فَلَوْلَا كَانَتْ قَرْيَةٌ اٰمَنَتْ فَنَفَعَهَآ اِيْمَانُهَآ اِلَّا قَوْمَ يُوْنُسَۗ لَمَّآ اٰمَنُوْا كَشَفْنَا عَنْهُمْ عَذَابَ الْخِزْيِ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَمَتَّعْنٰهُمْ اِلٰى حِيْنٍ

falau lā kānat qaryatun āmanat fa nafa‘ahā īmānuhā illā qauma yūnus(a), lammā āmanū kasyafnā ‘anhum ‘ażābal-khizyi fil-ḥayātid-dun-yā wa matta‘nāhum ilā ḥīn(in).

Γιατί λοιπόν δεν υπάρχει (κάτοικος) χώρας που να πιστεύει, και η πίστη του να είναι ωφέλιμη γι' αυτόν, εκτός από τον λαό του Ιωνά; Όταν αυτοί (ο λαός του Γιουνούς) πίστεψαν, τους αφαιρέσαμε το ταπεινωτικό μαρτύριο της κοσμικής ζωής, και τους δώσαμε ευχαρίστηση για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα.