وَلَا تَقْرَبُوْا مَالَ الْيَتِيْمِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ حَتّٰى يَبْلُغَ اَشُدَّهٗ ۚوَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِۚ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَاۚ وَاِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوْا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۚ وَبِعَهْدِ اللّٰهِ اَوْفُوْاۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَۙ
wa lā taqrabū mālal-yatīmi illā bil-latī hiya aḥsanu ḥattā yabluga asyuddah(ū), wa auful-kaila wal-mīzāna bil-qisṭ(i), lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, wa iżā qultum fa‘dilū wa lau kāna żā qurbā, wa bi‘ahdillāhi aufū, żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum tażakkarūn(a).
A pheidiwch â mynd at eiddo amddifad, ac eithrio mewn ffordd fwy buddiol, nes iddo gyrraedd oedolaeth. A pherffeithiwch y mesurau a'r graddfeydd yn deg. Nid ydym yn rhoi baich ar berson yn ôl ei allu. Pan fyddwch chi'n siarad, siaradwch yn onest, hyd yn oed os yw'n berthynas i chi a chyflawnwch addewid Allah. Felly gorchmynnodd i chi gofio.”
وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَاۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ
wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum fa auful-kaila wal-mīzāna wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā, żālikum khairul lakum in kuntum mu'minīn(a).
Ac at bobl Madyan, Anfonom Shuaib, eu brawd eu hunain. Dywedodd, "O fy mhobl! Addolwch Allah. Nid oes duw (addoliad) i chi ond Ef. Yn wir, daeth tystiolaeth glir atoch gan eich Arglwydd. Perffeithiwch y mesurau a'r cloriannau, a pheidiwch â niweidio neb o gwbl. Peidiwch ag achosi niwed i'r ddaear ar ôl iddi gael ei (chreu) yn dda. Mae hynny'n well i chi os ydych chi'n gredinwyr."
۞ وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًا ۗقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗوَلَا تَنْقُصُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيْزَانَ اِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ بِخَيْرٍ وَّاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ مُّحِيْطٍ
wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), wa lā tanquṣul-mikyāla wal-mīzāna innī arākum bikhairiw wa innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumim muḥīṭ(in).
Ac at (bobl) Madyan (Anfonwyd) eu brawd, Shuaib. Dywedodd, "O fy mhobl! Addolwch Allah, nid oes duw i chi ond Ef. A pheidiwch â lleihau mesurau a graddfeydd. Yn wir, rwy'n eich gweld mewn cyflwr da (llewyrchus). Ac yn wir rwy'n ofni y bydd cosb yn eich taro ar ddydd dinistr (Dydd y Farn)."
وَيٰقَوْمِ اَوْفُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ
wa yā qaumi auful-mikyāla wal-mīzāna bil-qisṭi wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
Ac O fy mhobl! Cyflawnwch y mesurau a'r graddfeydd yn deg, a pheidiwch â niweidio pobl â'u hawliau a pheidiwch ag achosi drwg ar y ddaear trwy wneud niwed.
وَلَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهَازِهِمْ قَالَ ائْتُوْنِيْ بِاَخٍ لَّكُمْ مِّنْ اَبِيْكُمْ ۚ اَلَا تَرَوْنَ اَنِّيْٓ اُوْفِى الْكَيْلَ وَاَنَا۠ خَيْرُ الْمُنْزِلِيْنَ
wa lammā jahhazahum bijahāzihim qāla'tūnī bi'akhil lakum min abīkum, alā tarauna annī ūfil-kaila wa ana khairul-munzilīn(a).
A phan baratôdd ef (Joseff) fwyd iddynt, dywedodd, “Dewch â’ch brawd ataf sydd o’r un tad â thi (Benjamin), onid wyt ti’n gweld fy mod i’n rhoi’r mesur llawn ac mai fi yw’r gorau o groesawwyr?
فَلَمَّا دَخَلُوْا عَلَيْهِ قَالُوْا يٰٓاَيُّهَا الْعَزِيْزُ مَسَّنَا وَاَهْلَنَا الضُّرُّ وَجِئْنَا بِبِضَاعَةٍ مُّزْجٰىةٍ فَاَوْفِ لَنَا الْكَيْلَ وَتَصَدَّقْ عَلَيْنَاۗ اِنَّ اللّٰهَ يَجْزِى الْمُتَصَدِّقِيْنَ
falammā dakhalū ‘alaihi qālū yā ayyuhal-‘azīzu massanā wa ahlanaḍ-ḍurru wa ji'nā bibiḍā‘atim muzjātin fa aufi lanal-kaila wa taṣaddaq ‘alainā, innallāha yajzil-mutaṣaddiqīn(a).
Felly pan aethant i mewn (i le) Yusuf, dywedasant, "O Al-Aziz! Rydym ni a'n teulu wedi cael ein taro gan adfyd ac rydym wedi dod â phethau diwerth, felly llenwch ein cwota (o ŷd) a rhowch elusen i ni. Yn wir, mae Allah yn gwobrwyo'r rhai sy'n rhoi elusen."
وَاَوْفُوا الْكَيْلَ اِذَا كِلْتُمْ وَزِنُوْا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيْمِۗ ذٰلِكَ خَيْرٌ وَّاَحْسَنُ تَأْوِيْلًا
wa auful-kaila iżā kiltum wa zinū bil-qisṭāsil-mustaqīm(i), żālika khairuw wa aḥsanu ta'wīlā(n).
A pherffeithiwch y mesur pan fyddwch chi'n mesur, a phwyswch â'r cloriannau cywir. Dyna sydd bwysicach (i chi) a'r canlyniadau sy'n well.
۞ اَوْفُوا الْكَيْلَ وَلَا تَكُوْنُوْا مِنَ الْمُخْسِرِيْنَ ۚ
auful-kaila wa lā takūnū minal-mukhsirīn(a).
Perffeithiwch y mesur a pheidiwch â niweidio pobl eraill.
وَزِنُوْا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيْمِ ۚ
wazinū bil-qisṭāsil-mustaqīm(i).
A'i bwyso gyda'r cloriannau cywir.
وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ ۚ
wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
A pheidiwch â niweidio pobl trwy leihau eu hawliau a pheidiwch ag achosi llygredd ar y ddaear;
اَلَّا تَطْغَوْا فِى الْمِيْزَانِ
allā taṭgau fil-mīzān(i).
fel nad ydych chi'n tarfu ar y cydbwysedd,
وَاَقِيْمُوا الْوَزْنَ بِالْقِسْطِ وَلَا تُخْسِرُوا الْمِيْزَانَ
wa aqīmul-wazna bil-qisṭi wa lā tukhsirul-mīzān(a).
a chynnal y cydbwysedd hwnnw'n deg a pheidio â lleihau'r cydbwysedd hwnnw.