Q.S Shura (42:45)
وَتَرٰىهُمْ يُعْرَضُوْنَ عَلَيْهَا خٰشِعِيْنَ مِنَ الذُّلِّ يَنْظُرُوْنَ مِنْ طَرْفٍ خَفِيٍّۗ وَقَالَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ الْخٰسِرِيْنَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَاَهْلِيْهِمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ اَلَآ اِنَّ الظّٰلِمِيْنَ فِيْ عَذَابٍ مُّقِيْمٍ
wa tarāhum yu‘raḍūna ‘alaihā khāsyi‘īna minaż żulli yanẓurūna min ṭarfin khafiyy(in), wa qālal-lażīna āmanū innal-khāsirīnal-lażīna khasirū anfusahum wa ahlīhim yaumal-qiyāmah(ti), alā innaẓ-ẓālimīna fī ‘ażābim muqīm(in).
E e ite outou ia ratou e faaruru ra i te hade ma te pi'o no te mea ua faahaehaahia ratou, e e hi'o ratou ia ratou ma te mata ino. E te parau nei te feia e ti'aturi ra e, "Oia mau, o te feia ïa e faaino ia ratou iho e i to ratou utuafare i te mahana o te ti'a-faahou-raa". A haamana'o na e te faautuahia ra te feia hara e a muri noa ' tu.