فَانْطَلَقَا ۗحَتّٰىٓ اِذَآ اَتَيَآ اَهْلَ قَرْيَةِ ِۨاسْتَطْعَمَآ اَهْلَهَا فَاَبَوْا اَنْ يُّضَيِّفُوْهُمَا فَوَجَدَا فِيْهَا جِدَارًا يُّرِيْدُ اَنْ يَّنْقَضَّ فَاَقَامَهٗ ۗقَالَ لَوْ شِئْتَ لَتَّخَذْتَ عَلَيْهِ اَجْرًا
fanṭalaqā, ḥattā iżā atayā ahla qaryatinistaṭ‘amā ahlahā fa abau ay yuḍayyifūhumā fa wajadā fīhā jidāray yurīdu ay yaqaḍḍa fa aqāmah(ū), qāla lau syi'ta lattakhażta ‘alaihi ajrā(n).
Enti wɔn baanu no toaa so; enti sɛ wɔn baanu no baa ɔman bi mu nnipa nkyɛn a, wɔn baanu nyinaa srɛɛ sɛ nnipa no nnye wɔn ani, nanso wɔn (saa ɔman no mufo) mpɛ sɛ wɔbɛgye wɔn ani, afei wɔn baanu nyinaa huu afie a ɛkame ayɛ sɛ ɛrebubu (wɔ saa ɔman no mu) no afasu, afei ɔteɛɛ wɔn. Ɔno (Mose) kaa sɛ, "Sɛ wopɛ a, wobɛtumi abisa akatua wɔ ho."
فَرَاغَ اِلٰٓى اَهْلِهٖ فَجَاۤءَ بِعِجْلٍ سَمِيْنٍۙ
farāga ilā ahlihī fa jā'a bi‘ijlin samīn(in).
(Kae) berɛ a wɔhyɛn ne baabi na wɔkaa sɛ, "Salaman" (nkyia) no, Ibrahim buaa sɛ, "Salamun" (nkyia). (Ná wɔyɛ) nnipa a onnim wɔn.
فَقَرَّبَهٗٓ اِلَيْهِمْۚ قَالَ اَلَا تَأْكُلُوْنَ
fa qarrabahū ilaihim, qāla alā ta'kulūn(a).
Enti ɔno (Ibrahim) kɔɔ kokoam sɛ ɔrekɔhyia n’abusua, afei ɔde nantwi ba a ɔyɛ srade (a wɔahyew) nam brɛɛ no, .