27

Q.S Аль-Маида (5:27)

۞ وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ ابْنَيْ اٰدَمَ بِالْحَقِّۘ اِذْ قَرَّبَا قُرْبَانًا فَتُقُبِّلَ مِنْ اَحَدِهِمَا وَلَمْ يُتَقَبَّلْ مِنَ الْاٰخَرِۗ قَالَ لَاَقْتُلَنَّكَ ۗ قَالَ اِنَّمَا يَتَقَبَّلُ اللّٰهُ مِنَ الْمُتَّقِيْنَ

watlu ‘alaihim naba'abnai ādama bil-ḥaqqi iż qarrabā qurbānan fa tuqubbila min aḥadihimā wa lam yutaqabbal minal-ākhar(i), qāla la'aqtulannak(a), qāla innamā yataqabbalullāhu minal-muttaqīn(a).

Адамын хоёр хүүгийн тухай үнэнийг тэдэнд хэл. Тэд хоёул тахил өргөхөд нэгнийх нь (Хабил) тахилыг хүлээн авч, нөгөөгийнх нь (Кабил) хүлээн аваагүй. Тэр (Кабил) “Үнэхээр би чамайг заавал ална!” гэж хэлэв. Тэр (Хабил) “Үнэхээр Аллах зөвхөн сүсэг бишрэлтэй хүмүүсээс л (өглөгийг) хүлээн авдаг” гэж хэлэв.