وَاَوْحٰى رَبُّكَ اِلَى النَّحْلِ اَنِ اتَّخِذِيْ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوْتًا وَّمِنَ الشَّجَرِ وَمِمَّا يَعْرِشُوْنَۙ
wa auḥā rabbuka ilan-naḥli anittakhiżī minal-jibāli buyūtaw wa minasy-syajari wa mimmā ya‘risyūn(a).
Ku Bɛ̈nydu acï kiɛ̈c wɛɛi puɔ̈th, "Loikë ɣön ë kiɛ̈c në kuurnhom, në tiim yiic, ku në ɣän cï kɔc ke looi yiic,
يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ ضُرِبَ مَثَلٌ فَاسْتَمِعُوْا لَهٗ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَنْ يَّخْلُقُوْا ذُبَابًا وَّلَوِ اجْتَمَعُوْا لَهٗ ۗوَاِنْ يَّسْلُبْهُمُ الذُّبَابُ شَيْـًٔا لَّا يَسْتَنْقِذُوْهُ مِنْهُۗ ضَعُفَ الطَّالِبُ وَالْمَطْلُوْبُ
yā ayyuhan-nāsu ḍuriba maṡalum fastami‘ū lah(ū), innal-lażīna tad‘ūna min dūnillāhi lay yakhluqū żubābaw wa lawijtama‘ū lah(ū), wa iy yaslubhumuż-żubābu syai'al lā yastanqiżūhu minh(u), ḍa‘ufaṭ-ṭālibu wal-maṭlūb(u).
O kɔc! Acï thööŋ cak. Ku piɛŋkë! Ee yic, këriɛ̈ɛ̈c ëbën ye yïn cɔl ke cie Allah acïï lëu bï thɔ̈ɔ̈r tök cak, agut cï na cïk röt mat bïk cak. Ku na cï thɔn këdäŋ nyaai tënë ke, ka cïï bï lëu bïk dhuɔ̈k ciëën tënë thɔn. Kɔc ye door ku kɔc ye door aa thöŋ nyip.
فَلَمَّا قَضَيْنَا عَلَيْهِ الْمَوْتَ مَا دَلَّهُمْ عَلٰى مَوْتِهٖٓ اِلَّا دَاۤبَّةُ الْاَرْضِ تَأْكُلُ مِنْسَاَتَهٗ ۚفَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ الْجِنُّ اَنْ لَّوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ الْغَيْبَ مَا لَبِثُوْا فِى الْعَذَابِ الْمُهِيْنِۗ
falammā qaḍainā ‘alaihil-mauta mā dallahum ‘alā mautihī illā dābbatul-arḍi ta'kulu minsa'atah(ū), falammā kharra tabayyanatil-jinnu allau kānū ya‘lamūnal-gaiba mā labiṡū fil-‘ażābil-muhīn(i).
Ku wën cï ɣok thou tääu piny tënë yeen (Sulaiman), acïn kë cï thoude nyuɔɔth tënë keek ee thɔ̈ɔ̈r cï thɔ̈ɔ̈r ë thɔ̈ɔ̈rde cam. Ku na cï lööny piny, ke jɔŋrac aacï ŋic lɔn nadë ke ŋickë kë këc tïŋ ke keek acïï bï rëër në tɔŋ ë riääk yic.