لَوْ خَرَجُوْا فِيْكُمْ مَّا زَادُوْكُمْ اِلَّا خَبَالًا وَّلَاَوْضَعُوْا خِلٰلَكُمْ يَبْغُوْنَكُمُ الْفِتْنَةَۚ وَفِيْكُمْ سَمّٰعُوْنَ لَهُمْۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌۢ بِالظّٰلِمِيْنَ
wa lau kharajū fīkum mā zādūkum illā khabālaw wa la'auḍa‘ū khilālakum yabgūnakumul-fitnah(ta), wa fīkum sammā‘ūna lahum, wallāhu ‘alīmum biẓ-ẓālimīn(a).
Kun (mag-iba sinda saimo), dai nanggad ninda madadagdagan an saimong (kusog), imbes magbubunga sana sinda nin kariribokan, asin siguradong magdadalagan sinda paabante sa mga siwang sa saimong mga ranggo tanganing magmukna nin kariribokan (sa saimong mga ranggo); habang sa tahaw nindo may mga tawong mahilig talaga magdangog kan saindang (mga tataramon). Aram ni Allah an mga paragibo nin sala.
هَمَّازٍ مَّشَّاۤءٍۢ بِنَمِيْمٍۙ
hammāzim masysyā'im binamīm(in).
mahilig magkritika, na orog na nagpapalakop nin pakaraot,