۞ وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ اَنْ يُّكَلِّمَهُ اللّٰهُ اِلَّا وَحْيًا اَوْ مِنْ وَّرَاۤئِ حِجَابٍ اَوْ يُرْسِلَ رَسُوْلًا فَيُوْحِيَ بِاِذْنِهٖ مَا يَشَاۤءُ ۗاِنَّهٗ عَلِيٌّ حَكِيْمٌ
wa mā kāna libasyarin ay yukallimahullāhu illā waḥyan au miw warā'i ḥijābin au yursila rasūlan fa yūḥiya bi'iżnihī mā yasyā'(u), innahū ‘aliyyun ḥakīm(un).
As cha nel eh cooie da dooinney dy row Allah er loayrt rish, agh liorish folliaght ny veih y veeal ny liorish cur toshiaght (angel) as eisht soilshaghey da lesh e chowraghey cre ta eshyn er ny choyrt. Dy firrinagh, she Eshyn yn Ard-Sheer, yn Er-Sheer.
اِنْ هُوَ اِلَّا وَحْيٌ يُّوْحٰىۙ
in huwa illā waḥyuy yūḥā.
Nish cha nel red erbee agh (y Qur'an) ny folliaght er ny hoilshaghey (da),
فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ اَوْ اَدْنٰىۚ
fa kāna qāba qausaini au adnā.
son dy vel y skeeal (mysh) daa saighdeyr ny s'crooie (arragh).