وَاِذَآ اَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً مِّنْۢ بَعْدِ ضَرَّاۤءَ مَسَّتْهُمْ اِذَا لَهُمْ مَّكْرٌ فِيْٓ اٰيٰتِنَاۗ قُلِ اللّٰهُ اَسْرَعُ مَكْرًاۗ اِنَّ رُسُلَنَا يَكْتُبُوْنَ مَا تَمْكُرُوْنَ
wa iżā ażaqnan-nāsa raḥmatam mim ba‘di ḍarrā'a massathum iżā lahum makrun fī āyātinā, qulillāhu asra‘u makrā(n), inna rusulanā yaktubūna mā tamkurūn(a).
മനുഷ്യർക്ക് ഒരു കഷ്ടത ബാധിച്ചതിനു ശേഷം നാം അവർക്ക് കാരുണ്യം നൽകിയാൽ, നമ്മുടെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളുടെ നേരെ അവർ എല്ലാ വഞ്ചനയും നടത്തുന്നു. പറയുക: അല്ലാഹു (ആ വഞ്ചനയ്ക്ക്) വേഗത്തിൽ ശിക്ഷ നൽകുന്നതാണ്. തീർച്ചയായും നമ്മുടെ ദൂതന്മാർ നിങ്ങളുടെ വഞ്ചന കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കും.
وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰى وَاَخِيْهِ اَنْ تَبَوَّاٰ لِقَوْمِكُمَا بِمِصْرَ بُيُوْتًا وَّاجْعَلُوْا بُيُوْتَكُمْ قِبْلَةً وَّاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَۗ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِيْنَ
wa auḥainā ilā mūsā wa akhīhi an tabawwa'ā liqaumikumā bimiṣra buyūtaw waj‘alū buyūtakum qiblataw wa aqīmuṣ-ṣalāh(ta), wa basysyiril-mu'minīn(a).
മൂസായ്ക്കും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹോദരനും നാം ഇപ്രകാരം സന്ദേശം നൽകി: നിങ്ങളുടെ ആളുകൾക്ക് വേണ്ടി ഈജിപ്തിൽ (നിങ്ങളുടെ) വീടുകൾ നിങ്ങൾ ബലികഴിക്കുകയും, നിങ്ങളുടെ വീടുകൾ ആരാധനാ കേന്ദ്രങ്ങളാക്കുകയും, പ്രാർത്ഥന നിർവഹിക്കുകയും, സത്യവിശ്വാസികളെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുക.
وَلَوْ شَاۤءَ رَبُّكَ لَاٰمَنَ مَنْ فِى الْاَرْضِ كُلُّهُمْ جَمِيْعًاۗ اَفَاَنْتَ تُكْرِهُ النَّاسَ حَتّٰى يَكُوْنُوْا مُؤْمِنِيْنَ
wa lau syā'a rabbuka la'āmana man fil-arḍi kulluhum jamī‘ā(n), afa anta tukrihun-nāsa ḥattā yakūnū mu'minīn(a).
നിൻറെ രക്ഷിതാവ് ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ഭൂമിയിലുള്ളവരെല്ലാം വിശ്വസിക്കുമായിരുന്നു. എന്നാൽ ജനങ്ങൾ വിശ്വാസികളാകാൻ നീ അവരെ നിർബന്ധിക്കുകയോ?
وَنَادٰى فِرْعَوْنُ فِيْ قَوْمِهٖ قَالَ يٰقَوْمِ اَلَيْسَ لِيْ مُلْكُ مِصْرَ وَهٰذِهِ الْاَنْهٰرُ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِيْۚ اَفَلَا تُبْصِرُوْنَۗ
wa nādā fir‘aunu fī qaumihī qāla yā qaumi alaisa lī mulku miṣra wa hāżihil-anhāru tajrī min taḥtī, afalā tubṣirūn(a).
ഫറവോൻ തന്റെ ജനതയെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു: എന്റെ ജനങ്ങളേ, ഈജിപ്തിന്റെ ആധിപത്യം എനിക്കല്ലേ? ഈ നദികൾ ഒഴുകുന്നത് എന്റെ കീഴിലൂടെയല്ലേ? നിങ്ങൾ കാണുന്നില്ലേ?