حَقِيْقٌ عَلٰٓى اَنْ لَّآ اَقُوْلَ عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّۗ قَدْ جِئْتُكُمْ بِبَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَرْسِلْ مَعِيَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ
Ḥaqīqun ‘alā allā aqūla ‘alallāhi illal-ḥaqq(a), qad ji'tukum bibayyinatim mir rabbikum fa arsil ma‘iya banī isrā'īl(a).
ראוי עלי שלא אומר על אללה אלא האמת. אכן באתי אליכם באות ברור מריבונכם, אז שלח איתי את בני ישראל.
عَفَا اللّٰهُ عَنْكَۚ لِمَ اَذِنْتَ لَهُمْ حَتّٰى يَتَبَيَّنَ لَكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا وَتَعْلَمَ الْكٰذِبِيْنَ
‘afallāhu ‘ank(a), lima ażinta lahum ḥattā yatabayyana lakal-lażīna ṣadaqū wa ta‘lamal-kāżibīn(a).
סלח לך אללה. למה הרשית להם עד שהתברר לך מי הצדיקים ותדע את הכוזבים?
وَرَاوَدَتْهُ الَّتِيْ هُوَ فِيْ بَيْتِهَا عَنْ نَّفْسِهٖ وَغَلَّقَتِ الْاَبْوَابَ وَقَالَتْ هَيْتَ لَكَ ۗقَالَ مَعَاذَ اللّٰهِ اِنَّهٗ رَبِّيْٓ اَحْسَنَ مَثْوَايَۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ
wa rāwadathul-latī huwa fī baitihā ‘an nafsihī wa gallaqatil-abwāba wa qālat haita lak(a), qāla ma‘āżallāhi innahū rabbī aḥsana maṡwāy(a), innahū lā yuflihuẓ-ẓālimūn(a).
ופיתתה אותו אשתו אשר הוא בביתה, וסגרה את הדלתים ואמרה: 'הבוא!' אמר: 'מעוז אללה! אכן הוא ריבוני, יפה לי משכני. אכן לא יצליחו העושים עוול.'
وَلَقَدْ هَمَّتْ بِهٖۙ وَهَمَّ بِهَا ۚ لَوْلَآ اَنْ رَّاٰ بُرْهَانَ رَبِّهٖۗ كَذٰلِكَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ السُّوْۤءَ وَالْفَحْشَاۤءَۗ اِنَّهٗ مِنْ عِبَادِنَا الْمُخْلَصِيْنَ
wa laqad hammat bihī wa hamma bihā lau lā ar ra'ā burhāna rabbih(ī), każālika linaṣrifa ‘anhus-sū'a wal-faḥsyā'(a), innahū min ‘ibādinal-mukhlaṣīn(a).
ולקחה בו, והיה לוקח בה אילו לא ראה ראיה מריבונו. ככה כדי לסור ממנו הרע והפחיתות. אכן הוא מעבדינו הנבחרים.
وَلَوْلَآ اَنْ ثَبَّتْنٰكَ لَقَدْ كِدْتَّ تَرْكَنُ اِلَيْهِمْ شَيْـًٔا قَلِيْلًا ۙ
wa lau lā an ṡabbatnāka laqad kitta tarkanu ilaihim syai'an qalīlā(n).
אז היינו מטעימים אותך כפליים בחיים וכפליים במוות, אז לא תמצא לך עוזר עלינו.
وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَّسُوْلٍ وَّلَا نَبِيٍّ اِلَّآ اِذَا تَمَنّٰىٓ اَلْقَى الشَّيْطٰنُ فِيْٓ اُمْنِيَّتِهٖۚ فَيَنْسَخُ اللّٰهُ مَا يُلْقِى الشَّيْطٰنُ ثُمَّ يُحْكِمُ اللّٰهُ اٰيٰتِهٖۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ ۙ
wa mā arsalnā min qablika mir rasūliw wa lā nabiyyin illā iżā tamannā alqasy-syaiṭānu fī umniyyatih(ī), fa yansakhullāhu mā yulqisy-syaiṭānu ṡumma yuḥkimullāhu āyātih(ī), wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).
ולא שלחנו לפניך שליח ולא נביא אלא כאשר קרא - ילחש לו השטן במה שהוא קורא, אז יסיר אללה מה שהשטן לחש, אז יثبت אללה אותותיו. ואללה יודע חכם.
قُلْ مَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍ وَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُتَكَلِّفِيْنَ
qul mā as'alukum ‘alaihi min ajriw wa mā ana minal-mutakallifīn(a).
אמור: 'לא מבקש מכם שכר על זה, ולא אני מהמתחסדים',
وَلَقَدْ اُوْحِيَ اِلَيْكَ وَاِلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكَۚ لَىِٕنْ اَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ
wa laqad ūḥiya ilaika wa ilal-lażīna min qablik(a), la'in asyrakta layaḥbaṭanna ‘amaluka wa latakūnanna minal-khāsirīn(a).
ואכן נגלה אליך ולמי שלפניך: 'אם תשתף – יבוטל מעשך ותהיה מהמפסידים',
مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمْ وَمَا غَوٰىۚ
mā ḍalla ṣāḥibukum wa mā gawā.
חברך (מוחמד) אינו טועה ואינו טועה (גם),
وَمَا يَنْطِقُ عَنِ الْهَوٰى
wa mā yanṭiqu ‘anil-hawā.
וְלֹא מַה שֶׁהוּא דּוֹבֵר (הקוראן) כְּרָצוֹנוֹ.
اِنْ هُوَ اِلَّا وَحْيٌ يُّوْحٰىۙ
in huwa illā waḥyuy yūḥā.
שום דבר מלבד (הקוראן) אינו גילוי שנגלה (לו),
وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الْاَقَاوِيْلِۙ
wa lau taqawwala ‘alainā ba‘ḍal-aqāwīl(i).
ולו תקול עלינא בעץ אלקאוויל,