قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكُمْ ۚفَمَنِ اهْتَدٰى فَاِنَّمَا يَهْتَدِيْ لِنَفْسِهٖ ۚوَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۚوَمَآ اَنَا۠ عَلَيْكُمْ بِوَكِيْلٍۗ

qul yā ayyuhan-nāsu qad jā'akumul-ḥaqqu mir rabbikum, fa manihtadā fa innamā yahtadī linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa mā ana ‘alaikum biwakīl(in).

(मुहम्मद) कथयतु, "हे जनाः! सत्यं (कुरान) भवतः समीपं भवतः प्रभुतः आगतं, अतः यः कोऽपि मार्गदर्शनं प्राप्नोति, सः वस्तुतः (मार्गदर्शनं) स्वस्य (हितस्य) कृते एव (मार्गदर्शनं) अस्ति। यः च भ्रमति सः खलु तस्य भ्रान्तिः (हानिम्) करोति। अहं च भवतः रक्षकः नास्मि।