وَهُوَ الَّذِيْ سَخَّرَ الْبَحْرَ لِتَأْكُلُوْا مِنْهُ لَحْمًا طَرِيًّا وَّتَسْتَخْرِجُوْا مِنْهُ حِلْيَةً تَلْبَسُوْنَهَاۚ وَتَرَى الْفُلْكَ مَوَاخِرَ فِيْهِ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
wa huwal-lażī sakhkharal-baḥra lita'kulū minhu laḥman ṭariyyaw wa tastakhrijū minhu ḥilyatan talbasūnahā, wa taral-fulka mawākhira fīhi wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).
Ɛn na di Wan we dɔn put di si (to una), so dat una go it fresh mit (fish) frɔm am, ɛn (frɔm am) una go pul ɔnamɛnt dɛn we una de wɛr. Yu (sɛf) de si di ship dɛn we de flay insay, ɛn fɔ mek yu luk fɔ In blɛsin, ɛn fɔ mek yu gladi.
فَلَمَّا بَلَغَا مَجْمَعَ بَيْنِهِمَا نَسِيَا حُوْتَهُمَا فَاتَّخَذَ سَبِيْلَهٗ فِى الْبَحْرِ سَرَبًا
falammā balagā majma‘a bainihimā nasiyā ḥūtahumā fattakhaża sabīlahū fil-baḥri sarabā(n).
So we dɛn rich usay di tu si dɛn mit, dɛn fɔgɛt di fish, ɛn i jomp ɛn tek in we fɔ go insay di si.
قَالَ اَرَاَيْتَ اِذْ اَوَيْنَآ اِلَى الصَّخْرَةِ فَاِنِّيْ نَسِيْتُ الْحُوْتَۖ وَمَآ اَنْسٰىنِيْهُ اِلَّا الشَّيْطٰنُ اَنْ اَذْكُرَهٗۚ وَاتَّخَذَ سَبِيْلَهٗ فِى الْبَحْرِ عَجَبًا
qāla ara'aita iż awainā ilaṣ-ṣakhrati fa innī nasītul-ḥūt(a), wa mā ansānīhu illasy-syaiṭanu an ażkurah(ū), wattakhaża sabīlahū fil-baḥri ‘ajabā(n).
I (in savant) ansa se, “Yu no se we wi bin de luk fɔ say fɔ ayd na di rɔk, a fɔgɛt (fɔ tɛl yu bɔt) di fish ɛn natin nɔ mek a fɔgɛt fɔ mɛmba am pas Setan, ɛn (di fish) tek in we fɔ go na di si insay wan rili strenj we.”