يَمْحُوا اللّٰهُ مَا يَشَاۤءُ وَيُثْبِتُ ۚوَعِنْدَهٗٓ اُمُّ الْكِتٰبِ
yamḥullāhu mā yasyā'u wa yuṡbit(u), wa ‘indahū ummul-kitāb(i).
Allah ee kë wïc nyaai ku thɔ̈ɔ̈ŋ. Ku në ye lɔ̈ɔ̈m ee Ummul-Kitäb (Lauh Mahfuzh).
وَاِنْ مِّنْ قَرْيَةٍ اِلَّا نَحْنُ مُهْلِكُوْهَا قَبْلَ يَوْمِ الْقِيٰمَةِ اَوْ مُعَذِّبُوْهَا عَذَابًا شَدِيْدًاۗ كَانَ ذٰلِكَ فىِ الْكِتٰبِ مَسْطُوْرًا
wa im min qaryatin illā naḥnu muhlikūhā qabla yaumil-qiyāmati au mu‘ażżibūhā ‘ażāban syadīdā(n), kāna żālika fil-kitābi masṭūrā(n).
Ku acïn paan (cï kɔc rɛ̈ɛ̈r thïn ë lööŋ cïï piŋ), të cï ɣok ye riɔ̈ɔ̈k ke nïn ke thök ë pinynhom këc bɛ̈n wala ɣok (kɔc rɛ̈ɛ̈r thïn) ë tɔŋ dït apɛi. Kënë acï gɔ̈t n Athör (Lauh Mahfuzh) yic.
قَالَ عِلْمُهَا عِنْدَ رَبِّيْ فِيْ كِتٰبٍۚ لَا يَضِلُّ رَبِّيْ وَلَا يَنْسَىۖ
qāla ‘ilmuhā ‘inda rabbī fī kitāb(in), lā yaḍillu rabbī wa lā yansā.
Ku dhuk nhom, “Ŋïc ë kën atɔ̈ tënë Bɛ̈nydiɛ̈, athör yic (Lauh Mahfuzh), Bɛ̈nydiɛ̈ acïï bï määr ku bï nhom määr;
فِيْ لَوْحٍ مَّحْفُوْظٍ ࣖ
fī lauḥim maḥfūẓ(in).
yen ee (tɔ̈ɔ̈u) në (të) cï gël (të) (Lauh Mahfuzh).