فَلَوْلَا كَانَتْ قَرْيَةٌ اٰمَنَتْ فَنَفَعَهَآ اِيْمَانُهَآ اِلَّا قَوْمَ يُوْنُسَۗ لَمَّآ اٰمَنُوْا كَشَفْنَا عَنْهُمْ عَذَابَ الْخِزْيِ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَمَتَّعْنٰهُمْ اِلٰى حِيْنٍ

falau lā kānat qaryatun āmanat fa nafa‘ahā īmānuhā illā qauma yūnus(a), lammā āmanū kasyafnā ‘anhum ‘ażābal-khizyi fil-ḥayātid-dun-yā wa matta‘nāhum ilā ḥīn(in).

O la, mun na jamana dɔ (sigibaga) tɛ yen min limaniyara, ani a ka limaniya be nafa lase a ma ni Yunusu ka mɔgɔw tɛ? Tuma min na u (Yunusi ka mɔgɔw) lara a la, an ye diɲɛ ɲanamaya tɔɔrɔ min be mɔgɔ majigi, an y’o bɔ u la, ani an ye diyabɔ u ye wagati dɔ kɔnɔ.