سُبْحٰنَ الَّذِيْٓ اَسْرٰى بِعَبْدِهٖ لَيْلًا مِّنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ اِلَى الْمَسْجِدِ الْاَقْصَا الَّذِيْ بٰرَكْنَا حَوْلَهٗ لِنُرِيَهٗ مِنْ اٰيٰتِنَاۗ اِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْبَصِيْرُ
subḥānal-lażī asrā bi‘abdihī lailam minal-masjidil ḥarāmi ilal-masjidil-aqṣal-lażī bāraknā ḥaulahū linuriyahū min āyātinā, innahū huwas-samī‘ul-baṣīr(u).
Aciëŋ de Allah, yen acï raande (Muhammad) thɔ̈ɔ̈r wakɔ̈u ë thää yiic tënë Muthilimïn Dït agut cï Muthilimïn Aqsa, cï ɣok thieei në ye lɔ̈ɔ̈m, agoku ye nyuɔɔth në kä kɔ̈k ke thööŋda (dït). Ee yic, yen ee raan ë piŋ käŋ ëbën, ku ë raan ë tïŋ käŋ ëbën.
وَنَجَّيْنٰهُ وَلُوْطًا اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْناَ فِيْهَا لِلْعٰلَمِيْنَ
wa najjaināhu wa lūṭan ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā lil-‘ālamīn(a).
Ku Cok (Ibrahim) luɔ̈k ku Lut në piny cï Ok thieei në pinynhom ëbɛ̈n.
وَلِسُلَيْمٰنَ الرِّيْحَ عَاصِفَةً تَجْرِيْ بِاَمْرِهٖٓ اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْنَا فِيْهَاۗ وَكُنَّا بِكُلِّ شَيْءٍ عٰلِمِيْنَ
wa lisulaimānar-rīḥa ‘āṣifatan tajrī bi'amrihī ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā, wa kunnā bikulli syai'in ‘ālimīn(a).
Ku (Ɣok acï) Sulaiman tääu piny yom ril apɛi cï lööny në lööŋke yiic piny cï ɣok ye thieei. Ku ɣok aa ŋic këriëëc ëbën.