Q.S አል-ባቀራህ (2:229)

اَلطَّلَاقُ مَرَّتٰنِ ۖ فَاِمْسَاكٌۢ بِمَعْرُوْفٍ اَوْ تَسْرِيْحٌۢ بِاِحْسَانٍ ۗ وَلَا يَحِلُّ لَكُمْ اَنْ تَأْخُذُوْا مِمَّآ اٰتَيْتُمُوْهُنَّ شَيْـًٔا اِلَّآ اَنْ يَّخَافَآ اَلَّا يُقِيْمَا حُدُوْدَ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا يُقِيْمَا حُدُوْدَ اللّٰهِ ۙ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيْمَا افْتَدَتْ بِهٖ ۗ تِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ فَلَا تَعْتَدُوْهَا ۚوَمَنْ يَّتَعَدَّ حُدُوْدَ اللّٰهِ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

aṭ-ṭalāqu marratān(i), fa imsākum bima‘rūfin au tasrīḥum bi'iḥsān(in), wa lā yaḥillu lakum an ta'khużū mimmā ātaitumūhunna syai'an illā ay yakhāfā allā yuqīmā ḥudūdullāh(i), fa in khiftum allā yuqīmā ḥudūdullāh(i) falā junāḥa ‘alaihimā fīmaftadat bih(ī), tilka ḥudūdullāhi falā ta‘tadūhā, wa may yata‘adda ḥudūdullāhi fa'ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

ፍቺው (ይህም ሊጠቀስ የሚችለው) ሁለት ጊዜ ነው። (ከዚያ በኋላ ባልየው) በደግነት ሊከለክለው ወይም በደግነት ሊለቅቀው ይችላል። የሰጠሃቸውን ማንኛውንም ነገር (ባልና ሚስት) የአላህን ገደቦች መፈፀም እንደማይችሉ ካልፈሩ በስተቀር ልትወስዳቸው አይፈቀድም። (አሳዳጊዎች) የአላህን ገደቦች መፈፀም እንደማይችሉ ከፈሩ፣ ሚስት እራሷን ለመቤዠት የሚከፍለውን ዋጋ በሁለቱም ላይ ኃጢአት የለም። እነዚህ የአላህ ገደቦች ናቸው፤ ስለዚህ አትተላለፉ። የአላህን ድንበር የሚተላለፍ ሁሉ እነሱ በዳዮች ናቸው።