46

Q.S Shura (42:46)

وَمَا كَانَ لَهُمْ مِّنْ اَوْلِيَاۤءَ يَنْصُرُوْنَهُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ سَبِيْلٍ ۗ

wa mā kāna lahum min auliyā'a yanṣurūnahum min dūnillāh(i), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min sabīl(in).

E aita to ratou e paruru o te nehenehe e tauturu ia ratou taa ê atu ia Allah. Te taata atoa o te vaiiho ia Allah ia haere ê atu, aita ïa e rave'a no'na ia faaru'e (no te farii i te arata'iraa).