اِنَّ رَبَّكُمُ اللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِۗ يُغْشِى الَّيْلَ النَّهَارَ يَطْلُبُهٗ حَثِيْثًاۙ وَّالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُوْمَ مُسَخَّرٰتٍۢ بِاَمْرِهٖٓ ۙاَلَا لَهُ الْخَلْقُ وَالْاَمْرُۗ تَبٰرَكَ اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ
inna rabbakumullāhul-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa fī sittati ayyāmin ṡummastawā ‘alal-‘arsy(i), yugsyil-lailan-nahāra yaṭlubuhū ḥaṡīṡā(n), wasy-syamsa wal-qamara wan-nujūma musakhkharātim bi'amrih(ī), alā lahul-khalqu wal-amr(u), tabārakallāhu rabbul-‘ālamīn(a).
Ee yic, Bɛ̈nydu (ee) Allah cï nhial ku piny cak në run kaa dhetem, ku yen acï rëër në 'Arsh'. Ku thiök thëi agut cï aköl cï bɛ̈n në ye cök. (Acï) akɔ̈l, pɛɛi ku kuɛl cak ë lööŋke yiic. Ye tak! Kä cï cak ku käŋ ëbɛ̈n aa lööŋke. Aciëŋ ë Allah, Bɛ̈ny de pinynhom ëbɛ̈n.
وَسَخَّرَ لَكُمُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَۙ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ ۗوَالنُّجُوْمُ مُسَخَّرٰتٌۢ بِاَمْرِهٖ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَۙ
wa sakhkhara lakumul-laila wan-nahār(a), wasy-syamsa wal-qamar(a), wan-nujūmu musakhkharātum bi'amrih(ī), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy ya‘qilūn(a).
Acï thëi ku akɔ̈l, akɔ̈l ku pɛɛi tääu yïnhom, ku kuɛl aacï keek tääu ë löŋde yic. Ee yic, ë yic, käk ye kɔc ŋic käŋ nyuɔɔth,
وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ فِيْ فَلَكٍ يَّسْبَحُوْنَ
wa huwal-lażī khalaqal-laila wan-nahāra wasy-syamsa wal-qamar(a), kullun fī falakiy yasbaḥūn(a).
Ku yen ë cak wakɔ̈u ku akɔ̈l, akɔ̈l ku pɛɛi. Töŋ de kek ee rot wïïc në dhölde yic.
وَالْقَمَرَ قَدَّرْنٰهُ مَنَازِلَ حَتّٰى عَادَ كَالْعُرْجُوْنِ الْقَدِيْمِ
wal-qamara qaddarnāhu manāzila ḥattā ‘āda kal-‘urjūnil-qadīm(i).
Ku ɣok aacï të bï pɛɛi jäl thïn tääu, ago (na cï ɣet tëden ë jäl thïn ë thök) bï dhuk cït tɛ̈n ë thök ë thök thɛɛr.
وَالشَّمْسِ وَضُحٰىهَاۖ
wasy-syamsi wa ḍuḥāhā.
Në akɔ̈l ku ɣɛɛrde në miäkduur,
وَالْقَمَرِ اِذَا تَلٰىهَاۖ
wal-qamari iżā talāhā.
në pɛ̈i yiic të cï yen mat ke ye,