خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَاَعْرِضْ عَنِ الْجٰهِلِيْنَ
khużil-‘afwa wa'mur bil-‘urfi wa a‘riḍ ‘anil-jāhilīn(a).
بخښنه کوه او خلکو ته ووایه چې هغه څه وکړي چې هوښیار وي، او احمقانو ته پام مه کوه.
وَاِمَّا تُعْرِضَنَّ عَنْهُمُ ابْتِغَاۤءَ رَحْمَةٍ مِّنْ رَّبِّكَ تَرْجُوْهَا فَقُلْ لَّهُمْ قَوْلًا مَّيْسُوْرًا
wa immā tu‘riḍanna ‘anhumubtigā'a raḥmatim mir rabbika tarjūhā faqul lahum qaulam maisūrā(n).
او که ته له دوی څخه مخ واړوې ترڅو د خپل رب له رحمت څخه چې ته یې هیله لرې ترلاسه کړې، نو له دوی سره نرمې خبرې وکړه.
وَعِبَادُ الرَّحْمٰنِ الَّذِيْنَ يَمْشُوْنَ عَلَى الْاَرْضِ هَوْنًا وَّاِذَا خَاطَبَهُمُ الْجٰهِلُوْنَ قَالُوْا سَلٰمًا
wa ‘ibādur-raḥmānil-lażīna yamsyūna ‘alal-arḍi haunaw wa iżā khāṭabahumul-jāhilūna qālū salāmā(n).
د رحمن خدای بندګان هغه کسان دي چې په ځمکه کې په عاجزۍ سره ګرځي او کله چې ناپوه خلک ورته (په سپکو الفاظو) سلام کوي، نو "سلام" وايي.
اِنَّ الَّذِيْنَ يَتْلُوْنَ كِتٰبَ اللّٰهِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً يَّرْجُوْنَ تِجَارَةً لَّنْ تَبُوْرَۙ
innal-lażīna yatlūna kitāballāhi wa aqāmuṣ-ṣalāta wa anfaqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyatay yarjūna tijāratal lan tabūr(a).
په حقیقت کې، هغه کسان چې تل د الله کتاب (قرآن) لولي، لمونځ کوي او له هغه رزق څخه چې موږ ورته ورکړی دی یوه برخه په پټه او ښکاره توګه مصرفوي، دوی د داسې سوداګرۍ هیله لري چې زیان ونه رسوي.