قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكُمْ ۚفَمَنِ اهْتَدٰى فَاِنَّمَا يَهْتَدِيْ لِنَفْسِهٖ ۚوَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۚوَمَآ اَنَا۠ عَلَيْكُمْ بِوَكِيْلٍۗ

qul yā ayyuhan-nāsu qad jā'akumul-ḥaqqu mir rabbikum, fa manihtadā fa innamā yahtadī linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa mā ana ‘alaikum biwakīl(in).

Зæгъ (Мæхæмæт): «О адæм! Æцæгдзинад (Хуыран) уæм æрцыд уæ Хицауæй, уымæ гæсгæ чи райсы фæндагамонæг, уый у æцæгæйдæр (фæндагамонæг) йæхи (хорзæн). Æмæ чи фæрæдийы, уый æцæгæйдæр йæ рæдыд (зиан) хæссы йæхицæн. Æмæ æз нæ дæн уæ хъахъхъæнæг».