ئیسلام ئەل-حەق: قورئان و حەدیث
(ئیسلامی ڕاستەقینە)



227

Q.S ئاش-شوئارا (26:227)

اِلَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَذَكَرُوا اللّٰهَ كَثِيْرًا وَّانْتَصَرُوْا مِنْۢ بَعْدِ مَا ظُلِمُوْا ۗوَسَيَعْلَمُ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْٓا اَيَّ مُنْقَلَبٍ يَّنْقَلِبُوْنَ ࣖ

illal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa żakarullāha kaṡīraw wantaṣarū mim ba‘di mā ẓulimū, wa saya‘lamul-lażīna ẓalamū ayya munqalabiy yanqalibūn(a).

جگە لەو (شاعیرانە) کە باوەڕیان هێناوە و کارە چاکەکان دەکەن و زۆر یادی خوا دەکەن و سەرکەوتو دەبن دوای ئەوەی ستەمیان لێ کراوە (بە وەڵامدانەوەی شیعری بێباوەڕان). وە ستەمکاران بەم زووانە دەزانن بۆ چ شوێنێک دەگەڕێنەوە.