وَهُوَ الَّذِيْ سَخَّرَ الْبَحْرَ لِتَأْكُلُوْا مِنْهُ لَحْمًا طَرِيًّا وَّتَسْتَخْرِجُوْا مِنْهُ حِلْيَةً تَلْبَسُوْنَهَاۚ وَتَرَى الْفُلْكَ مَوَاخِرَ فِيْهِ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
wa huwal-lażī sakhkharal-baḥra lita'kulū minhu laḥman ṭariyyaw wa tastakhrijū minhu ḥilyatan talbasūnahā, wa taral-fulka mawākhira fīhi wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).
རྒྱ་མཚོ་ཁྱོད་ཀྱི་ཡིན་པས་དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཤ་གསར་པ་ཟ་བ་དང་ཤ་གསར་བ་ཟ་བར་འགྱུར། ཁྱེད་ཚོས་དེའི་ནང་དུ་གྲུ་གཟིངས་འགྲོ་བཞིན་པ་མཐོང་ནས་ག་རེ་བྱུང་བ་ཡིན་ནམ་ཞེས་སྨྲས་པར་འགྱུར། ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོང་གི་བྱིན་རླབས་ཞུས་ན་ཁྱོད་ལ་བྱིན་རླབས་ཐོབ་པར་འགྱུར། ཁྱེད་རང་བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཞུ་དགོས།
فَلَمَّا بَلَغَا مَجْمَعَ بَيْنِهِمَا نَسِيَا حُوْتَهُمَا فَاتَّخَذَ سَبِيْلَهٗ فِى الْبَحْرِ سَرَبًا
falammā balagā majma‘a bainihimā nasiyā ḥūtahumā fattakhaża sabīlahū fil-baḥri sarabā(n).
དེར་བརྟེན་ཁོང་ཚོ་མཚོ་གཉིས་ཀྱི་མཇལ་འཛོམས་ལ་སླེབས་སྐབས་ཉ་དེ་བརྗེད་སོང་བས་(ཉ་དེ་)མཆོངས་ནས་མཚོ་ནང་དུ་འཛུལ་བ་རེད།
قَالَ اَرَاَيْتَ اِذْ اَوَيْنَآ اِلَى الصَّخْرَةِ فَاِنِّيْ نَسِيْتُ الْحُوْتَۖ وَمَآ اَنْسٰىنِيْهُ اِلَّا الشَّيْطٰنُ اَنْ اَذْكُرَهٗۚ وَاتَّخَذَ سَبِيْلَهٗ فِى الْبَحْرِ عَجَبًا
qāla ara'aita iż awainā ilaṣ-ṣakhrati fa innī nasītul-ḥūt(a), wa mā ansānīhu illasy-syaiṭanu an ażkurah(ū), wattakhaża sabīlahū fil-baḥri ‘ajabā(n).
ང་ཚོ་སྔོན་མ་རྡོ་རིང་སྟེང་དུ་སྐྱབས་གནས་འཚོལ་སྐབས་ངས་ཉ་དེ་བརྗེད་པ་དང་གདོན་འདྲེ་མ་གཏོགས་གཞན་གང་གིས་ཀྱང་དྲན་པར་བརྗེད་པ་མ་རེད།