وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَعْمَالُهُمْ كَسَرَابٍۢ بِقِيْعَةٍ يَّحْسَبُهُ الظَّمْاٰنُ مَاۤءًۗ حَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءَهٗ لَمْ يَجِدْهُ شَيْـًٔا وَّوَجَدَ اللّٰهَ عِنْدَهٗ فَوَفّٰىهُ حِسَابَهٗ ۗ وَاللّٰهُ سَرِيْعُ الْحِسَابِ ۙ
wal-lażīna kafarū a‘māluhum kasarābim biqī‘atiy yaḥsabuhuẓ-ẓam'ānu mā'ā(n), ḥattā iżā jā'ahū lam yajidhu syai'aw wa wajadallāha ‘indahū fa waffāhu ḥisābah(ū), wallāhu sarī‘ul-ḥisāb(i).
Pea ko kinautolu ‘oku ta’etui, ko ‘enau ngaahi ngaue ‘oku hange ha mirage ‘i he kelekele palakū, ‘a ia ‘oku fakakaukau ‘a e kakai fieinua ko e vai, ka ‘i he’enau fakaofiofi ki ai ‘oku ‘ikai ha me’a. Pea na'a ne ma'u 'a e tu'utu'uni 'a Allah ma'ana. Pea na'e 'oange 'e Allah kiate ia 'a e ngaahi fakafuofua haohaoa (ngaahi ngaue) pea na'e vave 'aupito 'a Allah 'i hono fakafuofua'i kinautolu.