وَهُوَ الَّذِيْ سَخَّرَ الْبَحْرَ لِتَأْكُلُوْا مِنْهُ لَحْمًا طَرِيًّا وَّتَسْتَخْرِجُوْا مِنْهُ حِلْيَةً تَلْبَسُوْنَهَاۚ وَتَرَى الْفُلْكَ مَوَاخِرَ فِيْهِ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
wa huwal-lażī sakhkharal-baḥra lita'kulū minhu laḥman ṭariyyaw wa tastakhrijū minhu ḥilyatan talbasūnahā, wa taral-fulka mawākhira fīhi wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).
އަދި ކަނޑު (ތިޔަބައިމީހުންނަށް) ތަބާވެވޮޑިގެންވާ ރަސްކަލާނގެއެވެ. އެ ބޯޓުތަކުގައި ދަތުރުކުރާ ބޯޓުތައް ތިބާއަށް (އެހެންމެ) ފެންނަނީ، އަދި އެކަލާނގެ ނިޢުމަތް ހޯދުމަށްޓަކައި، އަދި ޝުކުރުވެރިވުމަށްޓަކައެވެ.
فَلَمَّا بَلَغَا مَجْمَعَ بَيْنِهِمَا نَسِيَا حُوْتَهُمَا فَاتَّخَذَ سَبِيْلَهٗ فِى الْبَحْرِ سَرَبًا
falammā balagā majma‘a bainihimā nasiyā ḥūtahumā fattakhaża sabīlahū fil-baḥri sarabā(n).
އެހެންކަމުން ދެކަނޑު ބައްދަލުވާ ހިސާބަށް އާދެވުމުން، މަސް ހަނދާން ނެތިގެން، އެމަސް ފުންމައިގެން ގޮސް މޫދަށް އެރިއެވެ.
قَالَ اَرَاَيْتَ اِذْ اَوَيْنَآ اِلَى الصَّخْرَةِ فَاِنِّيْ نَسِيْتُ الْحُوْتَۖ وَمَآ اَنْسٰىنِيْهُ اِلَّا الشَّيْطٰنُ اَنْ اَذْكُرَهٗۚ وَاتَّخَذَ سَبِيْلَهٗ فِى الْبَحْرِ عَجَبًا
qāla ara'aita iż awainā ilaṣ-ṣakhrati fa innī nasītul-ḥūt(a), wa mā ansānīhu illasy-syaiṭanu an ażkurah(ū), wattakhaża sabīlahū fil-baḥri ‘ajabā(n).
އެކަލޭގެފާނު (އެކަލޭގެފާނުގެ ޚާދިމު) ޖަވާބު ދެއްވީ، “އަހަރެމެން ހިލަގަނޑުގައި ހިޔާވަހިކަން ހޯދަމުން ދިޔައިރު، މަހެއްގެ މަތިން ހަނދާން ނެތިގެން (ކިޔާދޭން)، ޝައިޠާނާ ފިޔަވައި އެމަސް ހަނދާން ނައްތާލަން ހަނދާން ނެތުނު އެއްވެސް ކަމެއް، އަދި (މަސް) ވަރަށް އާދަޔާ ހިލާފު ގޮތަކަށް ކަނޑަށް ދިޔަކަން އެނގޭ ހެއްޔެވެ؟”