اِنَّ رَبَّكُمُ اللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِۗ يُغْشِى الَّيْلَ النَّهَارَ يَطْلُبُهٗ حَثِيْثًاۙ وَّالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُوْمَ مُسَخَّرٰتٍۢ بِاَمْرِهٖٓ ۙاَلَا لَهُ الْخَلْقُ وَالْاَمْرُۗ تَبٰرَكَ اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ
inna rabbakumullāhul-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa fī sittati ayyāmin ṡummastawā ‘alal-‘arsy(i), yugsyil-lailan-nahāra yaṭlubuhū ḥaṡīṡā(n), wasy-syamsa wal-qamara wan-nujūma musakhkharātim bi'amrih(ī), alā lahul-khalqu wal-amr(u), tabārakallāhu rabbul-‘ālamīn(a).
Ee yic, Bɛ̈nydu (ee) Allah cï nhial ku piny cak në run kaa dhetem, ku yen acï rëër në 'Arsh'. Ku thiök thëi agut cï aköl cï bɛ̈n në ye cök. (Acï) akɔ̈l, pɛɛi ku kuɛl cak ë lööŋke yiic. Ye tak! Kä cï cak ku käŋ ëbɛ̈n aa lööŋke. Aciëŋ ë Allah, Bɛ̈ny de pinynhom ëbɛ̈n.
اَللّٰهُ الَّذِيْ رَفَعَ السَّمٰوٰتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ يَّجْرِيْ لِاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ يُدَبِّرُ الْاَمْرَ يُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّكُمْ بِلِقَاۤءِ رَبِّكُمْ تُوْقِنُوْنَ
allāhul-lażī rafa‘as-samāwāti bigairi ‘amadin taraunahā ṡummastawā ‘alal-‘arsyi wa sakhkharasy-syamsa wal-qamar(a), kulluy yajrī li'ajalim musammā(n), yudabbirul-amra yufaṣṣilul-āyāti la‘allakum biliqā'i rabbikum tūqinūn(a).
Allah acï nhial jat nhial ke cïn mɛ̈c (cït mɛn) ye tïŋ, ku jɔl nyuc në Thöny nhom. Acï akɔ̈l ku pɛɛi dɔm; ë tök ee rot wïïc cït tɛ̈n cïnë ye tääu thïn. Yeen ee käŋ ke (kä cï cak) guiir, ku lueel kä ye nyuɔɔth (ke dïtde), rin bï yïn ya ŋic lɔn bï yïn Bɛ̈nydu yök.
اَلَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِۚ اَلرَّحْمٰنُ فَسْـَٔلْ بِهٖ خَبِيْرًا
allażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā fī sittati ayyāmin ṡummastawā ‘alal-‘arsy(i), ar-raḥmānu fas'al bihī khabīrā(n).
yen cï nhial ku piny ku kë tɔ̈ kamden cak në run kaa dhetem yiic, ku jɔl nyuc në thöny de bääny yic, (Ee) raan ë pïŋ käŋ, ku thiëc (në kë de Allah) raan ŋic käŋ (Muhammad).