kaua e whakakino i te whenua i muri i tōna hanganga pai. He pai ake tēnā mā koutou mēnā he hunga whakapono koutou."
وَقَالَ مُوْسٰى يٰفِرْعَوْنُ اِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ
wa qāla mūsa yā fir‘aunu innī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).
Ā, ka mea a Mohi, "E Parao! He pono, he karere ahau nā te Ariki o ngā ao katoa,
قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهِ اسْتَعِيْنُوْا بِاللّٰهِ وَاصْبِرُوْاۚ اِنَّ الْاَرْضَ لِلّٰهِ ۗيُوْرِثُهَا مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖۗ وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِيْنَ
qāla mūsā liqaumihista‘īnū billāhi waṣbirū, innal-arḍa lillāh(i), yūriṡuhā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wal-‘āqibatu lil-muttaqīn(a).
I mea atu a Mohi ki tōna iwi, "Inoi atu ki a Allah mō te āwhina, kia manawanui hoki. He pono nō Allah tēnei whenua; ka riro i a ia te whenua ki te tangata e pai ai ia i roto i āna pononga. Ā, ko te mutunga pai mō te hunga karakia."
خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَاَعْرِضْ عَنِ الْجٰهِلِيْنَ
khużil-‘afwa wa'mur bil-‘urfi wa a‘riḍ ‘anil-jāhilīn(a).
Kia murua ō koutou hara, kia akona hoki te hunga kia whakaaro nui; kaua hoki e whakarongo ki te hunga kuware.
وَاِنْ اَحَدٌ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ اسْتَجَارَكَ فَاَجِرْهُ حَتّٰى يَسْمَعَ كَلٰمَ اللّٰهِ ثُمَّ اَبْلِغْهُ مَأْمَنَهٗ ۗذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْلَمُوْنَ ࣖ
wa in aḥadum minal-musyrikīnastajāraka fa ajirhu ḥattā yasma‘a kalāmallāhi ṡumma ablighu ma'manah(ū), żālika bi'annahum qaumul lā ya‘lamūn(a).
Ā, ki te rapu tetahi o ngā tāngata karakia ki tō koutou tiakitanga, tiakina ia kia rongo ai ia i te kupu a Allah, kātahi ka ārahi i a ia ki tētahi wāhi haumaru mōna. Nā te mea he iwi kāore rātou i te mōhio.
۞ وَمَا كَانَ الْمُؤْمِنُوْنَ لِيَنْفِرُوْا كَاۤفَّةًۗ فَلَوْلَا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِّنْهُمْ طَاۤىِٕفَةٌ لِّيَتَفَقَّهُوْا فِى الدِّيْنِ وَلِيُنْذِرُوْا قَوْمَهُمْ اِذَا رَجَعُوْٓا اِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُوْنَ ࣖ
wa mā kānal-mu'minūna liyanfirū kāffah(tan), falau lā nafara min kulli firqatim minhum ṭā'ifatul liyatafaqqahū fid-dīni wa liyunżirū qaumahum iżā raja‘ū ilaihim la‘allahum yaḥżarūn(a).
Ā, kāore e tika kia haere katoa te hunga whakapono (ki te papa pakanga). He aha te kore ai ētahi o ia rōpū o rātou e haere ki te whakahōhonu i ō rātou mātauranga whakapono, me te whakatūpato i ō rātou iwi ina hoki mai rātou, kia taea ai e rātou te tiaki i a rātou anō.
قَالَ مُوْسٰٓى اَتَقُوْلُوْنَ لِلْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَكُمْ ۗ اَسِحْرٌ هٰذَاۗ وَلَا يُفْلِحُ السّٰحِرُوْنَ
qāla mūsā ataqūlūna lil-ḥaqqi lammā jā'akum, asiḥrun hāżā, wa lā yufliḥus-sāḥirūn(a).
Ka mea a Mohi, “He tika rānei tāu ki te kī i te pono ina tae mai ki a koe, ‘He makutu tēnei?’ Heoi, e kore ngā tohunga makutu e toa.”
وَقَالَ مُوْسٰى يٰقَوْمِ اِنْ كُنْتُمْ اٰمَنْتُمْ بِاللّٰهِ فَعَلَيْهِ تَوَكَّلُوْٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّسْلِمِيْنَ
wa qāla mūsā yā qaumi in kuntum āmantum billāhi fa ‘alaihi tawakkalū in kuntum muslimīn(a).
Ā, ka mea a Mohi, "E tōku iwi! Ki te whakapono koutou ki a Allah, whakawhirinaki ki a Ia, ki te mea he tino Muslim koutou (ngāwari)."
قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَاٰتٰىنِيْ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِهٖ فَعُمِّيَتْ عَلَيْكُمْۗ اَنُلْزِمُكُمُوْهَا وَاَنْتُمْ لَهَا كٰرِهُوْنَ
qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī wa ātānī raḥmatam min ‘indihī fa ‘ummiyat ‘alaikum, anulzimukumūhā wa antum lahā kārihūn(a).
Ka mea ia (Nuh), "E taku iwi! Me pēhea rā koutou e whakaaro ai mēnā he tohu mārama taku i tōku Ariki, ā, i homai he tohu aroha ki ahau e Ia, i te mea he mea huna ki a koutou (taua aroha noa). Ka akiaki rānei mātou i a koutou kia whakaae ki tēnā, ahakoa kāore koutou e pai ki tēnā?"
وَيٰقَوْمِ لَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مَالًاۗ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلَى اللّٰهِ وَمَآ اَنَا۠ بِطَارِدِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۗ اِنَّهُمْ مُّلٰقُوْا رَبِّهِمْ وَلٰكِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُوْنَ
wa yā qaumi lā as'alukum ‘alaihi mālā(n), in ajriya illā ‘alallāhi wa mā ana biṭāridil-lażīna āmanū, innahum mulāqū rabbihim wa lākinnī arākum qauman tajhalūn(a).
Ā, e taku iwi, kāore au e tono taonga ki a koutou (hei utu) mō taku karanga. Ko taku utu anake nō Allah, ā, e kore rawa ahau e pei i te tangata whakapono. He pono, ka tūtaki rātou ki tō rātou Ariki, engari ki taku titiro he iwi kuware koutou.
وَيٰقَوْمِ مَنْ يَّنْصُرُنِيْ مِنَ اللّٰهِ اِنْ طَرَدْتُّهُمْ ۗ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ
wa yā qaumi may yanṣurunī minallāhi in ṭarattuhum, afalā tażakkarūn(a).
Ā, e taku iwi! Mā wai ahau e āwhina i te whiu a Allah mēnā ka peia atu rātou e ahau? Kāore ianei koutou e ako?
وَلَآ اَقُوْلُ لَكُمْ عِنْدِيْ خَزَاۤىِٕنُ اللّٰهِ وَلَآ اَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَآ اَقُوْلُ اِنِّيْ مَلَكٌ وَّلَآ اَقُوْلُ لِلَّذِيْنَ تَزْدَرِيْٓ اَعْيُنُكُمْ لَنْ يُّؤْتِيَهُمُ اللّٰهُ خَيْرًا ۗ اَللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ ۚاِنِّيْٓ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa lā aqūlu lakum ‘indī khazā'inullāhi wa lā a‘lamul-gaiba wa lā aqūlu innī malakuw wa lā aqūlu lil-lażīna tazdarī a‘yunukum lay yu'tiyahumullāhu khairā(n), allāhu a‘lamu bimā fī anfusihim, innī iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).
Kāore hoki ahau e kī atu ki a koutou he taonga kei ahau, he taonga hoki nō Allah, kāore hoki ahau e mōhio ki ngā mea ngaro, kāore hoki ahau e kī he anahera ahau, kāore hoki ahau e kī atu ki te hunga e whakariharihangia ana e ō koutou kanohi, "E kore a Allah e hoatu he pai ki a rātou. E mōhio ana a Allah ki ngā mea kei roto i ō rātou wairua. He pono, ka noho ahau hei tētahi o te hunga hara."
وَلَا يَنْفَعُكُمْ نُصْحِيْٓ اِنْ اَرَدْتُّ اَنْ اَنْصَحَ لَكُمْ اِنْ كَانَ اللّٰهُ يُرِيْدُ اَنْ يُّغْوِيَكُمْ ۗهُوَ رَبُّكُمْ ۗوَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَۗ
wa lā yanfa‘ukum nuṣḥī in arattu an anṣaḥa lakum in kānallāhu yurīdu ay yugwiyakum, huwa rabbukum, wa ilaihi turja‘ūn(a).
Ahakoa taku tohutohu, e kore e whai hua ki a koutou, ahakoa e hiahia ana ahau ki te tuku tohutohu ki a koutou, ki te hiahia a Allah ki te arahi i a koutou ki te he. Ko ia tō koutou Ariki, ā, ki a Ia koutou ka whakahokia atu.”
وَاِلٰى عَادٍ اَخَاهُمْ هُوْدًا ۗقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا مُفْتَرُوْنَ
wa ilā ‘ādin akhāhum hūdā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), in antum illā muftarūn(a).
Ā, ki te iwi o 'Ad (i tonoa e mātou) tō rātou teina, a Hud. I mea ia, "E taku iwi! Me karakia ki a Allah, kāore he atua mō koutou engari ko Ia. (I tēnei wā katoa) he hanga noa iho tā koutou."
وَيٰقَوْمِ اسْتَغْفِرُوْا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ يُرْسِلِ السَّمَاۤءَ عَلَيْكُمْ مِّدْرَارًا وَّيَزِدْكُمْ قُوَّةً اِلٰى قُوَّتِكُمْ وَلَا تَتَوَلَّوْا مُجْرِمِيْنَ
wa yā qaumistagfirū rabbakum ṡumma tūbū ilaihi yursilis-samā'a ‘alaikum midrāraw wa yazidkum quwwatan ilā quwwatikum wa lā tatawallau mujrimīn(a).
Ā, (ka mea a Hūta), "E taku iwi! Inoi atu ki te murunga hara i tō koutou Ariki, kātahi ka ripeneta ki a Ia, he pono ka tukuna iho e Ia he ua nui, ka tāpirihia e Ia he kaha ki tō koutou kaha, kaua hoki e tahuri ki te hara."
قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَرَزَقَنِيْ مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًا وَّمَآ اُرِيْدُ اَنْ اُخَالِفَكُمْ اِلٰى مَآ اَنْهٰىكُمْ عَنْهُ ۗاِنْ اُرِيْدُ اِلَّا الْاِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُۗ وَمَا تَوْفِيْقِيْٓ اِلَّا بِاللّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ اُنِيْبُ
qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī wa razaqanī minhu rizqan ḥasanaw wa mā urīdu an ukhālifakum ila mā anhākum ‘anh(u), in urīdu illal-iṣlāḥa mastaṭa‘t(u), wa mā taufīqī illā billāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi unīb(u).
Ka mea ia (Shuaib), "E taku iwi! Whakamārama mai ki ahau mēnā he mārama taku taunakitanga mai i tōku Ariki, ā, kua homai e Ia he waimarie ki ahau (he tika rānei kia takahia e au āna ture)? Kāore au e hiahia ana ki te takahi i a koutou i roto i ngā mea kua āraia e au ki a koutou. Ko taku hiahia anake (kia puta) he whakapainga i te wā e taea tonu ana e au. Ā, ko te arataki e whaia ana e au, nō Allah anake. Ki a Ia ahau e whakawhirinaki ana, ā, ki a Ia (hoki) ahau e hoki atu ana."
وَيٰقَوْمِ لَا يَجْرِمَنَّكُمْ شِقَاقِيْٓ اَنْ يُّصِيْبَكُمْ مِّثْلُ مَآ اَصَابَ قَوْمَ نُوْحٍ اَوْ قَوْمَ هُوْدٍ اَوْ قَوْمَ صٰلِحٍ ۗوَمَا قَوْمُ لُوْطٍ مِّنْكُمْ بِبَعِيْدٍ
wa yā qaumi lā yajrimannakum syiqāqī ay yuṣībakum miṡlu mā aṣāba qauma nūḥin au qauma hūdin au qauma ṣāliḥ(in), wa mā qaumu lūṭim minkum biba‘īd(in).
Ā, e taku iwi! Kaua e tukua te pakanga i waenganui i ahau (me koutou) kia meinga koutou kia hara, kia whakamamaetia ai koutou pērā i te mea i pā ki te iwi o Noa, ki te iwi o Hūta, ki te iwi o Hāre rānei, i te wā kāore i tawhiti atu te iwi o Rūta i a koutou.
قُلْ هٰذِهٖ سَبِيْلِيْٓ اَدْعُوْٓا اِلَى اللّٰهِ ۗعَلٰى بَصِيْرَةٍ اَنَا۠ وَمَنِ اتَّبَعَنِيْ ۗوَسُبْحٰنَ اللّٰهِ وَمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ
qul hāżihī sabīlī ad‘ū ilallāh(i), ‘alā baṣīratin ana wa manittaba‘anī, wa subḥānallāhi wa mā ana minal-musyrikīn(a).
Mea atu (e Muhammad), “Koinei taku ara: Ka karanga atu ahau ki a Allah, māua ko te hunga e whai ana i ahau me te tino pono. Kia whakakororiatia a Allah, ā, ehara ahau i te hunga karakia atua.”
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اَنْ اَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِ ەۙ وَذَكِّرْهُمْ بِاَيّٰىمِ اللّٰهِ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُوْرٍ
wa laqad arsalnā mūsā bi'āyātinā an akhrij qaumaka minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), wa żakkirhum bi'ayyāmillāh(i), inna fī żālika la'āyātil likulli ṣabbārin syakūr(in).
Ā, he pono, i tonoa e Mātou a Mohi me ā Mātou tohu (o te mana), (ā, i whakahaua e Mātou ki a ia), "Tangohia tō iwi i te pōuri ki te māramatanga, me te whakamahara i a rātou ki ngā rā o Allah." He pono, kei roto i tēnā he tohu (o te mana o Allah) mō te hunga katoa e manawanui ana, e whakawhetai ana.
وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهِ اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ اَنْجٰىكُمْ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُوْمُوْنَكُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِ وَيُذَبِّحُوْنَ اَبْنَاۤءَكُمْ وَيَسْتَحْيُوْنَ نِسَاۤءَكُمْ ۗوَفِيْ ذٰلِكُمْ بَلَاۤءٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَظِيْمٌ ࣖ
wa iż qāla mūsā liqaumihiżkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż anjākum min āli fir‘auna yasūmūnakum sū'al-‘ażābi wa yużabbiḥūna abnā'akum wa yastaḥyūna nisā'akum, wa fī żālikum balā'um mir rabbikum ‘aẓīm(un).
Kia mahara ki te wā i mea ai a Mohi ki tana iwi, "Kia mahara ki te atawhai o Allah ki a koutou i tana whakaoranga i a koutou i te hunga whai a Parao; i tukinotia koutou e rātou ki ngā whakamamaetanga kino, i patua hoki ā koutou tama, i whakaorangia hoki ā koutou tamāhine; he whakamātautau nui tēnā nā tō koutou Ariki.
۞ قَالَتْ رُسُلُهُمْ اَفِى اللّٰهِ شَكٌّ فَاطِرِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ يَدْعُوْكُمْ لِيَغْفِرَ لَكُمْ مِّنْ ذُنُوْبِكُمْ وَيُؤَخِّرَكُمْ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ قَالُوْٓا اِنْ اَنْتُمْ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا ۗ تُرِيْدُوْنَ اَنْ تَصُدُّوْنَا عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَا فَأْتُوْنَا بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ
qālat rusuluhum afillāhi syakkun fāṭiris-samāwāti wal-arḍ(i), yad‘ūkum liyagfira lakum min żunūbikum wa yu'akhkhirakum ilā ajalim musammā(n), qālū in antum illā basyarum miṡlunā, turīdūna an taṣuddūnā ‘ammā kāna ya‘budu ābā'unā fa'tūnā bisulṭānim mubīn(in).
I mea ā rātou karere, "He ruarua kei a Allah, te Kaihanga o ngā rangi me te whenua? E karanga ana ia i a koutou (kia whakapono) kia murua ai e ia ētahi o ā koutou hara, kia whakaroa ai hoki i tō koutou (whakamamaetanga) tae noa ki te wā kua whakaritea?" Ka mea rātou, "He tangata noa iho koutou pērā i a mātou. E hiahia ana koutou ki te aukati i a mātou kei (karakia) i ngā mea i karakiatia e ō mātou tūpuna, nō reira mauria mai he taunakitanga mārama ki a mātou."
فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَاَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِيْنَ
faṣda‘ bimā tu'maru wa a‘riḍ ‘anil-musyrikīn(a).
Nō reira, kia mārama te whakapuakina (e Muhammad) o ngā mea katoa i whakahaua (ki a koe) me te tahuri ke atu i te hunga karakia ki ngā atua.
اُدْعُ اِلٰى سَبِيْلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَجَادِلْهُمْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُۗ اِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖ وَهُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِيْنَ
ud‘u ilā sabīli rabbika bil-ḥikmati wal-mau‘iẓatil-ḥasanati wa jādilhum bil-latī hiya aḥsan(u), inna rabbaka huwa a‘lamu biman ḍalla ‘an sabīlihī wa huwa a‘lamu bil-muhtadīn(a).
Karangatia (ngā tāngata) ki te ara o tōu Ariki me te whakaaro nui me te whakaako pai, ā, tautohetohe ki a rātou i runga i te huarahi pai. He pono, e mōhio ana tōu Ariki ki te hunga e he ana i Tōna ara, ā, e mōhio ana ia ki te hunga e arahina ana.
قَيِّمًا لِّيُنْذِرَ بَأْسًا شَدِيْدًا مِّنْ لَّدُنْهُ وَيُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِيْنَ الَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ الصّٰلِحٰتِ اَنَّ لَهُمْ اَجْرًا حَسَنًاۙ
qayyimal liyunżira ba'san syadīdam mil ladunhu wa yubasysyiral-mu'minīnal-lażīna ya‘malūnaṣ-ṣāliḥāti anna lahum ajran ḥasanā(n).
hei arataki tika, hei whakatūpato i te whiu tino mamae mai i a Ia, hei kauwhau hoki i te rongopai ki te hunga whakapono e mahi ana i ngā mahi pai, ara, ka whiwhi rātou i te utu pai,
سَيَقُوْلُوْنَ ثَلٰثَةٌ رَّابِعُهُمْ كَلْبُهُمْۚ وَيَقُوْلُوْنَ خَمْسَةٌ سَادِسُهُمْ كَلْبُهُمْ رَجْمًاۢ بِالْغَيْبِۚ وَيَقُوْلُوْنَ سَبْعَةٌ وَّثَامِنُهُمْ كَلْبُهُمْ ۗقُلْ رَّبِّيْٓ اَعْلَمُ بِعِدَّتِهِمْ مَّا يَعْلَمُهُمْ اِلَّا قَلِيْلٌ ەۗ فَلَا تُمَارِ فِيْهِمْ اِلَّا مِرَاۤءً ظَاهِرًا ۖوَّلَا تَسْتَفْتِ فِيْهِمْ مِّنْهُمْ اَحَدًا ࣖ
sayaqūlūna ṡalāṡatur rābi‘uhum kalbuhum, wa yaqūlūna khamsatun sādisuhum kalbuhum rajmam bil-gaib(i), wa yaqūlūna sab‘atuw wa ṡāminuhum kalbuhum, qur rabbī a‘lamu bi‘iddatihim mā ya‘lamuhum illā qalīl(un), falā tumāri fīhim illā mirā'an ẓāhirā(n), wa lā tastafti fīhim minhum aḥadā(n).
Ā muri ake nei (ka kī ētahi), "(Ko tā rātou tokomaha) e toru (ngā tāngata), ko te tuawhā ko te kurī," ā, (ko ētahi) e kī ana, "(Ko tā rātou tokomaha) e rima (ngā tāngata), ko te tuaono ko te kurī," hei whakaaro mō ngā mea tipua; ā, (ko tētahi atu) i mea, "(Ko tā rātou tokomaha) e whitu (ngā tāngata), ko te tuawaru ko te kurī." Mea atu (Muhammad), "E mōhio ana tōku Ariki ki tō rātou tokomaha; kāore he tangata e mōhio ki tō rātou (tau) engari he tokoiti noa iho." Nō reira, kaua e tautohetohe koe (Muhammad) mō rātou, engari ko ngā tautohetohe o waho, kaua hoki e pātai ki tētahi mō rātou (ngā taitama).
وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ وَلَا تَعْدُ عَيْنٰكَ عَنْهُمْۚ تُرِيْدُ زِيْنَةَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ وَلَا تُطِعْ مَنْ اَغْفَلْنَا قَلْبَهٗ عَنْ ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوٰىهُ وَكَانَ اَمْرُهٗ فُرُطًا
waṣbir nafsaka ma‘al-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhahū wa lā ta‘du ‘aināka ‘anhum, turīdu zīnatal-ḥayātid-dun-yā, wa lā tuṭi‘ man agfalnā qalbahū ‘an żikrinā wattaba‘a hawāhu wa kāna amruhū furuṭā(n).
Kia manawanui koe, e Muhammad, ki te hunga e karanga ana ki tō rātou Ariki i te ata, i te ahiahi, me te tumanako ki Tōna pai; kaua hoki e tahuri ke atu ō kanohi i a rātou (nā te mea) e tumanako ana rātou ki ngā taonga o te ao; kaua hoki e whai i te hunga kua warewarehia e mātou ō rātou ngākau ki te mahara ki a mātou, me te whai i ō rātou hiahia, ā, kua whiti kē ō rātou āhuatanga i te rārangi.