وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰى وَاسْتَكْبَرَۖ وَكَانَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ
wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li ādama fasajadū illā iblīs(a), abā wastakbara wa kāna minal-kāfirīn(a).
E (arregòrdate) quande Emmo dito a-i angeli: “Prostrateve à Adammo!” Coscì se son prostrai feua che Iblis. O s’é refuou e o l’ea arrogante, e o l’ea di increduli.
وَلَقَدْ خَلَقْنٰكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنٰكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ لَمْ يَكُنْ مِّنَ السّٰجِدِيْنَ
wa laqad khalaqnākum ṡumma ṣawwarnākum ṡumma qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), lam yakum minas-sājidīn(a).
E de fæto, l’emmo creou, dapeu l’emmo formou (còrpi), dapeu l’emmo dito a-i angeli: «Prostrateve à Adammo», coscì che se son inclinæ feua che à Satana. Lê (Iblis) o no l’é tra quelli che se prostran.
قَالَ مَا مَنَعَكَ اَلَّا تَسْجُدَ اِذْ اَمَرْتُكَ ۗقَالَ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْهُۚ خَلَقْتَنِيْ مِنْ نَّارٍ وَّخَلَقْتَهٗ مِنْ طِيْنٍ
qāla mā mana‘aka allā tasjuda iż amartuk(a), qāla ana khairum minh(u), khalaqtanī min nāriw wa khalaqtahū min ṭīn(in).
(Allah) o l’à dito: «Cöse t’à impedio (de mòddo che) no ti prostrasse (à Adammo) quande t’ò dito?» (Iblis) o l’à respòsto: «Son megio de lê. Ti m’æ creou da-o feugo, tanto che ti l’æ creou da-a tæra».
فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ
fa iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī fa qa‘ū lahū sājidīn(a).
Coscì, quande ò perfeçionou (l’evento) e ò respiou o mæ spito (creaçion) drento de lê, aloa me inchino à lê co-o prostrae.
وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ قَالَ ءَاَسْجُدُ لِمَنْ خَلَقْتَ طِيْنًاۚ
wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), qāla a'asjudu liman khalaqta ṭīnā(n).
E (arregòrdate), quande Emmo dito a-i angeli: «Inclinæve tutti à Adammo», aloa se son inclinæ, feua che Satana. O (Iblis) o l’à dito: «Dovieiva inchinâme a-a persoña ch’o l’æ creou da-a tæra rossa?»
فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ
fa'iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī faqa‘ū lahū sājidīn(a).
Allora quande ò perfeçionou l’inçidente e ò respiou o Mò spito (creaçion) drento de lê; Donca sottomettete prostrandove à lê.»