وَلَا تَقْرَبُوْا مَالَ الْيَتِيْمِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ حَتّٰى يَبْلُغَ اَشُدَّهٗ ۚوَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِۚ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَاۚ وَاِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوْا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۚ وَبِعَهْدِ اللّٰهِ اَوْفُوْاۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَۙ
wa lā taqrabū mālal-yatīmi illā bil-latī hiya aḥsanu ḥattā yabluga asyuddah(ū), wa auful-kaila wal-mīzāna bil-qisṭ(i), lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, wa iżā qultum fa‘dilū wa lau kāna żā qurbā, wa bi‘ahdillāhi aufū, żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum tażakkarūn(a).
आनी अनाथ भुरग्याच्या मालमत्ते कडेन, चड फायदेशीर रितीन सोडल्यार, तो प्रौढपणांत (पिराय) पावतकच ताचे कडेन वचूंक नाकात. आनी माप आनी प्रमाण नितीन परिपूर्ण करतात. मनशाचेर आमी ताच्या क्षमतेक लागून भार घालना. उलयतना तो (तुमचो) नातेदार आसलो तरी प्रामाणीकपणान उलोवचें आनी अल्लाचें उतर पाळचें. अशे तरेन तो तुमकां आज्ञा करता की तुमी याद दवरात.”
وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَاۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ
wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum fa auful-kaila wal-mīzāna wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā, żālikum khairul lakum in kuntum mu'minīn(a).
आनी मद्याच्या लोकांक आमी (धाडलो) तांचोच भाव. ताणें म्हणलें, "हे म्हज्या लोकांनो! अल्लाची उपासना करात. तुमचे खातीर ताचे बगर खंयचोच देव (पूजा) ना. खरेंच तुमच्या प्रभू कडल्यान तुमकां स्पश्ट पुरावे आयल्यात. माप आनी तराजू परिपूर्ण करात, आनी कोणाकूय कितलेंय त्रास दिवचे न्हय. धर्तरेचें बरें (सृश्टी) जाले उपरांत ताचें लुकसाण करचें न्हय. तुमी भावार्थी आसल्यार तुमकां तें बरें."
۞ وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًا ۗقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗوَلَا تَنْقُصُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيْزَانَ اِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ بِخَيْرٍ وَّاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ مُّحِيْطٍ
wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), wa lā tanquṣul-mikyāla wal-mīzāna innī arākum bikhairiw wa innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumim muḥīṭ(in).
आनी (लोकांक) मदन (आमी धाडलो) तांचो भाव शुएब. ताणें म्हणलें, "हे म्हज्या लोकांनो! अल्लाची उपासना करात, तुमकां ताचे बगर दुसरो देव ना. आनी माप आनी तराजू उणो करूंक नाकात. खरेंच, हांव तुमकां बऱ्या स्थितींत (समृध्द) पळयता. आनी खरेंच म्हाका भंय आसा की तुमकां नाशाच्या दिसा (प्रलय) ख्यास्त येतली.
وَيٰقَوْمِ اَوْفُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ
wa yā qaumi auful-mikyāla wal-mīzāna bil-qisṭi wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
आनी हे म्हज्या लोकांनो! माप आनी तराजू नितीन पुराय करात, आनी लोकांक तांच्या हक्कान हानी करची न्हय आनी नुकसान करून धर्तरेचेर वायट करचें न्हय
وَلَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهَازِهِمْ قَالَ ائْتُوْنِيْ بِاَخٍ لَّكُمْ مِّنْ اَبِيْكُمْ ۚ اَلَا تَرَوْنَ اَنِّيْٓ اُوْفِى الْكَيْلَ وَاَنَا۠ خَيْرُ الْمُنْزِلِيْنَ
wa lammā jahhazahum bijahāzihim qāla'tūnī bi'akhil lakum min abīkum, alā tarauna annī ūfil-kaila wa ana khairul-munzilīn(a).
आनी जेन्नां ताणें (जोसेफान) तांकां जेवण तयार केलो तेन्ना ताणें म्हणलें, “तुज्या भावाक म्हाका हाड, जो तुज्या (बेंजामीन) सारकोच बापायचो आसा, हांव पुराय माप दितां आनी सगळ्यांत बरो सैन्य आसां हें तुका दिसना?
فَلَمَّا دَخَلُوْا عَلَيْهِ قَالُوْا يٰٓاَيُّهَا الْعَزِيْزُ مَسَّنَا وَاَهْلَنَا الضُّرُّ وَجِئْنَا بِبِضَاعَةٍ مُّزْجٰىةٍ فَاَوْفِ لَنَا الْكَيْلَ وَتَصَدَّقْ عَلَيْنَاۗ اِنَّ اللّٰهَ يَجْزِى الْمُتَصَدِّقِيْنَ
falammā dakhalū ‘alaihi qālū yā ayyuhal-‘azīzu massanā wa ahlanaḍ-ḍurru wa ji'nā bibiḍā‘atim muzjātin fa aufi lanal-kaila wa taṣaddaq ‘alainā, innallāha yajzil-mutaṣaddiqīn(a).
देखून जेन्ना ते (युसुफाच्या जाग्यार) भितर सरले तेन्ना तांणी म्हणलें, "हे अल-अजीज! आमी आनी आमच्या कुटुंबाक संकश्टांचो त्रास जाला आनी आमी मोलादीक नाशिल्लीं वस्तू हाडून आयल्यात, देखून आमचो कोटा (धान्याचो) भरून आमकां भिक्षा दिवची. खरेंच, अल्ला भिक्षा दिवपी लोकांक इनामां दिता."
وَاَوْفُوا الْكَيْلَ اِذَا كِلْتُمْ وَزِنُوْا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيْمِۗ ذٰلِكَ خَيْرٌ وَّاَحْسَنُ تَأْوِيْلًا
wa auful-kaila iżā kiltum wa zinū bil-qisṭāsil-mustaqīm(i), żālika khairuw wa aḥsanu ta'wīlā(n).
आनी मेजतना माप परिपूर्ण, आनी योग्य तराजून वजन करप. तेंच चड म्हत्वाचें (तुमचे खातीर) आनी ताचे परिणाम बरे.
۞ اَوْفُوا الْكَيْلَ وَلَا تَكُوْنُوْا مِنَ الْمُخْسِرِيْنَ ۚ
auful-kaila wa lā takūnū minal-mukhsirīn(a).
माप परिपूर्ण करात आनी हेर लोकांक हानी करची न्हय.
وَزِنُوْا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيْمِ ۚ
wazinū bil-qisṭāsil-mustaqīm(i).
आनी योग्य तराजू घालून ताचें वजन करचें.
وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ ۚ
wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
आनी लोकांक तांचो हक्क उणो करून हानी करुंक नाकात आनी धर्तरेचेर भ्रश्टाचार करुंक नाकात;
اَلَّا تَطْغَوْا فِى الْمِيْزَانِ
allā taṭgau fil-mīzān(i).
ताका लागून तुमी समतोल अडचणींत घालचे न्हय,
وَاَقِيْمُوا الْوَزْنَ بِالْقِسْطِ وَلَا تُخْسِرُوا الْمِيْزَانَ
wa aqīmul-wazna bil-qisṭi wa lā tukhsirul-mīzān(a).
आनी तें समतोल न्यायान सांबाळचें आनी तें समतोल उणें करचें न्हय.