وَاَعِدُّوْا لَهُمْ مَّا اسْتَطَعْتُمْ مِّنْ قُوَّةٍ وَّمِنْ رِّبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُوْنَ بِهٖ عَدُوَّ اللّٰهِ وَعَدُوَّكُمْ وَاٰخَرِيْنَ مِنْ دُوْنِهِمْۚ لَا تَعْلَمُوْنَهُمْۚ اَللّٰهُ يَعْلَمُهُمْۗ وَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ شَيْءٍ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ يُوَفَّ اِلَيْكُمْ وَاَنْتُمْ لَا تُظْلَمُوْنَ
wa a‘iddū lahum mastaṭa‘tum min quwwatiw wa mir ribāṭil-khaili turhibūna bihī ‘aduwwallāhi wa ‘aduwwakum wa ākharīna min dūnihim, lā ta‘lamūnahum, allāhu ya‘lamuhum, wa mā tunfiqū min syai'in fī sabīlillāhi yuwaffa ilaikum wa antum lā tuẓlamūn(a).
Shi wa iyol sha agee ou cii u nôngon a ve sha agee a u lu a mi la man hen mbaanyinyav mba vea fatyo u yangen mbaihyomov mba Allah, mbaihyomov ou man mbagenev mba u fe ve ga la; kpa Allah fa kwagh ne. Hanma kwagh u ne vihi sha gbenda u Allah cii, a kimbi ne injar i kuman we shi ne er kwaghbo (kwaghbo) ga.
لَهٗ مُعَقِّبٰتٌ مِّنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهٖ يَحْفَظُوْنَهٗ مِنْ اَمْرِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتّٰى يُغَيِّرُوْا مَا بِاَنْفُسِهِمْۗ وَاِذَآ اَرَادَ اللّٰهُ بِقَوْمٍ سُوْۤءًا فَلَا مَرَدَّ لَهٗ ۚوَمَا لَهُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ مِنْ وَّالٍ
lahū mu‘aqqibātum mim baini yadaihi wa min khalfihī yaḥfaẓūnahū min amrillāh(i), innallāha lā yugayyiru mā biqaumin ḥattā yugayyirū mā bi'anfusihim, wa iżā arādallāhu biqaumin sū'an falā maradda lah(ū), wa mā lahum min dūnihī miw wāl(in).
Hen a na (or) mbatyomov mba shaav mba ve lu geman kuran un hanma shighe yô, hii sha ishi man ken jime kpaa. Ve kura un sha tindi u Allah. Sha mimi yô, Allah una gema mlu u ior ga zan zan ve kar geman mlu ve. Man aluer Allah soo kwaghbo sha ci u ior yô, or môm nana kera hendan a mi ga shi or u kuran ve kpa nan ngu ga saa Un tseegh.
وَمَنْ جَاهَدَ فَاِنَّمَا يُجَاهِدُ لِنَفْسِهٖ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَغَنِيٌّ عَنِ الْعٰلَمِيْنَ
wa man jāhada fa'innamā yujāhidu linafsih(ī), innallāha laganiyyun ‘anil-‘ālamīn(a).
Alif Lam Mim.
وَاَنْ لَّيْسَ لِلْاِنْسَانِ اِلَّا مَا سَعٰىۙ
wa al laisa lil-insāni illā mā sa‘ā.
man a na kwagh kpuaa (u kwagh u i tôndo zwa ér una er la) maa a kura kwagh u a shi her la.
وَاَنَّ سَعْيَهٗ سَوْفَ يُرٰىۖ
wa anna sa‘yahū saufa yurā.
Ngu a mfe u akaa a i nengen a mi ga la sha er una nenge (a) kpa?
ثُمَّ يُجْزٰىهُ الْجَزَاۤءَ الْاَوْفٰىۙ
Ṡumma yujzāhul-jazā'al-aufā.
Shin i ôr (un) kwagh u a lu ken upeeji mba (Icighan Takerada u yange i pase) Mose la ga he?
فَاِذَا قُضِيَتِ الصَّلٰوةُ فَانْتَشِرُوْا فِى الْاَرْضِ وَابْتَغُوْا مِنْ فَضْلِ اللّٰهِ وَاذْكُرُوا اللّٰهَ كَثِيْرًا لَّعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ
fa iżā quḍiyatiṣ-ṣalātu fantasyirū fil-arḍi wabtagū min faḍlillāhi ważkurullāha kaṡīral la‘allakum tufliḥūn(a).
Injakwagh i ior mba i ne ve tom u tôôn Torah, kpa ve gema ve tôô ga (ve kera er tom a mi ga) la ngi er jaki u tôôn takerada u doon tsung nahan. Injakwagh i ior mba ve vende avur a Allah la vihi kpishi. Man Allah ngu tesen mbaaferev gbenda ga.
هُوَ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ ذَلُوْلًا فَامْشُوْا فِيْ مَنَاكِبِهَا وَكُلُوْا مِنْ رِّزْقِهٖۗ وَاِلَيْهِ النُّشُوْرُ
huwal-lażī ja‘ala lakumul-arḍa żalūlan famsyū fī manākibihā wa kulū mir rizqih(ī), wa ilaihin-nusyūr(u).
Ve kaa er, "Luun er (cii man) se ungwa shin se hen sha kwagh u (ityendezwa la) ma se lu ken mba ve lu ken usu u yeghen u ken Hel la ga."