۞ وَاعْبُدُوا اللّٰهَ وَلَا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّبِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَالْجَارِ ذِى الْقُرْبٰى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْۢبِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُوْرًاۙ
wa‘budullāha wa lā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānaw wa biżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wal-jāri żil-qurbā wal-jāril-junubi waṣ-ṣāḥibi bil-jambi wabnis-sabīl(i), wa mā malakat aimānukum, innallāha lā yuḥibbu man kāna mukhtālan fakhūrā(n).
आनी अल्लाची उपासना करात आनी ताचे कडेन कांयच संबंद दवरूं नाकात. आनी आवय-बापूय, लागींचे नातेदार, अनाथ, गरीब, लागींचे आनी पयसुल्ले शेजारी, सहकारी, इब्न सबिल आनी तुमचे कडेन आशिल्ल्या खंयच्याय नोकरांचेर दयाळू रावचें. खरेंच, अभिमानी आनी स्वताचो अभिमान बाळगपी लोक अल्लाक आवडनात,