وَهُوَ الَّذِيْ سَخَّرَ الْبَحْرَ لِتَأْكُلُوْا مِنْهُ لَحْمًا طَرِيًّا وَّتَسْتَخْرِجُوْا مِنْهُ حِلْيَةً تَلْبَسُوْنَهَاۚ وَتَرَى الْفُلْكَ مَوَاخِرَ فِيْهِ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
wa huwal-lażī sakhkharal-baḥra lita'kulū minhu laḥman ṭariyyaw wa tastakhrijū minhu ḥilyatan talbasūnahā, wa taral-fulka mawākhira fīhi wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).
നിങ്ങൾക്ക് പുതുമാംസം തിന്നാനും നിങ്ങൾക്ക് അണിയാനുള്ള ആഭരണങ്ങൾ പുറത്തെടുക്കാനും വേണ്ടി കടലിനെ നിങ്ങൾക്ക് വിധേയമാക്കിയതും അവനാകുന്നു. കപ്പലുകൾ അതിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നത് നിങ്ങൾ കാണുകയും, അവൻറെ അനുഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് നിങ്ങൾ തേടുകയും, നിങ്ങൾ നന്ദിയുള്ളവരായിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനുവേണ്ടിയും.
فَلَمَّا بَلَغَا مَجْمَعَ بَيْنِهِمَا نَسِيَا حُوْتَهُمَا فَاتَّخَذَ سَبِيْلَهٗ فِى الْبَحْرِ سَرَبًا
falammā balagā majma‘a bainihimā nasiyā ḥūtahumā fattakhaża sabīlahū fil-baḥri sarabā(n).
അങ്ങനെ അവർ രണ്ടു കടലുകളും കൂടിച്ചേരുന്നിടത്തെത്തിയപ്പോൾ അവർ ആ മത്സ്യത്തെ മറന്നുപോയി. അത് ചാടി കടലിൽ ചാടി.
قَالَ اَرَاَيْتَ اِذْ اَوَيْنَآ اِلَى الصَّخْرَةِ فَاِنِّيْ نَسِيْتُ الْحُوْتَۖ وَمَآ اَنْسٰىنِيْهُ اِلَّا الشَّيْطٰنُ اَنْ اَذْكُرَهٗۚ وَاتَّخَذَ سَبِيْلَهٗ فِى الْبَحْرِ عَجَبًا
qāla ara'aita iż awainā ilaṣ-ṣakhrati fa innī nasītul-ḥūt(a), wa mā ansānīhu illasy-syaiṭanu an ażkurah(ū), wattakhaża sabīlahū fil-baḥri ‘ajabā(n).
അവൻ (തന്റെ ദാസൻ) പറഞ്ഞു: "ഞങ്ങൾ പാറയിൽ അഭയം തേടിയപ്പോൾ, മത്സ്യത്തെക്കുറിച്ച് പറയാൻ ഞാൻ മറന്നുപോയി, സാത്താനെ ഒഴികെ മറ്റാരും എന്നെ അത് ഓർമ്മിപ്പിക്കാൻ മറന്നില്ല, മത്സ്യം വളരെ വിചിത്രമായ രീതിയിൽ കടലിലേക്ക് പോയി."