فَلَوْلَا كَانَتْ قَرْيَةٌ اٰمَنَتْ فَنَفَعَهَآ اِيْمَانُهَآ اِلَّا قَوْمَ يُوْنُسَۗ لَمَّآ اٰمَنُوْا كَشَفْنَا عَنْهُمْ عَذَابَ الْخِزْيِ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَمَتَّعْنٰهُمْ اِلٰى حِيْنٍ

falau lā kānat qaryatun āmanat fa nafa‘ahā īmānuhā illā qauma yūnus(a), lammā āmanū kasyafnā ‘anhum ‘ażābal-khizyi fil-ḥayātid-dun-yā wa matta‘nāhum ilā ḥīn(in).

پوءِ ڇو ڪو اهڙو (آبادي وارو) نه آهي جيڪو ايمان آڻي ۽ سندس ايمان ان لاءِ فائدو ڏيندڙ هجي سواءِ يونس جي قوم جي، جڏهن انهن (يونس جي قوم) ايمان آندو، اسان انهن کان دنيا جي زندگي جو ذلت آميز عذاب لاهي ڇڏيو ۽ انهن کي هڪ خاص وقت تائين آسودو ڪيو.